Μια οικογένεια είμαστε όλοι

Τελευταία πολλά λέγονται για τον «εργασιακό μεσαίωνα», που νομοθέτησε πρόσφατα η κυβέρνηση. Και όντως η κυβέρνηση τον νομοθέτησε. Αλλά απλώς νομοθέτησε μια πραγματικότητα υφιστάμενη εδώ και 20 περίπου χρόνια. Από τη στιγμή, που η Ελλάδα γέμισε με νόμιμους και παράνομους μετανάστες από τις πρώην ανατολικές χώρες, η ανασφάλιστη εργασία και η μικρότερη των οικείων Συλλογικών Συμβάσεων αμοιβή της εργασίας έγιναν μέρος της πραγματικότητας. Όποιος έχει επαφή με την πραγματικότητα ξέρει πάρα πολύ καλά ότι ο τουρισμός (συχνά αποκαλούμενος «βαριά βιομηχανία» της ελληνικής οικονομίας) και η οικοδομή (συχνά αποκαλούμενη «ατμομηχανή» της ελληνικής οικονομίας) σε μεγάλο βαθμό στελεχώνονται από τη μέση βαθμίδα και κάτω με αλλοδαπό προσωπικό. Ο λόγος είναι ότι οι μετανάστες και ειδικά οι παράνομοι έχουν ελαστικότερες απαιτήσεις και ο εργοδότης ασφαλέστατα τους προτιμούσε. Επειδή δε στο Ελλαδιστάν ζούμε, οι έλεγχοι για την εφαρμογή της νομοθεσίας (αν και όποτε αυτοί γίνονταν) ποτέ δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν τη διαμορφωμένη κατάσταση.

Μιλάμε φυσικά για οικοδόμους, εργάτες βιομηχανιών και βιοτεχνιών, σερβιτόρους, καμαριέρες, κηπουρούς, πάσης φύσεως βοηθούς και λοιπές πολυπληθείς ειδικότητες. Όλα αυτά τα χρόνια και ασχέτως του τι μπορεί να ψιθύρισαν την μια ή την άλλη στιγμή, οι λοιπές ειδικότητες, που δεν αντιμετώπιζαν μισθολογική πίεση από τους ανειδίκευτους πρώην ανατολικούς, είτε αδιαφορούσαν για την κατάσταση της ελληνικής πλέμπας είτε «κοιτούσαν τη δουλειά τους». Είναι σαφές, λοιπόν, ότι η σημερινή αφύπνιση και η αιφνίδια συνειδητοποίηση μιας 20χρονης πραγματικότητας προέκυψε, διότι δια νόμου πλέον ο εργασιακός μεσαίωνας επεκτείνεται και στις ειδικότητες, που μέχρι σήμερα ζούσαν στον εργασιακό διαφωτισμό.

Επειδή οι αμοιβές όσων ειδικοτήτων ζούσαν ήδη στον εργασιακό μεσαίωνα δεν μπορούν να υποστούν αξιόλογη περεταίρω μείωση, είναι εξ ίσου σαφές ότι το πρόσφατο νομοθέτημα πλήττει κυρίως τις μέχρι σήμερα αλώβητες ειδικότητες. Αυτές, οι λιγότερο πλέμπα και οι ελίτ ειδικότητες ξεσηκώθηκαν σήμερα. Οι άλλες εξ αρχής φώναζαν μέσω των δικών τους πολιτικών και συνδικαλιστικών φορέων, αλλά βρίσκονταν στο πολιτικό χώρο με το μικρότερο ποσοστό αντιπροσώπευσης. Τώρα, που ο σοσιαλιστικός νεοφιλελευθερισμός μακελεύει και τις δικές τους αμοιβές, ζητάνε συστράτευση και από εκείνους, για τους οποίους αδιαφορούσαν. Ποιος ο λόγος να συστρατευθούν με όσους έχασαν την προστασία του νόμου και όλοι εκείνοι, που δεν είχαν καμία προστασία από τον νόμο; Οι άρτι αφυπνισθέντες και σφόδρα διαμαρτυρόμενοι όφειλαν να μην κλείνουν τα μάτια ή να μην απολαμβάνουν το θέαμα του καιομένου σπιτιού του γείτονα. Τώρα, που ο γείτονας έχει μάθει να ζει χωρίς σπίτι, ποιο λόγο έχει να βοηθήσει τον αδιάφορο;

Όσοι πιστεύουν σε συστρατεύσεις, κοινωνικές δικαιοσύνες και λοιπά ωραία και φιλοσοφημένα λόγια, όφειλαν να είχαν ενεργήσει εδώ και πολλά χρόνια. Όσοι επικαλούνται τα ωραία λόγια τώρα, δεν τα πιστεύουν. Απλώς τα επικαλούνται σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια προσέλκυσης συμμάχων, επειδή τελικά και ο δικός τους κώλος το δικό τους σπίτι πήρε φωτιά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s