Χάσε ένα μπάνιο για να χάσουν τον ύπνο τους

Άλλη ανάρτηση είχα ετοιμάσει, αλλά λόγω των επερχομένων ευρωεκλογών και της διαφαινόμενης αποχής κρίνω σκόπιμο να αντιγράψω το παρακάτω εξαιρετικό άρθρο του Έλικα:

Δεν απέχω, συμμετέχω: 10 επιχειρήματα κατά της αποχής

 

1.  Όλοι ίδιοι είναι και σιγά μην αλλάξει τίποτα.

Άρα ας ακολουθήσουμε το δρόμο της μοιρολατρίας κι ας ανεχθούμε τη διαφθορά, την ασυδοσία και την κοινωνική αδικία που μας ταλαιπωρούν τόσες δεκαετίες. Ας μην τολμήσουμε να κάνουμε τίποτα, γιατί είμαστε αδύναμοι, φοβισμένοι και απογοητευμένοι. Ας περιμένουμε παθητικά το επόμενο σκάνδαλο, το επόμενο ξεπούλημα, το επόμενο θύμα. Κι ας αρκεστούμε στο να γκρινιάζουμε μεταξύ μας, κατηγορώντας όλους τους άλλους που σκέφτονται ακριβώς όπως εμείς. Μ’ αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον θα είμαστε σίγουροι ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Ποτέ.

2.  Δεν θέλω να στηρίξω αυτό το πολιτικό σύστημα.

Η δυνατότητα ψήφου δεν στηρίζει το υπάρχον πολιτικό σύστημα, εκτός κι αν σκοπεύεις να επιλέξεις ένα από τα δύο κόμματα που παραδοσιακά εναλλάσσονται στην εξουσία. Αντιθέτως, η αποχή συντηρεί τις μέχρι τώρα ισορροπίες και ευνοεί τις παρατάξεις που έχουν χτίσει τη δύναμη τους στην πελατειακή λογική και την οπαδική νοοτροπία. Αν θέλεις λοιπόν να δεις τον δικομματισμό να θριαμβεύει για άλλη μια φορά, πήγαινε για μπάνιο. Διαφορετικά, κάνε την παρουσία σου αισθητή με την ψήφο σου και άλλαξε το πολιτικό τοπίο. Με λίγη καλή τύχη, ίσως καταφέρουμε να δούμε κάποια στιγμή και απλή αναλογική στις βουλευτικές εκλογές. Η ευκαιρία υπάρχει, στο χέρι μας είναι αν θα την αφήσουμε να πάει χαμένη.

3.  Δεν υπάρχει κανένα πολιτικό κόμμα με το οποίο ταυτίζομαι απόλυτα.

Υπάρχουν δεκάδες πολιτικά κόμματα που καλύπτουν ένα τεράστιο εύρος ιδεολογίας και μεθοδολογίας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει κάποιο που να θεωρείς ιδανικό, σίγουρα υπάρχει κάποιο με το οποίο συμφωνείς περισσότερο. Μπες στον κόπο να ψάξεις τις θέσεις τους αναλυτικά, ιδίως αυτές που αναφέρονται σε θέματα που σε αφορούν άμεσα. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να επιλέξεις να ανήκεις κάπου, ούτε ότι θα πρέπει να εμπιστευτείς τα πάντα σε πρόσωπα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Συμμετέχοντας σε εσωκομματικές διαδικασίες ή απλά ασκώντας πιέσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, έχεις τη δυνατότητα να συνδιαμορφώσεις το κόμμα της επιλογής σου προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Και φυσικά, έχεις κάθε δικαίωμα να το απορρίψεις στις επόμενες εκλογές και να προτιμήσεις κάποιο άλλο.

4.  Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να συμμετέχεις πέρα από το να επισκέπτεσαι την κάλπη κάθε τέσσερα χρόνια.

Και ποιος είπε ότι το ένα αναιρεί το άλλο; Από πού κι ως πού η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία αποκλείει τη συμμετοχή σε άλλου είδους δράσεις; Ή μήπως αν κάποιος πάει και ψηφίσει γίνεται αυτομάτως κομματικό στρατιωτάκι και του απαγορεύεται να στηρίζει δραστηριότητες που δεν εγκρίνει η ηγεσία της παράταξης του; Αυτά είναι αστεία πράγματα, όπως αστείο είναι και να νομίζει κανείς ότι όλες οι πορείες, όλες οι συνελεύσεις και όλες οι συλλογικές διεκδικήσεις μαζί μπορούν να υποκαταστήσουν το δημοκρατικό δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Το να αφιερώνει κάποιος χρόνο και ενέργεια από τη ζωή του για να ασχοληθεί με την πολιτική και μετά να φοβάται να πάει στις εκλογές να ψηφίσει ισοδυναμεί με κλωτσιά σε μία καρδάρα γεμάτη γάλα.  

5.  Η συνειδητή αποχή είναι πολιτική θέση.

