Ποιές δικαστικές αποφάσεις ισχύουν;

Μεταξύ των μέτρων, που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της ερειπιώδους οικονομίας, είναι και η αύξηση του συντελεστή του ΕΤΑΚ στην εκκλησιαστική περιουσία. Αμέσως αντέδρασε η Εκκλησία της Ελλάδος, ο ισχυρότερος οικονομικός φορέας του Ελληνικού κράτους, και δήλωσε ότι είναι ΝΠΔΔ, όπως οι νομαρχίες και τα δημαρχεία, που θα πληρώνουν συντελεστή ΕΤΑΚ 1 τοις χιλίοις, και ότι η πρόθεση της κυβέρνησης αποτελεί διάκριση εις βάρος της Εκκλησίας, διότι «την τοποθετεί σε άλλη κατηγορία, να πληρώνει συντελεστή ΕΤΑΚ 3 τοις χιλίοις, όπως τα μουσεία».

Άμ’ έπος άμ’ έργον, την προηγούμενη Παρασκευή ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Θεόκλητος ως πρόεδρος της Συνοδικής Οικονομικής Επιτροπής παρέδωσε στον υπουργό Οικονομικών μακροσκελή επιστολή, με την οποία η Εκκλησία της Ελλάδος ξεκαθαρίζει χωρίς περιστροφές ότι «έχει διευκρινιστεί κατά τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (απόφαση του 1994 Ιερές Μονές κατά Ελλάδας) ότι τα εκκλησιαστικά Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου του Νόμου 590/1977 ναι μεν είναι οργανισμοί δημοσίου δικαίου, είναι όμως παράλληλα και υποκείμενα ατομικών ελευθεριών έναντι του κράτους με αντικείμενο π.χ. τον ίσο σεβασμό της περιουσίας τους». Με αυτά τα δεδομένα η Εκκλησία θεωρεί «υποχρέωση του εθνικού νομοθέτη να σέβεται τη συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης και της ίσης προστασίας της περιουσίας κατά την επιβολή φορολογικών βαρών επί της ακίνητης περιουσίας των εκκλησιαστικών νομικών προσώπων σε σχέση με τα γενικώς ισχύοντα ως προς τη φορολογική επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας των ΝΠΔΔ». Συνεπώς με τις προτάσεις του Υπουργείου Οικονομικών παραβιάζεται «η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το Πρωτόκολλο αυτής, όπου κατοχυρώνεται ρητώς το δικαίωμα στην ιδιοκτησία».

Αν, όσα αναφέρει ο οικονομολόγος μητροπολίτης είναι σωστά, τότε ο υπουργός των Οικονομικών καλά θα κάνει να ξεχάσει τη συγκεκριμένη πρόταση. Η μεν Ελληνική Δημοκρατία δεν χρειάζεται να ζημιωθεί ηθικά με μια καταδίκη από το ΕΔΑΔ, η δε οικονομία δεν πρέπει να επιβαρυνθεί με πρόστιμο ούτε 1 Ευρώ. Επίσης δεν θεωρώ σωστό να μεμφθεί κανείς την Εκκλησία, επειδή αντιδρά στην επιπλέον φορολόγηση της όντως αμύθητης περιουσίας της, όταν η οικονομία βρίσκεται στη χειρότερη κατάσταση μετά τη μεταπολίτευση. Είναι απόλυτα φυσιολογική αντίδραση ενός φορέα της οικονομίας, όταν θίγονται τα συμφέροντά του. Το αν πρέπει ή δεν πρέπει να δείχνει η Εκκλησία κοινωνική ευαισθησία σε μια τέτοια κατάσταση, αφορά τους απολογητές της και όχι εμένα. Όμως βλέποντας την Εκκλησία να επικαλείται και να απαιτεί την εφαρμογή της παραπάνω ευνοϊκής γι’ αυτήν απόφασης του ΕΔΑΔ, αναπόφευκτα έρχονται στο μυαλό μου δύο άλλες αποφάσεις, αντίθετες στις προθέσεις και τις επιδιώξεις της.

Η πρώτη είναι η πρόσφατη απόφαση του ΕΔΑΔ για την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων από τις αίθουσες διδασκαλίας. Το σκεπτικό του δικαστηρίου ήταν ότι «Οι μαθητές μπορεί να αισθανθούν ότι εκπαιδεύονται σ’ ένα σχολικό περιβάλλον χαρακτηρισμένο από μια συγκεκριμένη θρησκεία. Αυτό όμως που είναι ίσως ενθαρρυντικό για ορισμένους θρησκευόμενους μαθητές μπορεί να είναι συναισθηματικά ενοχλητικό για μαθητές άλλων θρησκειών ή για όσους δεν πιστεύουν» και ότι «Το κράτος είναι υποχρεωμένο να απέχει από την επιβολή, έστω και εμμέσως, θρησκευτικών πεποιθήσεων στους τόπους εκείνους όπου υπάρχουν πρόσωπα εξαρτημένα από το ίδιο ή είναι εκτεθειμένα στην εξουσία του». Έτσι το ΕΔΑΔ καταδίκασε την εναχθείσα Ιταλία και την υποχρέωσε σε καταβολή αποζημίωσης, δημιουργώντας δεδικασμένο και για τους πολίτες της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η δεύτερη περίπτωση είναι περσινή. To ΕΔΑΔ καταδίκασε την Ελλάδα και την υποχρέωσε σε καταβολή αποζημίωσης, διότι «Η υποχρέωση του όρκου ενός πολίτη στα ποινικά δικαστήρια ή σε άλλη δημόσια ακρόαση συνιστά παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας». Το δικαστήριο, λοιπόν, θεώρησε ότι ο πολίτης δεν είναι υποχρεωμένος να δηλώνει, ότι είναι άθεος ή ότι η θρησκεία του δεν του επιτρέπει να ορκιστεί, και ότι αν εξαναγκάζεται σε κάτι τέτοιο, τότε παραβιάζεται το προσωπικό του δεδομένο, που έχει σχέση με τη θρησκευτική ελευθερία. Αυτό άλλωστε ήταν και το σκεπτικό της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες.

