Πανεπιστημιακή σχολή Ιατρικής στην Κω;!

Το Βήμα της Κω στο φύλλο 40 της 14.08.09 μας ανακοίνωσε διθυραμβικά ότι «Μεγάλη απήχηση είχε στην τοπική κοινωνία η παγκωακή εκστρατεία ευαισθητοποίησης – ανάδειξης – προώθησης της πρωτοβουλίας για τον Ομιλο Φίλων Ιδρυσης και στήριξης της Πανεπιστημιακής Σχολής Επιστημών Υγείας στο νησί μας». Ενδεχομένως η Κως ως γενέτειρα του Ιπποκράτη, του πατέρα της Ιατρικής να δικαιούται μια ιατρική σχολή, αν και εφόσον είναι τεχνικά εφιτή η λειτουργία της, εφόσον δηλαδή το πτυχίο της δεν θα είναι εφάμιλλο της σχολής Αστροφυσικής του πανεπιστημίου Πέρα Κατσικοράχης. Πέρα από αυτή την επιφύλαξη, θεωρώ ότι στην παρούσα χρονική συγκυρία είναι εντελώς λάθος η διεκδίκηση πανεπιστημιακής σχολής. Μετά και τη διαπίστωση (λες και δεν το ξέραμε, πριν το διαβάσουμε) ότι η οικονομική κρίση οδήγησε φέτος πολλούς υποψηφίους των πανελλαδικών εξετάσεων να προτιμήσουν τμήματα με έδρα κοντά στο σπίτι τους, γνωστού όντος του υψηλού κόστους μετακίνησης και στέγασης στην Κω, είχα σκοπό να γράψω κάτι σχετικό. Στο μεταξύ ο Παντελής Σβουρένος δημοσίευσε στο Βήμα της Κω φύλλο 42 της 21.08.09 μία απάντηση στο γνωστό γλαφυρό και όχι πολιτικά ορθό ύφος του. Αυτή η τοποθέτηση με καλύπτει πλήρως και την αναδημοσιεύω με την άδειά του:

 

«Ούριος άνεμος» πνέει για την Ιατρική Σχολή στην Κω

«Δεν φαντάζεστε πόσο εντυπωσιαστήκαμε όταν διαβάσαμε στα πρωτοσέλιδα της εφημερίδας μας ότι επιτέλους φύσηξε ούριος άνεμος για να μας φέρει στο νησί μας την πολυπόθητη πανεπιστημιακή σχολή. Και τώρα αέρας στα πανιά μας!!  Εντυπωσιαστήκαμε ιδιαιτέρως που η σχολή προωθείται ολοταχώς από την Ομάδα Φίλων… Και μας θυμίζει το παλιό «κομιτάτο» «Οι φίλοι του Ιπποκράτη» που δεν είχε και μεγάλη διάρκεια ζωής. Ζούμε βλέπετε στη χώρα των Ιπποκρατιστών.

Η ιστορία της Πανεπιστημιακής Σχολής αρχίζει μετά την Μεταπολίτευση. Ηρθε κάποτε εδώ στην Κω, ο Ανδρέας, το παιδί του λαού κι ανέβηκε πάνω στον εξώστη του Δημαρχείου, επί Δημαρχίας Κώστα Καϊσερλη. Κι από κει από πάνω σβουντούρηξε έναν λαϊκίστικο λόγο και μας άναψε τα λαμπάκια και τον τοπικό μας εθνικισμό. Τότε ακούσαμε για πρώτη φορά ότι θα σας κάνω Ιατρική Σχολή. Ε, αυτό ήτανε. Αυτή ακριβώς τη σχολή ζητάει σήμερα η Ομάδα Φίλων και τίποτα παραπάνω.
 
Αλλά τον μπαγάσα τον παραδέχομαι. Από κει πο πάνω πέταξε μια πέτρα μέσ’ στη θάλασσα κι ακόμα την εψάχνουνε να την έβρουνε με το σκάφος του Γιώργη του Ζήκα. Ε, κακομοίρηδες Ιπποκρατιστές. Πουλά κι αγοράζει ο Ανδρέας σαν κι εμάς και σαν κι εσάς όχι και ολίγους. Τώρα εσείς δεν μας ξεκαθαρίζετε τι σόι σχολή είναι αυτή που φέρνει ο ούριος άνεμος στο νησί μας. Πάντως Ιατρική σίγουρα δεν είναι. Το νησί μας είναι μικρό. Δεν έχει τις προϋποθέσεις. Το Νοσοκομείο μας δεν είναι σύγχρονο. Παραϊατρική ίσως να είναι. Κι αφού δεν ξέρουνε ακόμα οι υπογράφοντες, τι βιαστήκανε και γεμίσανε 2 σελίδες υπογραφές; Πού βασιστήκανε, στο πίστευε και μη ερεύνα; Όχι, εγώ θέλω να ερευνώ και να μην πιστεύω.
 
