Ωραίοι είμαστε!

Μεγάλη φασαρία για το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού Focus, που έχει την Αφροδίτη της Μήλου photoshopαρισμένη να τείνει τον μέσο δάκτυλο σε μία κίνηση, που ελληνιστί αποδίδεται ως «Άγαμοι θύται». Ακούστηκαν κάτι ωραία σχόλια σχετικά με την ιεροσυλία, που συνιστά η τεχνική παρέμβαση στο εξαίρετο γλυπτό… άλλα κι άλλα, διότι αν ο Τεύτων που έβαλε στο photoshop την Αφροδίτη, την είχε τυλίξει στη γαλανόλευκη, της είχε βάλει κάνα Ευαγγέλιο στο χέρι και έγραφε καμιά παπαριά περί ελληνοχριστιανισμού, τότε όλοι οι Ρωμιοί θα φουσκώνανε σαν παγώνια και θα γουργούριζαν σαν γατούλες. Ούτε ιεροσυλίες, ούτε βλασφημίες ούτε προσβολές. Αλλά οι συνήθεις υστερίες προκλήθηκαν από τον κύριο τίτλο του εξώφυλλου: «Απατεώνες στην Ευρωοικογένεια». Από την ιερή αγανάχτησή τους οι Ρωμιοί ανάψανε και δεύτερο τσιγάρο και κόντεψαν να χύσουν τον καφέ! Μερικοί συχίστηκαν τόσο πολύ, που θυμήθηκαν την Κατοχή και τις οφειλόμενες πολεμικές αποζημιώσεις. Κάποιοι άλλοι πιο ιντελλεκτουέλ τύποι άρχισαν να ψάχνουν ποιες χώρες έχουν έλλειμμα (άρα κάποιοι έκλεψαν τα λεφτά τους) και ποιες έχουν πλεόνασμα (άρα από κάποιους κλέψανε λεφτά). Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Πρώτα απ’ όλα τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό τον ανακάλυψαν οι Δυτικοί την εποχή, που την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα την λυμαίνονταν οι παπάδες και οι απεσταλμένοι τους κήρυσσαν την εθελοδουλεία στους Τούρκους, δαιμονοποιούσαν τους δυτικούς και τον Πάπα, και διαχώριζαν τους κακούς Έλληνες από τους καλούς χριστιανούς: «Έμαθα πως με τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Θεού δεν είσθενε Έλληνες, δεν είσθενε ασεβείς αιρετικοί, άθεοι, αλλ’ είσθενε βαπτισμένοι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και είσθενε τέκνα και θυγατέρες του Χριστού μας» έλεγε ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Εκτός από τις βλασφημίες εναντίον των Ελλήνων, τις οποίες έχουν ενσωματώσει στα λειτουργικά τους κείμενα οι Πατέρες της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, οι πνευματικοί των καλών ελληνορθοδόξων χριστιανών θα διαβεβαιώσουν ότι η Αφροδίτη είναι γνωστή μοιχαλίδα, καραπουτάνα και προστάτιδα των πουταναριών. Σιγά, λοιπόν, που νοιαστήκανε για τη photoshopιά! Όσο για το άγαλμα καθαυτό ως έργο τέχνης, ας τόβρισκε η μπουλντόζα, όταν κάνας υπερήφανος Έλλην έσκαβε για τα θεμέλια του σπιτιού ή του μαγαζιού τους και σούλεγα ‘γω, ημερολογιάκι μου!