Αόριστη και αόρατη, στο ίδιο ακριβώς τσουβάλι με την αποχή της άγνοιας και της αδιαφορίας. Χωρίς δυνατότητα να εκφράσει δημόσιο λόγο στο ευρύ κοινό. Χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση να προβεί σε αποτελεσματικές κοινωνικές δράσεις. Χωρίς εκπροσώπηση στη Βουλή, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στα μέσα και στα θεσμικά όργανα. Και χωρίς πιθανότητα να παρέμβει στο εσωτερικό των πολιτικών παρατάξεων για να αλλάξει τις δομές και τη νοοτροπία τους. Ουσιαστικά, η “συνειδητή” αποχή το μόνο που κάνει είναι να φιμώνει την ιδεολογία από την οποία προέρχεται, επιτρέποντας να διαιωνίζονται τα αρνητικά στερεότυπα που προσάπτουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο όλοι όσοι έχουν συμφέρον από τη δαιμονοποίηση του.

6.  Είμαι οπαδός της αμεσοδημοκρατίας και δεν πιστεύω σε εκπροσώπους.

Ωραία, και πώς ακριβώς θα φτάσουμε κάποια στιγμή στην ουτοπία της αμεσοδημοκρατίας; Με επανάσταση; Ας είμαστε σοβαροί… Μέχρι να το επιτρέψουν οι τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις θα είμαστε αναγκασμένοι να συμβιβαζόμαστε σε εκδοχές του σημερινού μοντέλου. Με εκπροσώπους που – σε έναν ιδανικό κόσμο – θα έχουν τις ικανότητες και το ήθος να διαχειριστούν περίπλοκα ζητήματα που καμία μαζική συνέλευση δεν μπορεί να λύσει. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε την κλίμακα για την οποία συζητάμε. Η Ελλάδα έχει κάπου έντεκα εκατομμύρια πολίτες, η Ευρωπαϊκή Ένωση μισό δισεκατομμύριο. Χωρίς εκπροσώπους και φορείς δεν είναι εφικτό να λειτουργήσει το σύστημα. Και για να γίνει το σύστημα πιο δίκαιο και πιο αποτελεσματικό είναι απαραίτητες οι εκλογές. Η προοπτική να μην υπάρχει καθόλου σύστημα είναι απλά αφελής, εκτός αν κάποιος ονειρεύεται μία Ευρώπη που θα αποτελείται από εκατομμύρια ολιγομελή και αυτόνομα κοινόβια. Τελευταία φορά που συνέβη κάτι ανάλογο πάντως ήταν λίγο μετά την εποχή των παγετώνων.

7.  Καλύτερα να κάνουμε εκλογική απεργία για να ρίξουμε το σύστημα.

Αυτό δεν έχει γίνει ποτέ και πουθενά, κι ούτε πρόκειται. Μάλιστα, όσες φορές επιχειρήθηκε συντονισμένα είχε καταστροφικά αποτελέσματα. Όπως και να ‘χει, είτε το ποσοστό αποχής στις ευρωεκλογές φτάσει το 30% είτε το ξεπεράσει, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να φτάσει στο σημείο να ακυρώσει την όλη διαδικασία. Ακόμα κι αν μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο στο μέλλον όμως, το μόνο που θα συνέβαινε θα ήταν να εκλείψει ο κοινοβουλευτισμός, ανοίγοντας το δρόμο σε αυτόκλητους “σωτήρες” να αντικαταστήσουν το δημοκρατικό πολίτευμα με τη δικτατορία της αρεσκείας τους. Θέλεις να συμβάλλεις σε μία τέτοια προοπτική;

8.  Αν υπήρχε ενωμένη και ισχυρή αριστερά θα πήγαινα να ψηφίσω.

Και πώς ακριβώς περιμένεις να υπάρξει όσο δεν ψηφίζεις; Σα να μην έφτανε το ανοιχτό τραύμα της μακρόχρονης διάσπασης, από τη στιγμή που αποφασίζεις να απέχεις συντηρείς τα μικροπολιτικά παιχνίδια, την ηττοπάθεια, την οπισθοδρόμηση, την πόλωση, τον παλαιοκομματισμό και τη μίζερη καθαρολογία των ευκαιριακών μικρομάγαζων. Το χειρότερο όμως είναι ότι άθελα σου ενισχύεις όλα τα κόμματα που βρίσκονται στον ιδεολογικό αντίποδα όσων πιστεύεις. Αν θέλεις μια καλύτερη και ενωμένη αριστερά λοιπόν, δεν έχεις παρά να ψηφίσεις το κομμάτι που θεωρείς περισσότερο υγιές και να βοηθήσεις να αναδειχτούν τα πρόσωπα που εμπιστεύεσαι περισσότερο. Κι αν δεν μπορείς να αποφασίσεις ποια αριστερά θέλεις, τουλάχιστον ψήφισε κάποιο μικρό και ανώδυνο κομμάτι της ώστε να αυξήσεις τη συνολική δυναμική της.

9.  Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν παράνομες.

Κι αν η αποχή μπορούσε να απειλήσει το κατεστημένο δεν θα την συνιστούσαν τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης. Από την Αυριανή μέχρι τον Πρετεντέρη, κι από τον Παπαχελά μέχρι το Άλτερ, η καθεστωτική προπαγάνδα επιμένει να προωθεί την αποχή ως μορφή διαμαρτυρίας κατά του πολιτικού συστήματος. “Πηγαίνετε για μπάνιο”, “εκμεταλλευτείτε το τριήμερο”, “μαυρίστε τους κάνοντας ηλιοθεραπεία”. Οι στυλοβάτες της διαπλοκής γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάθε χαμένη ψήφος συντηρεί τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων. Θα τους κάνεις τη χάρη;

10.  Δεν πιστεύω στην δημοκρατία.