Τώρα η Ομάδα των Φίλων, δηλαδή τα φιλαράκια, επιμένουνε ξανά και θέλουνε κάποια σχολή, όχι για κάποια σπουδαία παραγωγή, αλλά μόνο και μόνο να δημιουργηθεί κάποια κίνηση εδώ στο νησί. Να κυκλοφορήσουν πιο πολλοί άνθρωποι, να νοικιάσουνε τα διαμερίσματα, να ξοδεύονται τα σουβλάκια, να γεμίζουν τα μπαράκια μας, και βέβαια να κυκλοφορήσει κάποιο χρήμα στο νησί. Περί αυτού πρόκειται και τίποτα άλλο. Εμείς σώνει και καλά θέλομε να ικανοποιηθεί το αίτημα των φίλων και δεν μας νοιάζει από πού θα δανείζεται αυτό το δύσμοιρο κράτος αυτό το χρήμα για να μας κάνει τα κέφια μας.
 
Για να στηθεί μια πανεπιστημιακή σχολή στην Κω και να είναι έτοιμη προς λειτουργία, θέλει αρκετά εκατομμύρια. Ε, δεν θα θέλει άλλα τόσα για να λειτουργεί; Υποθέτομε ότι αν η σχολή είναι τμήμα του Πανεπιστημίου που έχει έδρα τη Μυτιλήνη και το οποίο υπολειτουργεί κι εκείνο λόγω ελλείψεως καθηγητών, σίγουρα θα θέλει μια τρακοσαριά διδάσκοντες και παραδιδάσκοντες – καθηγητές όλων των βαθμίδων (ΔΕΠ) μαζί με όλους τους κατώτερους υπαλλήλους. Από πού θα δανείζεται αυτά τα λεφτά το εξαθλιωμένο κράτος να συσσωρεύει παθητικό; Μια πανεπιστημιακή σχολή στην Κω θα ήτανε σήμερα ένας παραλογισμός. Αν θα λέγαμε τι προϊόντα θα παράγει αυτή η σχολή, είναι καλύτερα να λέμε τι παθητικό και τι χασούρα θ’ αφήνει πίσω της. Θα βγάζει μερικούς παραϊατρικούς έχοντες σχέσιν με την Ιατρικήν και θα απορροφώνται αμέσως. Αυτομάτως θα στοιβάζονται πάνω σε στρατιές των ήδη υπαρχόντων αδιορίστων.
 
Και καλά να πετύχει η εν λόγω σχολή, αν δεν πετύχει όμως; Ζήτω που ξεφτελιστήκαμε. Εκτός αν αυτό δεν ενδιαφέρει τους πρωτεργάτες και τους ενθουσιώδεις υπογράφοντες. Δεν είναι εποχές για σχολές, έχει παρέλθει η εποχή τους. Κάθε μέρα ακούμε ότι κλείνει η μια σχολή μετά την άλλη. Μην επιμένετε να φορτώνετε το κράτος κι άλλο παθητικό, έχει ήδη καταρρεύσει. Αν θέλετε και να ευεργετήσετε και να δώσετε ζωή στο νησί, στραφείτε προς την παραγωγή. Συνεργαστείτε μαζί με τους τρεις δήμους να οργανώστε την παραγωγή, να παράγουμε αυτά που εισάγουμε και αυτά που καταναλώνουμε. Τα μαρούλια μας, τα χορταρικά μας, τα κρεμμύδια μας, τις ντομάτες μας, τις πατάτες μας, να εμφιαλώσουμε τα λάδια μας. Ακόμα να εμφιαλώσουμε κάποιο από τα νερά μας (της Βορίνας) και να μείνουν κι αυτές οι δεκάρες πάνω στο νησί.
 
Αν θέλετε ακόμα να ενεργήσομε σαν οικολόγοι, θα μπορούσαμε στο νησί μας να στήσουμε μια μονάδα και να επεξεργάζεται την πυρήνα των ελαιοτριβείων και των γύρω μικρών νησιών και να παράγουμε οικολογικά σαπούνια, σαμπουάν και απολυμαντικά. Να απαγορεύσομε τα τοξικά απορρυπαντικά να έρχονται στο νησί. Να γίνεται καλύτερος ο βιολογικός καθαρισμός του νερού μας. Να μπορούμε να το χρησιμοποιούμε για πολλαπλές χρήσεις.
 
Υπάρχει ακόμα καλύτερη ιδέα. Δεν βρέθηκε ακόμα λύση για τα σκουπίδια μας. Για να μην κάνουμε την Αντιμάχεια νεκροταφείο των σκουπιδιών, να πάμε στη Δανία, να δούμε μικρές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, που παράγουνε ρεύμα με την καύση των σκουπιδιών. Να κάνουμε μια τέτοια μονάδα στο νησί μας ανάλογη με τα σκουπίδια μας και να πουλάμε το ρεύμα στη ΔΕΗ. Σ’ αυτό θα συμβάλουνε οι τρεις δήμοι με τη συμμετοχή των ιδιωτών.
 