Δεν χωράει καμία απολύτως αμφιβολία ότι η απόφαση του ΕΔΑΔ, που ευνοεί την Εκκλησία, θα εφαρμοσθεί, διότι απλούστατα οι αποφάσεις των δικαστηρίων πρέπει να εφαρμόζονται. Με τις άλλες δύο αποφάσεις του ιδίου δικαστηρίου, την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων από τα σχολεία και την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου, τι θα πράξει η Εκκλησία της Ελλάδος; Θα εκβιάσει άραγε για τη μη εφαρμογή τους, οδηγώντας το κράτος στην καταδίκη και στην καταβολή αποζημιώσεων (όχι εις βάρος των εκκλησιαστικών ταμείων!) σε όσους προσφύγουν στο ΕΔΑΔ; Νομίζω ότι η αυτή η κυβέρνηση έχει μια μοναδική ευκαιρία να συνετίσει την Εκκλησία, να αρχίσει την αποδόμηση του θεοκρατικού καθεστώτος, να απομακρύνει τη χώρα από την ανατολίτικη κισμετολαγνεία («Δε βαρυέσαι, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει εδώ») και να μας φέρει πιο κοντά την Ευρώπη, που είναι πολύ περισσότερα από τα πολυπόθητα (και στην Εκκλησία) ταμεία της.

 

Πηγές: Βήμα της Κυριακής 08.11.09, Ελευθεροτυπία 04.11.09, Τα Νέα 04.11.09 και 06.11.09, Το Έθνος 22.02.08 και 04.11.09.

Advertisements

8 thoughts on “Ποιές δικαστικές αποφάσεις ισχύουν;

  1. «Με τις άλλες δύο αποφάσεις του ιδίου δικαστηρίου, την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων από τα σχολεία και την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου, τι θα πράξει η Εκκλησία της Ελλάδος; Θα εκβιάσει άραγε για τη μη εφαρμογή τους, οδηγώντας το κράτος στην καταδίκη και στην καταβολή αποζημιώσεων (όχι εις βάρος των εκκλησιαστικών ταμείων!) σε όσους προσφύγουν στο ΕΔΑΔ;»

    Ήδη εκβιάζει… Διά στόματος Άνθιμου:
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_10/11/2009_307071

    Ποιο είναι το καθήκον των Ελλήνων δικαστών;

  2. To θέμα είναι πρωτίστως πολιτικό και δευτερευόντως νομικό. Οι δικαστές δεν φαίνεται να αντιδρούν στην εφαρμογή της απόφασης του ΕΔΑΔ, όπως αναφέρει ο e-lawyer(http://elawyer.blogspot.com/2009/11/apo.html):
    «Το Δικαστήριο ύστερα από μελέτη της απόφασης Lautsi αναγνώρισε ότι πρέπει να γίνουν οι σχετικές αλλαγές, αλλά δεν πήρε βέβαια το ρίσκο να αποκαθηλώσει για 5 λεπτά που θα κρατούσε η δίκη την εικόνα του Χριστού«.

    Φυσικά θεωρώ λογικότατη και αναμενόμενη τη μη συμμόρφωση των δικαστών προς την απόφαση, αν διαπιστώσουν ότι οι πολιτικοί τραβάνε την ουρά τους και αφήνουν τους δικαστές να αντιμετωπίσουν παπαδαριό και χριστιαναράδες.

  3. Εμ, αφού χτίσανε παρεκκλήσια στα ανώτατα δικαστήρια της χώρας, τι θα κάνανε; Αν δεν χρυσοπληρώσουμε σε πρόστιμα την άρνηση συμμόρφωσης των αδέκαστων θεματοφυλάκων της ελληνορθοδοξίας, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Και φυσικά τότε θα λένε: «Δεν αγαπάτε την πατρίδα σας, γι αυτό τη σέρνετε να πληρώνει πρόστιμα». Δηλαδή, ανάλογη επιχειρηματολογία με εκείνη των θεματοφυλάκων του κεμαλισμού στη γείτονα.

  4. ένα ένα τα κάστρα τους πέφτουν. Είναι πλέον θέμα χρόνου έτσι και αλλιώς. Συνεχίζουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s