Είναι προσβλητικός, λέει, ο τίτλος του εξώφυλλου. Δεν μπορεί, λέει, ο κάθε Γκεγμανός να μας αποκαλεί απατεώνες! Ε, δεν πάνε καλά τα άτομα!!!! Γερμανός ήτανε ο Καραμανλής jr, που είχε φαγωθεί να πει την αλήθεια στους εταίρους και ανήγαγε την «απογραφή» σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα της προεκλογικής του εκστρατείας το 2004; Όλοι εκείνοι, που τον ψήφισαν και του έδωσαν 7% προβάδισμα έναντι του αντιπάλου του, δεν πήρανε χαμπάρι ότι τον εξουσιοδότησαν να κάνει την «απογραφή»; Και όταν την έκανε τελικά την «απογραφή», δεν πήρανε χαμπάρι ότι έδειχναν στους Ευρωπαίους τις λαμογιές της Ελλαδάρας; Και πώς περιμένανε αυτοί οι λεβέντες να αντιδράσουν οι Ευρωπαίοι, όταν εμείς αμέτι-μουχαμέτι τους δείξαμε πώς τους είχαμε εξαπατήσει, για να μας βάλουνε στην Ευρωζώνη; Κι εκεί που κάποιοι πολιτικάντηδες πήγαν να αρχίσουν μια ακόμη ρωμέικη διελκυστίνδα σχετικά με το ποια κυβέρνηση είπε ψέματα στους Ευρωπαίους, μάθαμε (οποία έκπληξις!) ότι έξι χρόνια μετά την «απογραφή», που έγινε για να μάθουν-λέει- όλοι την αλήθεια, οι ταγοί μας εξακολουθούσαν να μην καταγράφουν την αλήθεια. Γιατί; Διότι απλούστατα χέστηκαν για την αλήθεια! Μόνο το παραμύθιασμα (Καθημερινή 26.02.10) τους ενδιαφέρει και η εξαπάτηση ψηφοφόρων, πιστωτών και εταίρων, προκειμένου να βγάλουν άλλη μια τετραετία με την κουτάλα στο χέρι. Πρόκειται, λοιπόν, για ξεκάθαρη, συστηματική και επιστημονικά στημένη απάτη. Ο Ρωμιός ψηφοφόρος προφανώς δεν θέλει να αποδεχθεί την απάτη, διότι δεν θέλει να αποδεχθεί την συνενοχή του, εφόσον τα διαπράξαντα την απάτη κόμματα χαίρουν από κοινού της εμπιστοσύνης του 80% του εκλογικού σώματος. Δικαίωμα του Ρωμιού να σκέφτεται έτσι. Δεν είναι δικαίωμά του να απαιτεί κάτι ανάλογο από τους πιστωτές και τους εταίρους.

«Το ζήτημα των αποζημιώσεων δεν έχει τύχει διακανονισμού στις διμερείς μας σχέσεις. Δεν έχουμε παραιτηθεί. Το θέμα υφίσταται» δήλωσε (Έθνος 26.02.10) ο πρωθυπουργός. Λοιπόν, ημερολόγιο, αφού 60+ χρόνια μετά την κατοχή δεν έχουμε ζητήσει τα δικαιώματά μας, τηρουμένων των αναλογιών 60+ χρόνια από σήμερα ακόμα δεν θα ‘χουμε επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 νμ, ούτε θα ‘χουμε ξεκαθαρίσει την ΑΟΖ (ξέρεις, εθνική κυριαρχία, εθνική υπερηφάνεια, τα πετρέλαια του Αιγαίου κλπ κλπ). Αλλά ας μείνουμε στις πολεμικές αποζημιώσεις. Η καραμέλα «Ας μας δώσουν πρώτα τις αποζημιώσεις και μετά να μας κριτικάρουν» είναι απλώς του κώλου τα εννιάμερα. Κανείς –και πρώτοι αυτοί που το τσαμπουνάνε- δεν δίνει τίποτα σε κανέναν, αν δεν υποχρεωθεί. Συνεπώς δεν φταίνε οι Γερμανοί, που δεν πλήρωσαν ακόμη, αλλά οι Ρωμιοί, που δεν το ζήτησαν. Ας πάρει το ποτάμι την περίοδο μέχρι το 1974, αφού είχαμε τον ξενόφερτο βασιλιά, τη χούντα και άλλα κακά στη μοίρα μας. Μετά το 1974 και τη μεταπολίτευση, οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις της τι κάνανε; Γιατί δεν διεκδίκησαν τα δικαιώματά μας; Και αν οι Γερμανοί είχαν ήδη πληρώσει, τι ωφέλεια θα είχε η εθνική οικονομία; Όλοι αυτοί, που καταβρόχθισαν τόσους κρατικούς προϋπολογισμούς και μας φόρτωσαν τόσα χρέη, απλώς θα είχαν καταβροχθίσει και τις γερμανικές αποζημιώσεις. Εδώ υπάρχει κάτι ακόμη πιο ακατανόητο. Ακόμη και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης (Έθνος 26.02.10) έθεσαν το θέμα γερμανικών αποζημιώσεων, το οποίο και διακρατικό και πολύπλοκο είναι και σοβαρότατους και προσεκτικότατους διπλωματικούς χειρισμούς απαιτεί. Αντίθετα υπάρχει άλλο θέμα, εσωτερικό, που μια χαρά μπορεί να διευθετηθεί αύριο το πρωί με την ψήφιση ενός και μόνο νόμου από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτό το θέμα είναι το ξεκαθάρισμα και η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Γι’ αυτό το πολύ απλούστερο των γερμανικών αποζημιώσεων θέμα όλοι οι Ελληναράδες, που ξεθάψανε την κατοχή, κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο…