Και τέλος αν ήτανε να γίνει κάτι που να έχει σχέση με την Ιατρική και τον Ιπποκράτη, αντί για πανεπιστημιακή σχολή, θα μπορούσε να γίνει κάποια φαρμακοβιομηχανία πάνω στο νησί. Αν είχατε προβάλλει αυτό το αίτημα, θα είχε κάποια λογική απήχηση. Εχουνε συσσωρευτεί όλες οι φαρμακοβιομηχανίες στο Λεκανοπέδιο και έχει πήξει η Αττική. Μια τέτοια ιδέα θα τη στηρίζαμε κι εμείς γιατί έχει σχέση με την παραγωγή. Μην κάνετε μόνο λόγο για πανεπιστημιακές σχολές. Είναι πολύ ξεπερασμένες ιδέες. Ακόμα εκεί είστε;»
Advertisements

Αγοράζει κανείς;

Ο Δημήτρης μου έστειλε την παρακάτω δημοσιευμένη αγγελία.

Greece

 

greeceDescription: For sale: mediterranean country with good climate, rich history and uninspired government and people. For more information, contact the office of the Prime Minister of Greece. All offers considered. 

Sale Details: Country in serious debt, people desperate, government and opposition lacking inspiration. Frequent wildfires. Negligible modern culture.
Category: Other Product or Service
Location: Greece
ZIP: Greece

» Request this Other Product or Service from owner

Εγώ δεν έχω καμία αντίρρηση να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας μου οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, οι Βέλγοι κλπ Ευρωπαίοι, οι Αμερικάνοι ή οι Καναδοί (οι Βρετανοί μου προκαλούν μια έντονη ρατσιστική αλλεργία). Μια χαρά περνάνε οι Έλληνες σ’ εκείνες τις χώρες, χώρια που οι εξ Ανατολών γείτονές μας δεν θα τολμούσαν να κάνουν τις μαγκιές, που κάνουν τώρα. Μόνο που έχω δύο επιφυλάξεις:

  1. Δεν νομίζω ότι οι ταγοί μας «εξετάζουν κάθε προσφορά«, όπως λέει η διαφήμιση. Πιστεύω ότι ζητάνε τόσο υπερβολικό τίμημα, που οι υποψήφιοι αγοραστές παίρνουν δρόμο. Άλλωστε όλοι ξέρουμε τη ρωμέικη εφεύρεση που λέγεται «αέρας».
  2. Άραγε υπάρχουν σοβαροί επενδυτές, που θάθελαν να μπλέξουν με την ελλειπή απογραφή των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας; π.χ. ποιός έχει όρεξη να φορτωθεί
    • την εκκλησία, που κάθε τόσο με χρυσόβουλλα/φιρμάνια-φαντάσματα διεκδικεί και αποσπά χωρίς κόστος δεκάδες χιλιάδες στρέμματα κρατικής γης μεγάλης αξίας;
    • τους Τούρκους, που πήραν μαθήματα από την επιτυχημένη τακτική της εκκλησίας και άρχισαν κι αυτοί να εμφανίζουν διεθνείς συνθήκες-φαντάσματα, διεκδικώντας γη, θάλασσα, αέρα και υπέδαφος;

Κανείς δεν είναι τρελλός να δώσει τα λεφτά του για κάτι, που αργότερα μπορεί να «αποδειχθεί» ότι δεν ανήκε στον πωλητή. Φοβάμαι πως ούτε να ξεπουληθούμε δεν μπορούμε …

Πωπω-γλέντια!

Το Κέντρο Προώθησης της Σεξουαλικής Υγείας διενήργησε  (Τα Νέα 22.08.09) τις δύο μεγαλύτερες μέχρι σήμερα έρευνες για την ανορθόδοξη χρήση ερωτικών βοηθημάτων και τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στην αμερικανική Επιθεώρηση Σεξουαλικής Ιατρικής. Σύμφωνα μ’ αυτά, το 45% των Αμερικανών ανδρών, είτε μόνοι είτε με παρέα, έχουν χρησιμοποιήσει κάποια στιγμή στη ζωή τους δονητή ή άλλο ερωτικό βοήθημα. Και για όποιον δεν κατάλαβε την παραπάνω διατύπωση, η γαλλική εφημερίδα Λιμπερασιόν διευκρινίζει: «Οι άνδρες δεν βάζουν τον δονητή ούτε στο αυτί ούτε στη μύτη, αλλά στον πρωκτό. Διότι το ανθρώπινο ον αρσενικού φύλου μπορεί να αισθανθεί απόλαυση και από εκεί».

Επειδή οι Γάλλοι βρήκαν το 45% πολύ υψηλό ποσοστό, έκαναν μία δική τους πρόχειρη έρευνα και διαπίστωσαν ότι και οι συμπατριώτες τους έχουν τις ίδιες ανησυχίες, αν και δεν έχουν την ίδια προθυμία να το ομολογήσουν. Από την υπεύθυνη ενός οίκου ερωτικών βοηθημάτων οι Γάλλοι ερευνητές πληροφορήθηκαν ότι ορισμένα ερωτικά βοηθήματα επινοούνται για τις γυναίκες και τελικά τα αγοράζουν οι άνδρες. 