Το μόνο σύστημα στο οποίο δεν έχουν οι πολίτες δικαίωμα ψήφου είναι η δικτατορία – του χουντικού, του μονάρχη ή του προλεταριάτου. Ακόμα και στην αναρχία, η έννοια της αμεσοδημοκρατίας στηρίζεται στις ομόφωνες αποφάσεις ενός συνόλου. Λυπάμαι που σου το λέω λοιπόν, αλλά αν δεν πιστεύεις στη δημοκρατία, όποια λέξη και να χρησιμοποιείς για να περιγράψεις τον εαυτό σου, είναι καιρός να παραδεχτείς ότι είσαι απλά άλλος ένας φασίστας. 

 

Άλλη μία εξαιρετική ανάρτηση διάβασα στον Άνεμο.

Advertisements

Άγονη γραμμή

Επειδή ζούμε στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, φοβάμαι ότι ο ντόρος με τις υποθέσεις Παυλίδη 1 και Παυλίδη 2 κρύβει το πραγματικό σκάνδαλο στις άγονες γραμμές. Συνεπικουρούντων των Μέσων Μαζικού Επηρεασμού, για άλλη μια φορά αυτοεγκλωβιζόμαστε στο παίγνιο μεταξύ πολιτικών και κομμάτων, αντί να επικεντρωνόμαστε στο πραγματικό πρόβλημα. Εδώ κι ένα χρόνο ακούμε(;) τις εντεινόμενες αντιδράσεις κατοίκων διαφόρων νησιών, μικρών και μεγάλων, ακριτικών και μη, που έχουν μείνει χωρίς ακτοπλοϊκή συγκοινωνία επί μία ή περισσότερες εβδομάδες. Είναι τα νησιά της διαβόητης άγονης γραμμής, η οποία από μέσο παροχής ενός αυτονόητου δημόσιου αγαθού έχει μετατραπεί σε αίθουσα συμποσίου επιτηδείων. 

Από το Έθνος της 07.04.09
Από το Έθνος της 07.04.09

Το 1992 υπήρχαν 18 άγονες γραμμές με συνολική επιδότηση €1,3 εκατ., ενώ το 2009 ξεπερνούν τις 80 με συνολική επιδότηση, που αναμένεται να ξεπεράσει τα €100 εκατ. Μεταξύ 2003 και 2008 οι εφοπλιστές Α. Βεντούρης, Φ. Μανούσης και Γ. Αγούδημος μοιράστηκαν το 48% των συνολικών επιδοτήσεων (περίπου €250 εκατ.). Κι όμως τα πλοία της άγονης γραμμής είναι υπέργηρα, χαρακτηριστικά αργά (μέχρι 5½ ώρες για 4νμ ή 7χλμ), κατά κανόνα βρώμικα και οπωσδήποτε όχι φτηνά. Πώς γίνεται αυτό; Οι εφοπλιστές απέχουν από τους διαγωνισμούς για την κάλυψη δρομολογίων, προκειμένου να υποχρεώσουν την Πολιτεία να αυξήσει τις επιδοτήσεις, και αφού εξασφαλίσουν την επιδότηση της αρεσκείας τους, αφήνουν απλήρωτα τα πληρώματά τους, που προχωράνε σε επισχέσεις εργασίας και άλλα νομικά μέτρα κατά των πλοιοκτητών, με τα καράβια να ακινητοποιούνται σε κάποιο λιμάνι. 

Το 2008 είχαμε αλλεπάλληλες ακυρώσεις δρομολογίων στην άγονη γραμμή που έφεραν σε απόγνωση κατοίκους και φορείς πάρα πολλών νησιών σε όλο το Αιγαίο. Για τους ίδιους λόγους, η Τοπική Ένωση Δήμων & Κοινοτήτων Δωδεκανήσου ετοιμάζει προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά του ελληνικού Δημοσίου. Εν ολίγοις, πετάμε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ σε σαπιοκάραβα, δεν έχουμε επαρκή ακτοπλοϊκή σύνδεση των νησιών και από πάνω πληρώνουμε πρόστιμα γι’ αυτό το χάλι! Ζήτω η Ελλάς!! Ζήτωσαν οι υπεύθυνοι πολιτικοί μας!!! 