Βγήκε ένας Γερμανός οικονομολόγος και είπε (Τα Νέα 16.01.10) κάτι για το έλλειμμα της Ελλάδας και το πλεόνασμα της Γερμανίας μαζί με κάποια άλλα εξαιρετικά σημαντικά πράγματα. Το άρπαξαν οι Ελληναράδες και, επειδή δεν είναι οικονομολόγοι με εξειδικευμένες γνώσεις, ούτε φυσικά τους νοιάζει η ουσία όσων είπε ο Γερμανός οικονομολόγος, άρχισαν τις ρωμέικες παπαριές. Βοηθάμε, λέει, τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία αγοράζοντας Mercedes, BMW και Audi, άρα μας χρωστάνε οι Γερμανοί. Ε, οι Γερμανοί μια χαρά μπορούν να πουλήσουν τα αυτοκίνητά τους αλλού, αν δεν τα θέλουν οι Ρωμιοί. Έλα όμως, που οι Ρωμιοί θέλουν τα συγκεκριμένα γερμανικά και όχι κάποια γαλλικά ή ιταλικά αυτοκίνητα! Χώρια που οι Ρωμιοί δεν έχουν αυτοκινητοβιομηχανία, άρα ούτως ή άλλως στο εξωτερικό θα κατέληγαν τα λεφτά τους. Βοηθάμε, λέει, τη γερμανική βιομηχανία αγοράζοντας συσκευές Bosch, Miele και Neff, άρα μας χρωστάνε οι Γερμανοί. Ε, οι Γερμανοί μια χαρά μπορούν να πουλήσουν τις ηλεκτρικές συσκευές τους αλλού, αν δεν τις θέλουν οι Ρωμιοί. Έλα όμως, που οι Ρωμιοί θέλουν τις συγκεκριμένες γερμανικές και όχι κάποιες γαλλικές ή ιταλικές συσκευές! Χώρια που οι Ρωμιοί δεν έχουν βιομηχανία ηλεκτρικών συσκευών, άρα ούτως ή άλλως στο εξωτερικό θα κατέληγαν τα λεφτά τους. Μας κλέβουν, λέει ο Καρατζαφέρης (Έθνος 26.02.10), οι γερμανικές εταιρείες, διότι στην Ελλάδα πουλάνε τα προϊόντα τους με τιμοκαταλόγους ακριβότερους απ’ ότι στην άλλη Ευρώπη. Στον εν λόγω ηγέτη πολιτικής παράταξης και σε άλλους Ρωμιούς μη ανήκοντες στην παράταξή του, που ωστόσο συμμερίζονται αυτήν την άποψη, κάποιος πρέπει να τους θυμίσει την αγοραία φράση «Μάθαν ότι γ@*#όμαστε, πλάκωσαν κι οι Γύφτοι». Όταν στο Ελλαδιστάν δεν λειτουργεί κανένας ελεγκτικός μηχανισμός, κανείς δεν λογοδοτεί για τίποτα κι όποιος θέλει κάνει ό,τι θέλει, γιατί οι Γερμανοί και οι λοιποί αλλοδαποί (που μόνο Γύφτοι δεν είναι) θα πρέπει να φέρονται σαν να βρίσκονται σε ευνομούμενη χώρα;

Advertisements

Από παραγωγός… εισπράκτορας επιδοτήσεων

Φανταστείτε τώρα! Ενας μικροβιοτέχνης στις αρχές της δεκαετίας του ’70 αποφασίζει να επενδύσει ένα μικρό κεφάλαιο, αγοράζοντας κάποια μηχανήματα, νοικιάζοντας ένα μικρό εργαστήριο, προσλαμβάνοντας λιγοστούς υπαλλήλους. Ο μικροβιοτέχνης θέλει να αρχίσει να παράγει μπισκότα, τα οποία θα πωλούνται στα σούπερ μάρκετ και τα περίπτερα. Εως εδώ έχουμε μια αξιέπαινη επιχειρηματική προσπάθεια ενός μικρομεσαίου επιχειρηματία, που όπως έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια να λέμε, είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας.