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή ενός βοηθήματος με μορφή δακτύλου, το οποίο σχεδιάστηκε από λεσβίες για λεσβίες, ωστόσο τα μισά από τα πωληθέντα τεμάχια αγοράστηκαν από άντρες. Μια άλλη περίπτωση είναι το «Κουνέλι» (άραγε το πνιγμένο;), ένα καθαρά γυναικείο βοήθημα, αφού προορίζεται να διεγείρει ταυτόχρονα τον κόλπο και την κλειτορίδα. Ώσπου ένας παιχνιδιάρης πωλητής του εν λόγω οίκου δοκίμασε μια πιο… προστατική χρήση του. Στη συνέχεια, αυτός  ο –έμπειρος πια- πωλητής δεν προλάβαινε να πουλάει το Κουνέλι σε άντρες! «Η πρωκτική απόλαυση και η διέγερση του προστάτη είναι ολοένα και λιγότερο ταμπού για τους άνδρες και το εν λόγω παιχνίδι είναι θαυμάσια προσαρμοσμένο για την ηδονή αυτή στον άνδρα», διευκρινίζει η υπεύθυνη του οίκου ερωτικών βοηθημάτων. 

Η ίδια θεωρεί ότι αρκετοί άντρες αποφεύγουν ακόμη τους εξειδικευμένους οίκους βοηθημάτων και προτιμούν να δανείζονται τον δονητή, που προορίζεται για τον κόλπο ή την κλειτορίδα της γυναίκας τους, για να διεγείρουν τον πρωκτό τους. Ο δονητής παραδοσιακά απευθύνεται στο σημείο G της γυναίκας, αλλά μερικοί άντρες με ανεπτυγμένο το αίσθημα της εξερεύνησης τον φέρουν σε επαφή με απόκρυφους μύες, αυξάνοντας τη στύση και την απόλαυση. Έτσι, ο δονητής γίνεται κοινόχρηστο ερωτικό βοήθημα σε κάποια ζευγάρια. Κάποια άλλα ζευγάρια διαθέτουν δύο ζεύγη δονητών θηλών (!!!!!), αφού αμφότεροι οι σύντροφοι θέλουν να τους χρησιμοποιούν.

 Λεβέντες, δείξτε αυτοσυγκράτηση με τα βοηθήματα. Βάλανε οι άλλοι φωτιά στην Αττική μας, μη βάλουμε κι εμείς φωτιά στο Βόλο μας.

Ρε τους μπουνταλάδες!

H τουρκική κορβέτα «Μποντρούμ» και δύο αποβατικά σκάφη έφθασαν αργά στις 11.08.09 στην περιοχή μεταξύ της Ρω και του Καστελλόριζου, προερχόμενα από λιμάνι της κατεχόμενης Κύπρου όπου συμμετείχαν στους εορτασμούς της εισβολής. Το απόγευμα της 12.08.09 τα δύο αποβατικά μπήκαν στο τουρκικό λιμάνι Κας, απέναντι από το Καστελλόριζο, αφού πρώτα προσέγγισαν ένα τουρκικό νησάκι. Η κορβέτα παρέμεινε στην περιοχή τουλάχιστον μέχρι αργά το ίδιο βράδυ. Είχε προηγηθεί το ρεπορτάζ σε τούρκικο κανάλι και η προσέγγιση στη Ρω Τούρκων δημιογράφων, γι’ αυτό, όταν εντοπίστηκαν και 3-4 φουσκωτά κοντά στην τουρκική νησίδα, ένα ελαφρύ άρωμα μέντας απλώθηκε στον αέρα. 

Οι ατμοσφαιρικοί ρύποι εξέλιπαν, όταν το Πολεμικό Ναυτικό πονηρεμένο από την όλη δραστηριότητα, την πορεία της κορβέτας και κυρίως από αναφορές ντόπιων ψαράδων άρχισε έρευνα στην περιοχή: η κορβέτα τους είχε προσκρούσει στον ύφαλο Κουτσύμπα, που βρίσκεται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων κοντά στο Καστελόριζο, με αποτέλεσμα να αποκοπεί από την καρίνα της η ηχοεντοπιστική συσκευή ανθυποβρυχιακού πολέμου (Sonar). Ετσι, όλη τη νύχτα της 13.08.09 αυτοδύτες του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού έκαναν καταδύσεις και εντόπισαν την συσκευή, την οποία και θα ανασύρουν με ειδική επιχείρηση. Οι άνδρες των ΟΥΚ έκαναν δεκάδες καταδύσεις προκειμένου να χαρτογραφήσουν με ακρίβεια την ξέρα και εν συνεχεία να σχεδιασθεί με ακρίβεια η επιχείρηση ανέλκυσης της συσκευής. Επιπλέον, εντόπισαν στη ξέρα και ίχνη από άλλη πρόσφατη πρόσκρουση, η οποία πιθανόν να προέρχεται από προπέλα της τουρκικής κορβέτας. 