«Για τις ακτοπλοϊκές μεταφορές δίνονται σε σχέση με τις άλλες μεταφορές, όπως οι αερομεταφορές, οι μικρότερες επιδοτήσεις. Ως αποτέλεσμα ήταν να έχουμε πλοία μεγάλης ηλικίας και οι ακτοπλόοι να μη ναυπηγούν νέα. Επιδοτήσαμε περίπου 45% περισσότερο τα νέα πλοία σε σχέση με τα παλαιά για να έχουν οι επιχειρηματίες κίνητρο ώστε να πάρουν δάνεια και να κατασκευάσουν πλοία. Αν θέλουμε όμως σύγχρονα πλοία ακόμα και στις επιδοτούμενες γραμμές, θα πρέπει η πολιτεία να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη», δικαιολογείται ο γενικός γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Χρήστος Κουρούσης. «Έχουν καταφέρει οι Τούρκοι, με τα πλωτά ξενοδοχεία που έχουν κάνει, να πουλάνε τα νησιά μας τουριστικά, μισή τιμή, απ΄ ό,τι εμείς. Είναι τεράστιος πλούτος τα νησιά μας, αλλά χωρίς συγκοινωνία πώς να έρθει ο τουρίστας. Με το 1/3 των χρημάτων που δίνουν συνολικά για επιδοτήσεις, για Τήλο, Κάλυμνο, Καστελόριζο, Λειψούς, Σύμη θα έβαζαν ένα ταχύπλοο να ανεβαίνει τη μία μέρα, να κατεβαίνει την επόμενη», αντικρούει ο δήμαρχος Σύμης. Ώστε ναυπήγηση νέων ταχύπλοοων σκαφών, όπως τα πολύ πετυχημένα καταμαράν του Σπανού! Άλλο ένα απόστημα, που αποκαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα …. 

Τοπικές αρχές από νησιά της Δωδεκανήσου ετοιμάζουν κι άλλη προσφυγή ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου κατά του Ελληνικού Δημοσίου αυτή τη φορά για μη ορθή εφαρμογή κοινοτικών κανόνων, διότι το Δημόσιο έχει αρνηθεί να αξιοποιήσει τις υπάρχουσες δυνατότητες για την ναυπήγηση νέων πλοίων, που θα μπορούσαν να λύσουν το ακτοπλοϊκό πρόβλημα και να βγάλουν τα νησιά από την απομόνωση. Η θέση των αρμοδίων ελληνικών αρχών ήταν εξαρχής ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί η ναυπήγηση νέων πλοίων για την άγονη γραμμή και οι θιγόμενοι νησιώτες μέσα στην απόγνωσή τους άρχισαν να ψάχνουν καλύτερα την υπόθεση. Και, ω του θαύματος! Η Διεύθυνση Μεταφορών της Ε.Ε. τους διαβεβαίωσε ότι το πλοίο κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί ως έργο υποδομής και ως συνέχεια του λιμανιού καθώς και ότι είναι θέμα των ελληνικών αρχών να εξειδικεύσουν μέτρα και πολιτικές, ώστε να αξιοποιηθούν οι διαθέσιμοι ευρωπαϊκοί πόροι

Επιπλέον, η αρμόδια Επίτροπος της Κομισιόν, Ντανέτα Χούμπνερ, ξεκαθάρισε: «Τα διαρθρωτικά ταμεία μπορούν να χρηματοδοτήσουν ιδίως λιμένες και έχουν προβλεφθεί σημαντικές επενδύσεις σε λιμενικές υποδομές. Θα μπορούσαν επίσης να συνεισφέρουν στην αγορά (νέων) πορθμείων που προορίζονται να εξυπηρετήσουν τα συγκεκριμένα νησιά, όμως αυτή η δυνατότητα υπόκειται στις προϋποθέσεις του κανονισμού για τα διαρθρωτικά ταμεία και το Ταμείο Συνοχής, το οποίο αφορά έργα που παράγουν έσοδα. (…) Ο κανονισμός για τα διαρθρωτικά ταμεία προβλέπει ήδη ευρύτερο φάσμα δραστηριοτήτων προς χρηματοδότηση στα ελληνικά νησιά μάλλον παρά στις περισσότερες άλλες περιφέρειες, καθόσον αναγνωρίζεται ότι αυτά παρουσιάζουν φυσικά και γεωγραφικά μειονεκτήματα. Προς τον σκοπό αυτόν, το Ευρωπαϊκό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς μπορεί στις περιπτώσεις των νησιών που καλύπτονται από τον στόχο για την περιφερειακή ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση (όπως τα νησιά του νότιου Αιγαίου) να συμβάλει στη χρηματοδότηση επενδύσεων, που αποσκοπούν στη βελτίωση της δυνατότητας πρόσβασης…». Σε απλά ελληνικά, οι κουτόφραγκοι μας προσφέρουν ευρωπαϊκούς πόρους, για να λύσουμε οριστικά ένα χρόνιο πρόβλημα, αλλά το ρωμέικο δοβλέτι επιμένει να το κρατάει άλυτο χαραμίζοντας όλο και περισσότερους εθνικούς πόρους (δηλ. τους φόρους που πληρώνουμε) σε συγκεκριμένα πρόσωπα. Τώρα τρέχουν οι νησιώτες μπας και πειθαναγκάσουν το δοβλέτι να εντάξει τη ναυπήγηση πλοίων στην πρώτη αναθεώρηση του ΕΣΠΑ (Δ΄ ΚΠΣ). 