Το προϊόν λοιπόν αυτού του αξιέπαινου βιοπαλαιστή, που εργάζεται για την επιτυχία της επιχείρησής του και τη διασφάλιση της εργασίας των υπαλλήλων του, πηγαίνει πολύ καλά έως τις αρχές της δεκαετίας του ’80, οπότε εμφανίζονται τα πρώτα σύννεφα. Ο ανταγωνισμός έχει ενταθεί και παρότι ο ίδιος είχε όλη τη δεκαετία του ’70 πρόσβαση σε φτηνό χρήμα και εξασφαλισμένες κλειστές αγορές, στις οποίες μόνον αυτός και άλλοι συμπατριώτες του μπορούσαν να πωλούν το προϊόν τους, τώρα και άλλοι επιχειρηματίες από άλλες χώρες έχουν τη δυνατότητα να πωλούν στη δική του, έως πρότινος αποκλειστική, αγορά το προϊόν τους. Επίσης, οι Αρχές της χώρας του έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο ανταγωνισμός από άλλες αγορές θα βελτιώσει και την τιμή και την ποιότητα των πωλούμενων προς τους καταναλωτές προϊόντων.

Οι Αρχές της χώρας του μικροβιοτέχνη δεν επιθυμούν να τον αφήσουν έτσι απότομα έκθετο στον ανταγωνισμό, αλλά επιδιώκουν να τον βοηθήσουν μέσω επιδοτήσεων και φτηνών δανείων να βελτιώσει ποιοτικά το προϊόν του και την παραγωγική απόδοση της επιχείρησής του.

Αυτή η πολιτική της χώρας του συνεχίζεται για δύο και πλέον δεκαετίες, με όλες τις κυβερνήσεις, όντας πεπεισμένοι όλοι οι πολιτικοί, ακόμα και αυτοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ότι τα λεφτά πιάνουν τόπο, η κοινωνία διατηρεί τη συνοχή της και η οικονομία προοδεύει. Αλλωστε, τι είναι οι επιδοτήσεις μπροστά στην οικονομική μεγέθυνση. Μια διαφορετική, έμμεση επενδυτική πολιτική που έχει στόχο την απαραίτητη προσαρμογή της οικονομίας στις παγκόσμιες αλλαγές.

Ωστόσο, στις δύο δεκαετίες που εφαρμόστηκε αυτή η πολιτική, κάτι «απίστευτο» συνέβη. Οι μικροβιοτέχνες τσέπωναν τα λεφτά και, αντί να προβαίνουν σε επενδύσεις και αλλαγές στον τρόπο παραγωγής, εθίστηκαν σε ένα είδος εξασφαλισμένου και ξέγνοιαστου εισοδήματος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η παραγωγική τους δυνατότητα να παραμείνει εξαιρετικά χαμηλή, το προϊόν τους κακό και ακριβό. Οι καταναλωτές, όπως και οι ίδιοι ως καταναλωτές άλλων προϊόντων, δεν επιθυμούσαν να αγοράσουν τα δικά τους προϊόντα, καθώς τα εισαγόμενα ήταν φτηνότερα και καλύτερα. Αίφνης, η κυβέρνηση διαπιστώνει ότι πολύ σύντομα η Ευρωπαϊκή Ενωση θα απαγορεύσει τις επιδοτήσεις προς αυτές τις κοινωνικές ομάδες και η κατάκοπη οικονομία της χώρας δεν μπορεί να στηρίζει άλλο, εις βάρος των άλλων κοινωνικών ομάδων, το ξέγνοιαστο εισόδημα μιας αντιπαραγωγικής κοινωνικής ομάδας.

Αυτό όμως δεν είναι ανεχτό από τους μικροβιοτέχνες μπισκότων που βρίσκονται πλέον σε αδιέξοδο. Εχουν μια επιχείρηση που παράγει ακριβά και κακής ποιότητας μπισκότα, που οι άλλοι δεν επιθυμούν να αγοράσουν και οι ίδιοι κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους και να μείνουν πλέον στον δρόμο, ή όσοι από αυτούς μπορούν, να κατέβουν στην πρωτεύουσα να εργαστούν για ένα ελάχιστο εισόδημα σε κάποια επιχείρηση και να τροφοδοτούν μέσω των δικών τους πλέον φόρων άλλες κοινωνικές ομάδες που βρίσκονται σε οικονομικό κίνδυνο. Αυτό όμως δεν είναι ανεκτό από τους μικροβιοτέχνες. Μετά από τόσα χρόνια αποτυχίας στη διαχείριση των επιδοτήσεων και των φτηνών δανείων (δανεικών και αγύριστων), μόνο μία λύση έχουν. Τον αγώνα! Ετσι, κατεβαίνουν στις εθνικές οδούς, διακόπτουν με τα φορτηγά τους την κυκλοφορία και αναρτούν τεράστιο πανό με τα αιτήματά τους: «Ολα τα Κουτιά – Ολα τα Λεφτά».