Δηλαδή, ο Τούρκος θαλασσόλυκος το γάμησε για τα καλά το πλοίο του! Σίγουρα θα τονε στείλουνε φαροφύλακα, να βοηθάει τον άλλο εκτελούντα χρέη φαροφύλακα, τον πρώην κυβερνήτη του «Γιαβούζ», που πήγε και κόλλησε το πλοίο του στα αβαθή του ακρωτηρίου Σκανδαρίου της Κω. Ήτανε 5-6 χρόνια μετά τα Ίμια και κάναμε πολύ γέλιο με τη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου κολλημένη στα 500-600 μέτρα από την παραλία. Βέβαια, με τα Ίμια ακόμα να γελάσουμε. Ας γελάμε, λοιπόν, με τις σποραδικές μαλακίες των Τούρκων, για να ξεχνάμε τις συχνές και οδυνηρές εξυπνάδες των δικών μας.

Πηγές: Ελευθεροτυπία 17.08.09, Έθνος 17.08.09, Τα Νέα 13.08.09, 14.08.09, 17.08.09, Το Βήμα 04.08.09.

Αλέξανδρος, ο Μέγας Σπορεύς

Σε κάποιο σημείο βορείως του ποταμού Κωφήνα (Καμπούλ) και δυτικά του Ινδού υπήρχε μία διαφορετική πόλη, η Νύσα. Όταν πλησίαζε ο Αλέξανδρος, οι κάτοικοί της του έστειλαν τον Άκουφη, έναν από τους ισχυρότερους άντρες της, επικεφαλής 30μελούς αντιπροσωπείας. Του ζήτησαν να αφήσει την πόλη τους ελεύθερη για χάρη του Θεού Διονύσου, ο οποίος είχε χτίσει τη Νύσα για τους απόμαχους στρατιώτες του, όταν τερμάτισε την εκστρατεία του κατά των Ινδών κι επέστρεφε στην ελληνική θάλασσα (Αιγαίο Πέλαγος). Της έδωσε το όνομα της τροφού του, Νύσας, και το γειτονικό βουνό το ονόμασε Μηρό, επειδή κατά την παράδοση ο Διόνυσος κυοφορήθηκε στον μηρό του Δία. Οι Νυσαίοι ως απόδειξη ότι την πόλη έχτισε πράγματι ο Διόνυσος, έφεραν την ύπαρξη κισσού στην περιοχή τους, ενώ δεν φύτρωνε σε κανένα άλλο μέρος της Ινδίας, το ότι πήγαιναν στη μάχη υπό τον ήχο των τυμπάνων και των κυμβάλων και ότι η ἐσθής (τα ρούχα) τους ήταν κατάστικτη, όπως των ακολούθων του Διονύσου. Ισχυρίζονταν ακόμη ο Διόνυσος τους δίδαξε ένα χορό, που ήταν ίδιος με τον ελληνικό κόρδακα. Απέδιδαν με τόση άνεση την καταγωγή τους στους Έλληνες της ακολουθίας του Διονύσου, διότι, όπως καταγράφει με σαφήνεια ο Αρριανός, οι Νυσαίοι δεν ήταν Ινδοί (δηλαδή μελαψοί) και θα μπορούσαν να είναι πράγματι απόγονοι των Ελλήνων, που ακολούθησαν τον Διόνυσο στην εκστρατεία του. Το περιστατικό αυτό παρουσιάζει ενδιαφέρον, διότι στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Νύσας ζουν σήμερα οι Καλάς, που ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι των στρατιωτών του Αλεξάνδρου.

Η ελληνική θρησκεία δεν είχε την αυστηρή δογματική τυποποίηση του χριστιανισμού και γι’ αυτό υπήρχαν πολλές παραλλαγές στον ίδιο μύθο. Σύμφωνα μ’ έναν απ’ αυτούς, ο Διόνυσος έφτασε ως την Αιθιοπία, όπου πολέμησε και νίκησε τον βασιλιά τους Θηριάδα. Μετά πήγε στην …. Ινδία. Όταν ο βασιλιάς των Ινδών Μύρρανος έμαθε ότι ο Διόνυσος και η ακολουθία του ήταν διαρκώς μεθυσμένοι, αποφάσισε να τον αγνοήσει. Μόλις όμως έμαθε ότι ο Διόνυσος πυρπολούσε τις πόλεις και την ύπαιθρο, πήγε να τον αντιμετωπίσει. Ο Διόνυσος οργίσθηκε με την ασέβεια του Ινδού βασιλιά και παρατάχθηκε για μάχη, μένοντας στο κέντρο, στο αριστερό κέρας πήγε ο Πάν και στο δεξί ο Σειληνός, που από το μεθύσι μετά βίας κρατιόταν πάνω στο γάιδαρο του. Με το πρόσταγμα του Διονύσου τα κύμβαλα της συνοδείας μετατράπηκαν σε ασπίδες, ενώ οι Βάκχες και οι Σάτυροι της συνοδείας όρμησαν στους έκπληκτους Ινδούς. Οι ελέφαντες των Ινδών κινήθηκαν κατά του Διονύσου, αλλά ο γάιδαρος του Σειληνού έβγαλε μία δυνατή κραυγή, οι Ινδοί τράπηκαν σε φυγή και ο Μύρρανος συνελήφθη. Μετά από λίγο ο Διόνυσος είχε υποτάξει όλη την Ασία και είχε επιβάλει τη λατρεία του. Τα ίδια περίπου, αλλά με λιγότερες λεπτομέρειες λέει κι ο Απολλόδωρος.