Ένας άλλος στόχος, την υλοποίηση του οποίου επιδιώκουν οι ίδιοι νησιώτες είναι το «μεταφορικό ισοδύναμο», δηλαδή η εξίσωση του χιλιομετρικού κόστους μεταξύ των εισιτηρίων τραίνων και πλοίων. Αυτό προϋποθέτει φυσικά την επιδότηση των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων και προς το παρόν έχει τη συγκατάθεση της Επιτρόπου Περιφερειών, αλλά προσκρούει στην αντίθεση 2 άλλων Επιτρόπων. Ο στόχος είναι εξαιρετικά σημαντικός για τη χώρα και ζωτικός για τα νησιά. Η μείωση του κόστους διακίνησης προσώπων και αγαθών προς τα και μεταξύ των νησιών θα εξαλείψει τη διευρυνόμενη ανισότητα μεταξύ των πολιτών στις νησιωτικές και στις άλλες περιοχές. Θα βοηθήσει την οικονομική και πληθυσμιακή ανάπτυξη των νησιών, που με τη σειρά τους θα αυξήσουν τα φορολογικά έσοδα, ενώ παράλληλα θα βοηθήσει να «ξεγκριζάρουν» αρκετά νησιά. 

Φυσικά δεν έχω την παραμικρή εμπιστοσύνη στους αρμόδιους πολιτικούς ότι θα προωθήσουν αυτό το στόχο. Άλλωστε έχουν δείξει απύθμενο μίσος προς τα νησιά. Επειδή όμως αφορά την επιβίωση των νησιωτών, είμαι βέβαιος ότι εκείνοι θα επιβάλουν μεσοπρόθεσμα την υλοποίησή του.

 

Πηγές: Έθνος 13.02.09, 07.04.09, 09.04.09, 12.04.09, Ελεύθερος Τύπος 11.08.08, 20.02.09, Τα Νέα 17.04.09, Το Βήμα της Κω 27.01.08, 20.12.08, 24.12.08.

Δικαστήριο επεδίκασε σε πεζό την πρώτη αποζημίωση από ιδιοκτήτη οχήματος παρκαρισμένου σε πεζοδρόμιο

donkey[1]Την περασμένη Παρασκευή ο E-lawyer ανήρτησε δύο δικαστικές αποφάσεις, που αφορούν μια πολύ γνωστή και σημαντική αντιδικία δύο πεζών με ένα γάϊδαρο. Το Μάρτη του 2007 δύο πεζοί είδαν να τους κλείνει το δρόμο ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο πάνω στο πεζοδρόμιο. Ο ένας επεχείρησε να περάσει πάνω από το καπώ του παράνομα παρκαρισμένου οχήματος με αποτέλεσμα να ενεργοποιήσει το συναγερμό. Πετάχτηκε έξω ο γάϊδαρος, προφανώς άρχισε τα γνωστά «Τι κάνει εκεί, ρε;», «Μην αγγίζεις το αυτοκίνητό μου!», «Τώρα θα σου δείξω εγώ!», αλλά ο πεζός είχε διαβάσει το μάθημά του και δεν ίδρωσε τ’ αυτί του. Έτσι, πεζός και γάϊδαρος αντάλλαξαν μηνύσεις και αγωγές. 

Το Ειρηνοδικείο Αθηνών εκδίκασε τις υποθέσεις αυτές το Δεκέμβρη του 2008 και προ ημερών εξέδωσε δύο αποφάσεις. Με την 967/2009 ο πεζός υποχρεώθηκε να καταβάλει στο γάϊδαρο €100 για τα δικαστικά έξοδα και €745 ως αποζημίωση, επειδή στην προσπάθειά του να περάσει πάνω από το όχημα έκανε ένα βούλιαγμα στο καπώ. Με την ίδια απόφαση το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα του γαϊδάρου να καταβάλει αποζημίωση και ο άλλος πεζός, αντίθετα τον υποχρέωσε να καταβάλει στον άλλο πεζό €100 για τα δικαστικά έξοδα. 

Με αυτήν την απόφαση μπαίνει οριστικό τέλος και στην επιχειρηματολογία διάφορων θερμόαιμων πανθήρων, που κολλάνε το γαϊδουροκόλλητο στη λαμαρίνα των παράνομα παρκαρισμένων οχημάτων. Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους ότι μόνο στο παρμπρίζ μπορούν να κολλάνε με ασφάλεια το γαϊδουροκόλλητο. Επαναλαμβάνω κι εδώ ότι αποστολή των αυτοκόλλητων δεν είναι ούτε η εκδίκηση, ούτε η αυτοδικία, αλλά απλώς και μόνο η επισήμανση της αγανάχτησης ενός μέλους της κοινωνίας με την αντικοινωνική συμπεριφορά ενός άλλου μέλους της. 

Το ίδιο δικαστήριο εξέδωσε και την 966/2007 απόφαση, που δικαιώνει τους πεζούς και υποχρεώνει το γάϊδαρο να καταβάλει από €600 σε κάθε πεζό καθώς και τα δικαστικά τους έξοδα. Όμως σημαντικότερο από τη χρηματική αποζημίωση είναι το αιτιολογικό της απόφασης: «Οι ενάγοντες ήταν αδύνατο να συνεχίσουν την πορεία τους επάνω στο πεζοδρόμιο και ήσαν υποχρεωμένοι να κατέβουν στο οδόστρωμα της οδού ΧΧΧΧΧ, όπου εκείνη τη στιγμή υπήρχε αυξημένη κίνηση αυτοκινήτων με κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα». Να θυμηθούμε εδώ ότι το δικαστήριο δεν κινδυνολογεί, αφού τον Ιανουάριο είχαμε τα τελευταία τέτοια θύματα. Μία γιαγιά με την πεντάχρονη εγγονή της παρασύρθηκαν και σκοτώθηκαν από φορτηγό, επειδή υποχρεώθηκαν να κατέβουν στο δρόμο, αφού κάποιος άλλος ασυνείδητος είχε παρκάρει στο πεζοδρόμιο. 