Του Βασιλη Mαγκλαρα στην Καθημερινή της 21.02.10

Δεν αλλάζουν. Μας βουλιάζουν. (2)

Εκτός από τους εφοριακούς και τους υπαλλήλους της Βουλής έχουμε άλλες δύο λαμπρές επαγγελματικές ομάδες.

ΟΜΑΔΑ 3. Πρόσφατα αποκαλύφθηκε η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα υπόθεση λαδώματος γιατρών δημοσίων νοσοκομείων από εταιρίες: κατασχέθηκαν σημειώσεις με 200 ονόματα γιατρών και τα ποσά, που τσέπωσαν. Ήδη 13 απ’ αυτούς καλούνται να δικαιολογήσουν πόθεν έσχον τα ποσά, που αναφέρουν οι σημειώσεις και που αποδεδειγμένα μπήκαν στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς (Καθημερινή 24.01.10). Το Σώμα Ελέγχου Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ) στον απολογισμό του 2008 μεταξύ άλλων καταγράφει για πολλοστή φορά λειτουργία ιδιωτικών ιατρείων μέσα σε δημόσια νοσοκομεία, φακελάκια σε γιατρούς, συνταγογράφηση περιττών εξετάσεων σε ασφαλισμένους για να εξασφαλιστεί μίζα από τα συνεργαζόμενα διαγνωστικά κέντρα κλπ κλπ (Πρώτο Θέμα 29.01.10).

Σύμφωνα με τον συντάκτη έκθεσης για τη φαρμακευτική δαπάνη για λογαριασμό του Υπουργείου Εργασίας, βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και καθηγητή του London School of Economics Ηλία Μόσιαλο, «Για να καταλάβει κι ο κόσμος για τι πράγμα μιλάμε εάν αντί για 4,1 δισ. ευρώ είχαμε μειώσει τη δαπάνη για φάρμακα στο 3,8 δισ., δηλαδή με αύξηση 360% κι όχι 480%, που και πάλι είναι τεράστια αύξηση σε σύγκριση με τις δαπάνες ίδιων φαρμάκων άλλων χωρών, τότε οικονομικά θα σήμαινε την πρόσληψη 10.000 νοσηλευτών τον χρόνο!». Επίσης αντιστοιχεί ένας γιατρός για κάθε 117 ασφαλισμένους «δηλαδή ένας γιατρός για κάθε δύο πολυκατοικίες κι αν συνεχίσουμε έτσι σε λίγο θα πάμε από τον θυρωρό στον γιατρό της πολυκατοικίας» και «όσο αυξάνονται οι γιατροί, οδοντίατροι και φαρμακοποιοί τόσο μεγαλύτερες οι απαιτήσεις για συνταγογραφία και εξετάσεις» (Τα Νέα 28.01.10 και Το Βήμα 22.01.10), άρα τόσο μεγαλύτερο το φέσωμα των Ταμείων και τόσο μεγαλύτερο το έλλειμμα. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι γιατροί Κέντρων Υγείας συνταγογραφούν κατά κόρον και συμβεβλημένοι φαρμακοποιοί χορηγούν της Παναγιάς τα μάτια: ακριβά φάρμακα σε άτομα που δεν πάσχουν από ανάλογο νόσημα, γυναικολογικά σκευάσματα σε άντρες, αναπηρικά καρότσια και συσκευές οξυγόνου σε … νεκρούς. Γιατροί και φαρμακοποιοί κρατούν τα συνταγολόγια –κυρίως ηλικιωμένων- ασθενών, κλέβουν σελίδες και μετά φεσώνουν κατά βούλησιν τα ασφαλιστικά ταμεία (Το Βήμα 03.02.10).

Οι τελευταίοι γιατροί που άρχισαν να προσλαμβάνονται με ενδεκάμηνες συμβάσεις και να στελεχώνουν τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, προσλαμβάνονται με «μπλοκάκι». Ανεξάρτητα αν είναι σωστός ή όχι ο τρόπος πρόσληψης, αξία έχουν οι δηλώσεις της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας και Πειραιά (ΕΙΝΑΠ): «Οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες στον χώρο της Υγείας το τελευταίο διάστημα, αντί να ενισχύουν το δημόσιο σύστημα υγείας, το υπονομεύουν με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο». Καταγγέλλουν ότι η Ελλάδα παραμένει χωρίς δημόσιο σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ενώ οι ελλείψεις σε ιατρικό, νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό έχουν φθάσει σε τραγικά επίπεδα. «Οι κτιριακές δομές των δημόσιων νοσοκομείων είναι υπό κατάρρευση και οι χώροι υποδοχής και νοσηλείας παραμένουν απαξιωτικοί και εχθρικοί για τους πολίτες που αναγκάζονται να προσφεύγουν σε αυτούς» (Το Βήμα 14.01.10). Για τη δική τους συμβολή στο χάλι των υπηρεσιών υγείας λόγω λεηλασίας των ασφαλιστικών ταμείων, διόγκωσης του δημόσιου χρέους και της εκτίναξης των επιτοκίων του κρατικού δανεισμού … μούγκα. Οι επιστήμονες δεν επιτρέπουν σε κανέναν να διακόψει το φαγοπότι τους, ούτε καν όταν το πλοίο βουλιάζει!