Ο παραπάνω μύθος είναι τόσο ασύνδετος και ασυνάρτητος, ώστε ο Αρριανός υποχρεώθηκε να κάνει το εξής καυστικό σχόλιο: «Την Νύσσα είχε κτίσει ο Διόνυσος, όταν εκστράτευσε κατά των Ινδών, χωρίς να ξέρουμε ποιος Διόνυσος, πότε και από πού εκστράτευσε κατά των Ινδών. Εγώ πάλι δεν μπορώ να πιστέψω πως είτε ο Θηβαίος Διόνυσος ξεκινώντας από τη Θήβα, είτε ο Λυδός Διόνυσος ξεκινώντας από τον Τμώλο, πήγε με στρατό στις Ινδίες και ενώ πέρασε από τόσα αξιόμαχα και άγνωστα στους Έλληνες έθνη, πολέμησε μόνο με τους Ινδούς». Δηλαδή, ο σοβαρότερος ιστορικός του Αλεξάνδρου δηλώνει ξεκάθαρα ότι

  1. δεν πιστεύει το μύθο, που οι παρατρεχάμενοι του Αλεξάνδρου ισχυρίζονται ότι τους αφηγήθηκαν οι Νυσαίοι, ενώ κάλλιστα θα μπορούσαν να τον έχουν σκαρώσει οι ίδιοι
  2. οι Νυσαίοι ήταν λευκοί και όχι μελαψοί, όπως οι Ινδοί (=Πακιστανοί), και προϋπήρχαν του Αλεξάνδρου στην περιοχή, όπου κατοικούν σήμερα οι Καλάς.

Κι όμως, οι λογής-λογής βαρεμένοι δεν επιτρέπουν στη λογική να χαλάσει το παραμύθι τους. Οι Καλάς είναι, λέει, απόγονοι των στρατιωτών του Μεγαλέξαντρου (που άλλη δουλειά δεν είχαν από το να σπέρνουν απογόνους με ιθαγενείς γυναίκες, ήτοι μιξοβάρβαρους), πήραν, ξανα-λέει, το εθνοτικό τους όνομα από τον άγνωστο στη γραμματεία στρατηγό Κάλα, το κάλυμμα της κεφαλής, που χρησιμοποιούν, προέρχεται, ματα-λέει, από τη μακεδονική καυσία και η γλώσσα  τους, ξανα-ματα-λέει, «διατηρεί» ακόμη μερικά από τα «αρχικά» ελληνικά στοιχεία της. Καημενούλη Γκρούεφσκι, όσο κι αν προσπαθείς να γίνεις καραγκιόζης, εμάς δε θα μας φτάσεις ποτέ!

Βέβαια, υπάρχουν και πιο σοβαροί άνθρωποι, που φαίνεται ότι αποφάσισαν να ξεκαθαρίσουν επιστημονικά τη σχέση των Μακεδόνων με αυτόν τον λαό με την ιδοευρωπαϊκή γλώσσα. «Στα ίχνη των Μακεδόνων με τη βοήθεια DΝΑ»  μας πληροφορεί Το Βήμα της 11.08.09 και «Ζει το… DΝΑ του Μεγαλέξαντρου;» αναρωτιούνται Τα Νέα επίσης της 11.08.09. Ελπίζω το προς σύγκριση μακεδονικό DΝΑ να ληφθεί από τη Φλώρινα ή καλύτερα από τη Μπίτολα, ώστε να αφυπνισθώμεν και να αντιμετωπίσωμεν το όλον ζήτημα μετά της δεούσης εθνικής σοβαρότητος. Άντε, γιατί πολύ ασχοληθήκαμε καλοκαιριάτικα με την καταστροφή του Παρθενώνα, την υστέρηση των δημοσίων εσόδων, τον μη ορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, τα καρτέλ και άλλες σαχλαμάρες!