Η απόφαση του Ειρηνοδικείου συνεχίζει: «Η στάθμευση αυτή ήταν παράνομη, γενομένη κατά παράβαση του άρθρου 34 παρ. 2 του Κ.Ο.Κ. η δε συμπεριφορά του εναγομένου έγινε εκ προθέσεως διότι αυτός εγνώριζε το παράνομο της πράξεώς του, ως επίσης εγνώριζε ότι με αυτή την στάθμευση απεκλείετο η χρήση του πεζοδρομίου από τους διερχομένους πεζούς. Πέραν του παρανόμου της πράξεως λόγω παραβάσεως διατάξεως του Κ.Ο.Κ. η πράξη αυτή αποτέλεσε επέμβαση στην προσωπικότητα των εναγόντων, εφ’ όσον με αυτήν παραβιάστηκε η γενική υποχρέωση να μην προσβάλλει κανείς υλικά ή ηθικά αγαθά του άλλου. Δηλαδή και εξ αυτού του λόγου θεωρείται παράνομος προσβολή.  

Με αυτήν την παράνομη και υπαίτια πράξη του εναγομένου παραβάσθηκε η προσωπικότητα των εναγόντων, εφ΄όσον παρεκωλύθησαν στην χρήση κοινόχρηστου χώρου και δη του πεζοδρομίου, δηλαδή χώρου προοριζομένου κατά τον νόμον, την κοινωνική συνείδηση και την κοινή αντίληψη, για την χρήση των πεζών και όχι για την στάθμευση των αυτοκινήτων. Η δυνατότητα χρήσεως του πεζοδρομίου απορρέει εκ του προστατευόμενου δικαιώματος της προσωπικότητάς των και αποτελεί εκδήλωση της ελευθερίας, η οποία αποτελεί στοιχείο της προσωπικότητος τούτων συνταγματικώς κατοχυρωμένο». 

Προσωπικά δεν θεωρώ σημαντικό το ότι ένα δικαστήριο κατέληξε σε τέτοιου είδους απόφαση, διότι απλούστατα κανένα δικαστήριο δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει τα δικαιώματα των πεζών. Το σημαντικό είναι ότι με αυτή τη δίκη οι δύο μαχητικοί πεζοί έδειξαν το δρόμο και στους υπόλοιπους πεζούς, που είτε φοβούνται το γκάρισμα των γαϊδάρων είτε μοιρολατρικά έχουν εγκαταλείψει κάθε ελπίδα βελτίωσης αυτής της χώρας. Το επόμενο βήμα είναι η δημοσιοποίηση όσο γίνεται περισσότερο αυτής της απόφασης, ώστε να γίνει αντιληπτό το νεοδιαμορφωθέν πλαίσιο τόσο από τους πεζούς, όσο και –κυρίως- από τους γαϊδάρους. 

Οι πόλεις μας θα γίνουν πολύ καλύτερες, όταν οι γάϊδαροι αντιληφθούν ότι έλλειψη κοινωνικής συνείδησης τιμωρείται με μη εφέσιμες δικαστικές αποζημιώσεις και όχι μια κλήση, η οποία συνήθως δεν «κόβεται» ούτε στους προκλητικότερους παραβάτες, ενώ, αν «κοπεί», συχνά-πυκνά «σβήνεται» από τους αστυνομικούς με την ιδιόμορφη κατανόηση. Όπως δεν κόπηκε κλήση ούτε καν στην εκδικασθείσα περίπτωση! Μάλιστα η μεροληψία εις βάρος των πεζών από τον αστυνομικό, που κατέγραψε το ανωτέρω συμβάν, έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον του Συνήγορο του Πολίτη. Προφανώς, είτε ο συγκεκριμένος αστυνομικός έχει το δικό του το χαβά, είτε η ΕΛΑΣ απλώς μας δουλεύει, όταν στην επίσημη ιστοσελίδα της δίνει κυκλοφοριακές οδηγίες και αναφέρει το απόσπασμα «Ο πεζός έχει δικαίωμα να ζει σε ένα υγιές περιβάλλον και να απολαμβάνει ελεύθερα τους δημόσιους χώρους» από το πρώτο άρθρο του Ευρωπαϊκού Χάρτη Δικαιωμάτων του πεζού.