ΟΜΑΔΑ 4. Μόλις η Υπουργός Οικονομίας ενημέρωσε τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο για τις προγραμματιζόμενες κυβερνητικές παρεμβάσεις στο χώρο του φαρμάκου, οι φαρμακοποιοί ανακοίνωσαν ότι θα κλείσουν επ’ αόριστον τα φαρμακεία, αν η κυβέρνηση μειώσει το ποσοστό κέρδους τους. (Ελευθεροτυπία 15.01.10). Δηλαδή η κυβέρνηση προκειμένου να μειώσει την φαρμακευτική δαπάνη, δεν μπορεί να μειώσει το εγγυημένο ποσοστό κέρδους των φαρμακοποιών. Και μετά κατακρίνουμε τους αγρότες, που ζητάνε «όλα τα κιλά-όλα τα λεφτά»…

Όταν, λοιπόν, οι –φυσικά κρατικοδίαιτοι- και σημαντικότεροι για τη λειτουργία μιας χώρας επιστημονικοί κλάδοι επιδεικνύουν τέτοια συμπεριφορά, πόσο πιο κατακριτέα μπορεί να θεωρεί κανείς τα μπλόκα των χαμηλού μορφωτικού επιπέδου αγροτών; Τι μπορεί να ελπίζει για την πορεία της χώρας, όταν τους κρατικοδίαιτους επιστήμονες και θεσμικούς λειτουργούς ποσώς ενδιαφέρει ότι η συμπεριφορά τους με μια αλυσιδωτή αντίδραση ωθεί προς τα πάνω τα ελλείμματα, το δημόσιο χρέος, το επιτόκιο του κρατικού δανεισμού, την οικονομική και εν τέλει την πολιτική εξάρτηση της χώρας;

Δεν αλλάζουν. Μας βουλιάζουν. (1)

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε από τα ΜΜΕ και συμμετέχουμε από τα μπλογκ στο σήριαλ των αγροτικών μπλόκων. Έχουμε εστιάσει την προσοχή μας στο αν στα πλαίσια δυναμικών διεκδικήσεων επιτρέπεται ή όχι να κλείνουν οι δρόμοι και στο αν οι διεκδικήσεις των αγροτών είναι δικαιολογημένες ή όχι. Έχουμε εστιάσει στους αγρότες, που τους βλέπουμε, και αγνοούμε άλλες επαγγελματικές ομάδες, που επίσης έχουν δείξει τα δόντια τους, χωρίς όμως να βγουν στους δρόμους και στα κανάλια. Αυτές οι ομάδες αποτελούνται από άτομα πολύ πιο μορφωμένα από τους αγρότες και από σεβαστούς επιστήμονες, που ευθύνονται πολύ περισσότερο και πολύ πιο άμεσα από τους αγρότες για τα ελλείμματα, το δημόσιο χρέος και το σημερινό χάλι της χώρας. Αυτές οι ομάδες έχουν εκτοξεύσει τις απειλές τους στα «ψιλά γράμματα» των εφημερίδων και αξίζει να τις προσέξει κανείς, διότι συνήθως είναι αποτελεσματικές.

ΟΜΑΔΑ 1. Μόλις η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει την αυτοτελή φορολόγηση και θα εντάξει όλα τα εισοδήματα στη γενική κλίμακα φορολόγησης, ποιοι ήταν από τους πρώτους, που αντέδρασαν; Οι … εφοριακοί!!! Η Γενική Συνέλευση των εφοριακών Αττικής και Κυκλάδων «αντιτιθέμενη στην κατασυκοφάντηση του κλάδου» κήρυξε απεργία. Πότε θεωρούν οι εφοριακοί ότι κατασυκοφαντήθηκαν; Μα, όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε αφενός την παροχή φορολογικής αμνηστίας σε φυσικά και νομικά πρόσωπα, που βοηθούν στην προσαγωγή ενώπιον της δικαιοσύνης διεφθαρμένων εφοριακών, και αφετέρου την απομάκρυνση των περιφερειακών διευθυντών ΔΟΥ από τη διαδικασία επίλυσης φορολογικών διαφορών και χειρισμό αυτών των υποθέσεων από μια κεντρική υπηρεσία (πάει το βάζο με το μέλι!) (Ελευθεροτυπία 21.01.10,Καθημερινή 15.01.10).