Γάμος στον Παράδεισο

Ένα νεαρό ζευγάρι, πολύ ερωτευμένο, αποφασίζει να παντρευτεί, όταν την τελευταία νύχτα πριν τον γάμο, συμβαίνει ένα τραγικό ατύχημα και σκοτώνονται. Βρίσκονται προ των πυλών του Παραδείσου, να συνοδεύονται  από τον Άγιο Πέτρο. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο νεαρός συναντιέται με τον Πέτρο και του λέει: «Άγιε μου, η αρραβωνιαστικιά μου και εγώ είμαστε πολύ ευτυχισμένοι εδώ στον Παράδεισο. Όμως, μας έχει λείψει πολύ η όλη διαδικασία, η τελετή του γάμου. Είναι δυνατόν, για κάποιον που ζει στον Παράδεισο να παντρευτεί κάποιον άλλον;»

Ο Άγιος Πέτρος τον κοιτάζει καλά-καλά και του λέει: «Λυπάμαι πολύ. Ποτέ ξανά δεν έχω ακούσει κάποιον άλλον να θέλει να παντρευτεί μέσα στον Παράδεισο. Πολύ φοβάμαι ότι αν το θέλετε πολύ, θα πρέπει να μιλήσετε με τον Παντοδύναμο Θεό. Μπορώ να σας κλείσω ένα ραντεβού σε δύο βδομάδες από σήμερα».

Έφτασε η ημέρα του ραντεβού και οι δύο νέοι παρουσιάζονται εμπρός στον Παντοδύναμο. Του αναφέρουν το αίτημά τους. Ο Κύριος τους κοιτάζει σιωπηλά,  σκέφτεται προβληματισμένα και τους λέει: «Ελάτε σε πέντε χρόνια από σήμερα. Εάν ακόμη θέλετε να παντρευτείτε, τότε θα σκεφτώ την επιθυμία σας». 

Πέντε χρόνια αργότερα, το ζευγάρι εμφανίζεται και πάλι. Η επιθυμία τους είναι ακόμη ζωντανή. Η εντολή του Θεού είναι ίδια: «Σε πέντε χρόνια, θα παρουσιαστείτε πάλι εμπρός μου. Τότε θα το συζητήσουμε και πάλι». 

Την τρίτη φορά, το ζευγάρι εμφανίζεται και πάλι στον Θεό. Ακόμη επιθυμούν να έρθουν σε κοινωνία γάμου. «Εντάξει λοιπόν. Μπορείτε να προβείτε σε γάμο. Αυτό το Σάββατο, στις 6.30 το απόγευμα, θα τελεστεί μια υπέροχη τελετή γάμου στην Κεντρική Εκκλησία του Παραδείσου. Αφήστε τις λεπτομέρειες σε μένα», λέει ο Μεγάλος. 

Ο γάμος ήταν μια μεγάλη επιτυχία. Όλοι οι καλεσμένοι ομολόγησαν ότι η νύφη ήταν πανέμορφη. Όλοι οι γνωστοί και μη, ήταν παρόντες στην τελετή. Ο  Μωυσής έφερε σπάνια λουλούδια από τον Νείλο Ποταμό, ο Νώε έφερε σπάνια ορυκτά από την Μεσοποταμία και οι μαθητές του Ιησού έκαναν μερικά θαύματα για να εντυπωσιάσουν τους παρευρισκόμενους. Ακόμη και ο Γκάντι εμφανίστηκε, έμεινε μόνο για λίγο και φορούσε τα πιο καλά του ρούχα. 

Όμως, το μαντέψατε…. Μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα το παντρεμένο ζευγάρι, κατάλαβαν ότι έκαναν ένα φοβερό λάθος. Απλά, δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να  ζουν παντρεμένοι. Έτσι, αποφάσισαν να κλείσουν ένα ακόμη ραντεβού με τον Θεό, για να του ζητήσουν ένα διαζύγιο στον Παράδεισο. Όταν ο Παντοδύναμος Θεός άκουσε το νέο αίτημά τους, βγήκε από τις χλαμύδες του. Τους κοίταξε με ένα ανάμεικτο, γεμάτο οίκτο, αυστηρότητα, και απογοήτευση, βλέμμα και τους είπε: «Μα, είσαστε σοβαροί επιτέλους ή αστειεύεστε; Μας πήρε δέκα χρόνια να βρούμε ένα παπά που να έχει ανέβει στον παράδεισο, για να σας παντρέψει!!!! Μπορείτε να φανταστείτε πόσο καιρό θα μας πάρει να βρούμε δικηγόρο!!!»

Ο κ. Ξεφτίλας

Ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Νέου Μουσείου Ακρόπολης, καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής, εξέδωσε γραπτή ανακοίνωση, όπου λέει: «Μετά από εκτενή διάλογο και ανάλυση που έγινε γύρω από τις ιστορικές αναφορές και την καλλιτεχνική παρουσίασή τους, ο κ. Γαβράς διευκρίνισε απολύτως ότι στην επίμαχη σκηνή του φιλμ δεν απεικόνιζε ούτε υπονοούσε ότι οι καταστροφές έγιναν από ιερείς, αλλά από ανθρώπους της εποχής». Ο κ. Παντερμαλής θεωρεί ότι στην ανεξήγητα καθυστερημένη επικοινωνία του με τον δημιουργό έλαβε την «αυτονόητη διευκρίνιση του κ. Γαβρά, την οποία ως ιστορική αποτύπωση αποδέχεται το Μουσείο». Έτσι το βίντεο για την καταστροφή του Παρθενώνα θα προβάλλεται και πάλι ολόκληρο.