Αριστοτέλης Παυλίδης 2

Λόγω φόρτου εργασίας δεν μπόρεσα να συνεχίσω νωρίτερα την προηγούμενη ανάρτηση για τον συμπατριώτη μου βουλευτή κι έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να περιλάβω και τα τελευταία ενδιαφέροντα στοιχεία, που εδραιώνουν την άποψή μου ότι ο Τέλης δέχτηκε μια εξαιρετικά ανέντιμη πολεμική από τη ΝΔ. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δικαίως ζητούσαν την παραπομπή του σε Ειδικό Δικαστήριο, αλλά η ΝΔ αφενός δεν είδε τίποτα το παράνομο, αφετέρου ζητάει λυσσαλέα την παραίτηση του –κατά την κρίση της- αθώου βουλευτή, διότι –λέει- προκαλεί με τη συμπεριφορά του! 

Είναι ανέντιμη η όλη προσέγγιση της ΝΔ, διότι δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία και στους πρωτοκλασσάτους υπουργούς, που πολύ πριν τον Παυλίδη προκάλεσαν το κοινό περί δικαίου αίσθημα, όπως τον Μαγγίνα που ατιμωρητί εισφοροδιέφευγε και μετέτρεψε το αναψυκτήριο σε βίλλα διότι «έτσι κάνουν όλοι», ή στον Βουλγαράκη, που μας πληροφόρησε ότι νόμιμο = ηθικό. Είναι ανέντιμη η όλη προσέγγιση της ΝΔ, διότι στον μη πρωτοκλασσάτο Παυλίδη δεν αναγνώρισε την ίδια χαλαρότατα (άρα μη) κατακριθείσα πρωτοκλασσάτη εξίσωση: μη παράνομο = μη ανήθικο. Είναι ανέντιμη η όλη προσέγγιση της ΝΔ, διότι κύκλοι της λένε ότι ο Παυλίδης δεν θα περιληφθεί ξανά στα ψηφοδέλτιά της, τη στιγμή που ψάχνουν τα γκάλοπ για να αποφασίσουν αν θα περιλάβουν ή όχι στα ίδια ψηφοδέλτια τον βατοπαιδινό συρφετό υπουργών, που επέτρεψαν -αν δεν διέταξαν- το ξεπούλημα με δόλιες μεθοδεύσεις όλης σχεδόν της Ελλάδας. 

Η κυβέρνηση γενικά και ο πρωθυπουργός προσωπικά επεχείρησαν να χρησιμοποιήσουν τον Τέλη ως αποδιοπομπαίο τράγο για το πλήθος των σκανδάλων, που επέλεξαν να συγκαλύψουν ως προς τις ευθύνες πολιτικών προσώπων. Για το λόγο αυτό κυβέρνηση και πρωθυπουργός φέρονται να ενοχλούνται σφόδρα με τις δημόσιες εμφανίσεις και την απόπειρα του Τέλη να μπει στο κάδρο φωτογραφίας με τον πρωθυπουργό. Αντίθετα, δεν έδειξαν να ενοχλούνται καθόλου, ούτε με τις αλλεπάλληλες δημόσιες εμφανίσεις και δηλώσεις, ούτε με την κατάληψη πρώτης θέσης στην τελευταία ομιλία του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη από ένα άλλο πρόσωπο. Τον Π. Δούκα, που ως υφυπουργός Οικονομικών υπέγραψε την παραίτηση του Δημοσίου από την δίκη με το Βατοπαίδι για τη Βιστωνίδα, μία δίκη που είχε εξασφαλισμένη τη δικαίωση του Δημοσίου και που θα είχε αποτρέψει το επακολουθήσαν σκάνδαλο. Για τα λάβρα στελέχη της ΝΔ μεγαλύτερη βαρύτητα έχουν οι €100.000, που τα ίδια λένε ότι … δεν τις πήρε ο Παυλίδης, παρά το Βατοπαίδι και ο γόρδιος δεσμός, που μάλλον εις βάρος του Δημοσίου θα λυθεί. 

Επαναλαμβάνω δε, ότι μέχρι να ξεσπάσει το σκάνδαλο του Βατοπαιδίου η ΝΔ προηγείτο με 4+ μονάδες, ενώ σήμερα έπεται του ΠΑΣΟΚ με 4+ μονάδες. Δηλαδή, για την «ευλογία της Παναγιάς» έχασε πάνω από 8% και βρέθηκε με την ψυχή στο στόμα, χωρίς να φαίνεται ότι η υπόθεση Παυλίδης 1 της κόστισε σε ποσοστά δημοφιλίας. Άλλωστε ταυτόχρονα με τον Παυλίδη 1 είχαμε και το Βατοπαίδι 2, τον Γερμανό και τη Μίζενς με θρυλούμενη ανάμιξη γαλάζιων στελεχών. Αυτό το επερχόμενο τσουνάμι δικογραφιών με σκάνδαλα είναι ο λόγος, που ο πρωθυπουργός έσπευσε να κλείσει άρον-άρον και κυριολεκτικά μέσα στη νύχτα τη Βουλή. Το παραδέχτηκε ο ίδιος λέγοντας ότι θέλει η προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές να γίνει με πολιτικούς όρους και όχι με «σκανδαλολογία». Έτσι, έστειλε τους εθνοπατέρες σε καλοκαιρινές διακοπές, τη διάρκεια των οποίων ζηλεύουν ακόμη και οι μαθητές! Όμως αυτό δεν άρεσε στους πολίτες και φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός με την προσωπική του απόφαση προξενεί στο κόμμα του βαρύτατες ζημίες. Ενώ το ΠΑΣΟΚ προηγείτο με 2,2% στην πρόθεση ψήφου στις ευρωεκλογές, μετά το αιφνίδιο κλείσιμο της Βουλής το προβάδισμά του εκτοξεύτηκε στο 3,9% και επιπλέον το 65% των ψηφοφόρων πιστεύει ότι ο πρωθυπουργός έκλεισε τη Βουλή, για να συγκαλύψει τα σκάνδαλα δια της παραγραφής. 