Επιπλέον οι εφοριακοί κάλεσαν την κυβέρνηση «να εντάξει τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό στην προσπάθεια ανάταξης των εσόδων, αντί να τον καταγγέλλει». Εδώ, φωνάζει ο κλέφτης, για να φοβηθεί ο νοικοκύρης, διότι αν δεν είναι οι εφοριακοί εντεταγμένοι «στην προσπάθεια ανάταξης των εσόδων», τότε ποιοι είναι; οι αγροφύλακες; Και γιατί να μην τους καταγγέλλει η κυβέρνηση; Μόλις προχτές ο Επίτροπος Επικρατείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου ανακοίνωσε ότι οι υπεύθυνοι εφοριακοί τριών ΔΟΥ διατάχθηκαν να επιστρέψουν εντός 48 ωρών το συνολικό ποσό των  8.831.906 (οχτώ εκατομμύρια +++) Ευρώ από ΦΠΑ, το οποίο ενέκριναν να επιστραφεί σε εταιρίες-μαϊμού, που προσκόμισαν μαϊμού δικαιολογητικά. Κάποια στιγμή οι οικονομικοί επιθεωρητές τσίμπησαν τους «απρόσεκτους» λειτουργούς του φοροεισπρακτικού μηχανισμού, αλλά ένεκα η συναδελφική αλληλεγγύη τους έρριξαν στα μαλακά – και δεν πα να γαμηθούν τα δημόσια έσοδα και η ανάταξή τους! Οι επιθεωρητές επικαλέστηκαν τις διατάξεις εκείνες που αφορούν τους απλούς υπαλλήλους του Δημοσίου, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των ΝΠΔΔ και όχι αυτές των υπολόγων διαχειριστών του Δημοσίου που έχουν αυξημένες αρμοδιότητες και ευθύνες. Έτσι, σε ορισμένους εφοριακούς οι επιθεωρητές καταλόγισαν απλή αμέλεια και ατελή εκπλήρωση των καθηκόντων τους, άλλους τους αθώωσαν και φυσικά δεν κίνησαν καμία διαδικασία για να διαβιβαστεί η υπόθεση στις εισαγγελικές αρχές (Το Βήμα 30.01.10).

Δυστυχώς, αυτό δεν είναι πρωτόγνωρο. Το Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης κατέγραψε ότι οι μηχανισμοί τιμωρίας των υπαλλήλων – παραβατών, λειτουργούν πλημμελώς με αποτέλεσμα σοβαρές πειθαρχικές ή και ποινικές παραβάσεις να μένουν ατιμώρητες. «Οι αποφάσεις των Πειθαρχικών Συμβουλίων που χειρίζονται τις καταγγελίες είναι συνήθως απαλλακτικές. Συχνό είναι και το φαινόμενο όπου τα αδικήματα παραγράφονται λόγω καθυστερήσεων με την πάροδο δύο ετών. Ακόμα και όταν επιβάλλονται όμως κυρώσεις, αυτές είναι σαφώς μικρότερες του αδικήματος» (Καθημερινή (28.03.09).

Παρά τις σκανδαλώδεις αταξίες των ιδίων και του οίκου τους, οι εφοριακοί θεωρούν ότι κατασυκοφαντούνται και ότι αδίκως καταγγέλλονται. Το μόνο, που φαίνεται να τους ενδιαφέρει είναι η διασφάλιση των αμοιβών τους και η ατιμωρησία των «λίγων επιόρκων». Προφανώς θεωρούν ότι η σαπίλα και η διαφθορά στον οίκο τους αφορά μόνον αυτούς και κανέναν άλλον. Ούτε τους Έλληνες φορολογούμενους, που υπάρχουν μόνο για να πληρώνουν φόρους, ούτε τους Ευρωπαίους, που υποχρεούνται να μας επιδοτούν εσαεί και αδιαμαρτύρητα, ούτε το διεθνές κεφάλαιο, που πρέπει να δανείζει την Ελλάδα με λιγότερες εγγυήσεις από τις συνήθεις τραπεζικές και με επιτόκιο μικρότερο από τις προσαυξήσεις της εφορίας.