Όμως ο Γαβράς αλλιώς τη θυμάται τη συνομιλία του με τον Παντερμαλή. «Δεν μίλησα ποτέ για “ανθρώπους της εποχής”. Κάναμε πράγματι εκτενή διάλογο, όμως ο κ. Παντερμαλής δεν μου διάβασε κατόπιν την ανακοίνωσή του πριν τη δώσει στη δημοσιότητα. Δεν ήταν “άνθρωποι της εποχής”, ήταν παλαιοχριστιανοί. Έχει μεγάλη διαφορά. Δεν ήταν αναγκαστικά ρασοφόροι, οι χριστιανοί της εποχής ντύνονταν συχνά με μαύρα. Αλλά δεν ήταν και οποιοιδήποτε πολίτες, ήταν εκπρόσωποι, πολλές φορές και επίσημοι, μιας θρησκείας. Οι χριστιανοί κατέστρεψαν τα είδωλα, είναι γνωστό, και ένας ιστορικός όπως ο κ. Παντερμαλής προφανώς το ξέρει. Προσπαθεί όμως να αφαιρέσει το στοιχείο ενοχής της Εκκλησίας, σε μια προσπάθεια να δείξει ότι η Εκκλησία δεν είχε τίποτα να κάνει με αυτό. Και αυτό, ενδεχομένως λόγω πιέσεων που- διαβάζω στον Τύπο, δεν ξέρω- δέχεται από αυτή την πλευρά η οποία, τόσους αιώνες μετά, δεν θέλει να αποδεχθεί την αλήθεια. Πρόκειται για μια πολύ λυπηρή υπόθεση. Είναι καιρός να υπάρξει ο διαχωρισμός. Οι άνθρωποι της Εκκλησίας να ασχολούνται με τα θέματα της μεταφυσικής και οι άνθρωποι της πολιτικής με την ιστορία και τη σύγχρονη πραγματικότητα. Δυστυχώς στην Ελλάδα οι χριστιανοί δεν θέλουν να παραμείνουν στον χώρο των δικών τους αρμοδιοτήτων- και δεν παρέμειναν ποτέ». Σε άλλη εφημερίδα δήλωσε: «Οι λόγοι, που επικαλείται η Διεύθυνση του μουσείου, δεν είναι αξιόπιστοι. … στην ταινία μου στους πρώτους καταστροφείς του ναού συγκαταλέγονταν και οι πρώτοι χριστιανοί, που δυσφορούσαν για τους γυμνούς άνδρες και τις γυναίκες που απεικονίζονταν στα γλυπτά. Τότε η κατάσταση έμοιαζε κάπως με τους Ταλιμπάν, που σήμερα καταστρέφουν τα αγάλματα του Βούδα. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται».

Λοιπόν, κύριε Παντερμαλή μου, δύο τινά συμβαίνουν εν προκειμένω. Είτε εσύ είσαι ψεύτης και ο Γαβράς λέει την αλήθεια για όσα συζητήσατε, είτε είσαι εντελώς ανίκανος να χωρίσεις δύο γαϊδάρων άχυρα: αν λες αλήθεια, γιατί δεν φρόντισες να δεσμεύσεις τον Γαβρά, ώστε να μην σε εκθέσει με τις δηλώσεις του; Βέβαια, εγώ πιστεύω ότι εσύ είσαι ο ψεύτης και το δικαίωμα να σε θεωρώ ψεύτη μου το έδωσες εσύ με την απρεπέστατη και τσαμπουκαλίδικη λογοκρισία του βίντεο. Αν είχες τσίπα φιλότιμο, αν δεν θεωρούσες τον εαυτό σου παντοκράτορα και αν είχες συναίσθηση των ευθυνών της θέσης σου, θα ήσουν εξ αρχής πιο προσεκτικός στις κινήσεις σου. Με την έκταση που έχει πάρει το θέμα  διεθνώς, πως θα μπορέσεις να σταθείς απέναντι στην εγνωσμένης σοβαρότητας διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου;

Είτε ψεύτης είσαι είτε ανίκανος, είτε ανακάλεσες τη λογοκρισία λόγω των δικαστικών περιπετειών που πυροδότησες είτε λόγω των επερχόμενων πρόωρων εκλογών, το βέβαιο είναι ότι ξεφτιλίστηκες διεθνώς. Και αυτή είναι η μικρότερη ζημία. Η μεγαλύτερη ζημία είναι ότι ξεφτίλισες διεθνώς την Ελλάδα και ανέστειλες για πολλά χρόνια την αποτελεσματική διεκδίκηση της επιστροφής των γλυπτών. Να σε χαιρόμαστε και σένα και τα αφεντικά, που υπηρετείς!