Άραγε φοβήθηκε η κυβέρνηση τον Παυλίδη 2, που η δικογραφία του είχε φτάσει στη Βουλή, πριν ακόμα κλείσει ο Παυλίδης 1; Δεν το νομίζω. Η υπόθεση Παυλίδης 2 συνοψίζεται στα εξής: το 2005 ο δήμαρχος Τήλου, Α, Αλιφέρης, και ο εφοπλιστής Γ. Σπανός κατήγγειλαν τον Παυλίδη ότι μεθοδεύει φωτογραφικά να ανατεθούν οι επιδοτούμενες άγονες γραμμές Κως-Νίσυρος-Τήλος-Σύμη-Ρόδος και επιστροφή καθώς και Ρόδος-Καστελλόριζο κι επιστροφή στην ΑΝΕ Σύμης. Η ΑΝΕΣ κατά τη διενέργεια του διαγωνισμού δεν διέθετε πλοίο, εντούτοις κέρδισε το διαγωνισμό με επιδότηση €15.000 ανά δρομολόγιο έναντι €10.500 ανά δρομολόγιο της εταιρίας του Γ. Σπανού (Δωδεκάνησος Ναυτιλιακή). Ο λόγος ήταν ότι το πλοίο Πρωτεύς, που τελικά αγόρασε η ΑΝΕΣ, έχει μεταφορική ικανότητα 130 οχημάτων έναντι 9 Ι.Χ. ή 6 οχημάτων των καταμαράν (Δωδεκάνησος Pride και Δωδεκάνησος Express αντίστοιχα) της Δωδεκάνησος Ν.Ε. Ουσιαστικά καλά έκανε ο Παυλίδης και γι΄ αυτό είναι τόσο δημοφιλής στη Σύμη. Τυπικά η επιδότηση είναι 43% μεγαλύτερη από την προσφορά της Δωδεκάνησος ΝΕ κι επιπλέον καταγγέλλεται ότι η διαφορά κόστους-ωφέλους για την ΑΝΕΣ είναι τέτοια, ώστε μέσα σε 10 μήνες είχε υπερκαλύψει το κόστος αγοράς του Πρωτέα. Γι΄ αυτό και ο Παυλίδης θα είχε να αντιμετωπίσει τις κακουργηματικές κατηγορίες της παράβασης καθήκοντος, της απιστίας και της απάτης σε βάρος του Δημοσίου. Όμως αυτά δεν έχουν καμία απολύτως βάση και η έλλειψη νομικής ευθύνης τόσο του Παυλίδη όσο και των υπηρεσιακών του παραγόντων ώθησαν τον πρωθυπουργό ήδη από τον Ιανουάριο 2006 να δηλώσει ότι στο υπουργείο Αιγαίου «έκαναν άριστα τη δουλειά τους». Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, είχε ψάξει αυτήν την υπόθεση και δεν φοβόταν νομικά ντράβαλα. 

Οπότε, τι πήγε τόσο στραβά με τον Τέλη; Στον Παυλίδη 1 η Προανακριτική Επιτροπή δεν διαπίστωσε τίποτα το μεμπτό (πλην μιας ψευδούς φορολογικής δηλώσεως) και στον Παυλίδη 2 ήδη από το 2006 ξέραμε ότι όλα έγιναν σωστά και με την πρωθυπουργική βούλα. Τότε, μετά τις εκλογές του 2007 γιατί ο Τέλης έμεινε χωρίς υπουργείο και το υπουργείο Αιγαίου καταργήθηκε; Αφού, βρε εθνοπατέρες της κάθαρσης, είναι καθαρός κι αμόλυντος! Ή μήπως δεν είναι και μας το κρύβετε; Μπας και το παλιόπαιδο έπαιζε μόνο του αντί να παίζει ομαδικό παιχνίδι, όπως οι συναρμόδιοι βατοπαιδινοί;! 

Τελικά, ο Τέλης Παυλίδης υπήρξε ο εύκολος στόχος του κόμματός του, το οποίο του επετέθη με σφοδρότητα για να παραστήσει το ηθικό πλην εγκλωβισμένο στην οριακή πλειοψηφία. Σχηματικά θα έλεγα ότι η κυβέρνηση βρίσκεται ναυαγισμένη στον τρικυμισμένο ωκεανό των μεγάλων σκανδάλων και διαμαρτύρεται, διότι το συννεφάκι Παυλίδης 1 ψιχαλίζει.

Πηγές: Έθνος 14.05.09, Ελεύθερος Τύπος 09.04.09, Ελευθεροτυπία 17.09.08, 14.04.09, 10.05.09, 12.05.09, Η Καθημερινή 10.04.09, Τα Νέα 09.04.09, 12.05.09.