ΟΜΑΔΑ 2. Ο προϋπολογισμός της Βουλής περιλαμβάνει των κωδικό 0515 με τίτλο «Αποζημίωση μελών συλλογικών οργάνων» και μέσω αυτού διανέμονται άνω των δέκα εκατομμυρίων Ευρώ (€10.000.000,00) ετησίως. Τι ακριβώς αφορά; Φαίνεται ότι ο κωδικός αυτός είναι ψευδεπίγραφος, άρα παραπλανητικός, αφού τα  δέκα εκατομμύρια Ευρώ σε ποσοστό 97,5% (!!!!!!) αναλώνονται στην καταβολή ενός ακόμα ειδικού επιδόματος –«έξοδα κίνησης»- στους υπαλλήλους της Βουλής, τους αστυνομικούς που εργάζονται στο Κοινοβούλιο και τους συνεργάτες των βουλευτών. Και φυσικά οι εισπράττοντες τα δέκα ψωρο-εκατομμύρια ποσώς νοιάζονται για τη δημιουργική λογιστική, που εφαρμόζει αυτό τούτο το ευαγές ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, ούτε και για το γεγονός ότι η κορωνίς των εν Ελλάδι δημοκρατικών θεσμών έχει χεσμένη την ειλικρίνεια και την εγκυρότητα των στοιχείων για τις δημόσιες δαπάνες, τα οποία αρνούνται πλέον να αποδεχτούν οι Κουτόφραγκοι. Επειδή έχουν κατέβει από τα δέντρα τους κι έχουν πάρει είδηση πού τους έχουν γραμμένους οι απόγονοι του Περικλή και του Φειδία.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Μεταξύ των «συλλογικών οργάνων», που ξεκοκκαλίζουν αυτά τα δέκα εκατομμύρια περιλαμβάνονται και κάποιες επιτροπές, των οποίων τα μέλη έχει διαπιστωθεί ότι εισέπρατταν τις αποζημιώσεις, χωρίς τη φυσική παρουσία τους στις συνεδριάσεις. Δηλαδή, συμμετείχαν εικονικά, αλλά πληρώνονταν πραγματικά! Νομίζεις, ημερολογιάκι μου, ότι μόλις μαθεύτηκαν αυτά, οι ξεκοκκαλίζοντες τους φόρους μου ντράπηκαν; ΧΑ!!!

«Δηλώνουμε κατηγορηματικά αντίθετοι και δεν θα σταθούμε απλοί θεατές απέναντι στις όποιες στοχεύσεις διάφορων εξωθεσμικών κέντρων περί μείωσης των αποδοχών μας» δήλωσε ο πρόεδρος των υπαλλήλων της Βουλής, παρόντος του προέδρου της Βουλής, κατά την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του συλλόγου. Οι θεράποντες της δημοκρατίας δεν δέχονται κουβέντα για μείωση των επιδομάτων τους (περιλαμβανομένων των λεγομένων 15ου και 16ου μισθού) με το επιχείρημα ότι «Η υφή της εργασίας μας, που είναι άμεσα συναρτώμενη με τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού συστήματος, αποτέλεσε και αποτελεί στόχο κάποιων που ή δεν γνωρίζουν ή θέλουν πραγματικά να πλήξουν την αξιοπιστία των θεσμών της Δημοκρατίας» (Καθημερινή 24.01.10, 30.01.10).

Ώστε η αξιοπιστία των θεσμών της Ελληνικής Δημοκρατίας εξαρτάται από την αμοιβή των υπαλλήλων της Βουλής!!! Μα τότε, με την ίδια συλλογιστική, όταν μειώνονται οι μισθοί

  • των υπαλλήλων ξενοδοχείων, θα έπρεπε να μειώνεται και η ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών
  • των εργατών στις αυτοκινητοβιομηχανίες, θα έπρεπε να μειώνεται η ασφάλεια των παραγομένων οχημάτων
  • των εργατών στις οικοδομές, θα έπρεπε να μειώνεται η στατική επάρκεια των κτιρίων

Φυσικά, τίποτα απ’ αυτά δεν συμβαίνει, διότι απλούστατα στον ιδιωτικό τομέα δεν υπάρχει μονιμότητα και γι’ αυτό δεν υπάρχει εκ του ασφαλούς μαγκιά, η δε πόρτα της εξόδου είναι ΠΑΝΤΟΤΕ ανοιχτή για ΟΛΟΥΣ.

Συνεχίζεται