Οι ψεύτες

Ο Γιωργάκης προεκλογικά μας είπε «Λεφτά υπάρχουν», ενώ ο Κωστάκης ο Παχύς μας έλεγε ότι προτιμούσε να είναι χρήσιμος παρά ευχάριστος και –μετά από 7 χρόνια σιέστα – θα έπαιρνε σκληρά οικονομικά μέσα. Φυσικά ο Κωστάκης ήξερε ότι έτσι κι αλλιώς θα έχανε τις εκλογές, συνεπώς δεν του κόστιζαν τίποτα τα λόγια. Οι εκλογές έγιναν, ο Κωστάκης έχασε και πήγε σπίτι του ανακουφισμένος, ενώ ο Γιωργάκης κέρδισε και άρχισε να αναρωτιέται «Πού πήγαν τα λεφτά;». Μετά άρχισε να τρέχει από τη μια χώρα στην άλλη και να παρακαλάει για βοήθεια, επειδή καταρρέει η οικονομία μας.

Ενάμιση χρόνο αργότερα, με την οικονομία σε ελεύθερη πτώση, οι Ρωμιοί θύμωσαν με τους ψεύτες, οι οποίοι τους εξαπάτησαν και υφάρπαξαν την ψήφο τους. Αλλά δεν έχουν καθόλου δίκιο, διότι και οι ίδιοι οι Ρωμιοί ψευταράδες είναι! Ξέρανε πολύ καλά το χάλι της παιδείας. Ξέρανε πολύ καλά το χάλι της δημόσιας διοίκησης. Ξέρανε πολύ καλά το χάλι της οικονομίας. Ειδικά στο τελευταίο δεν χωράει καμία απολύτως δικαιολογία και κανείς απολύτως δεν μπορεί να επικαλεστεί νεαρό ηλικίας, άγνοια προγενέστερων καταστάσεων ή έλλειψη εξειδικευμένων γνώσεων. Τα λαμόγια, τα οποία οι Ρωμιοί ψηφίζουν συστηματικά (σε ποσοστό περίπου 80%) τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, χτύπησαν τόσα πολλά ξυπνητήρια, ώστε να ξυπνήσει ακόμη και η κοιμωμένη του Χαλεπά. Μόνο οι υποκριτικά κλαψουρίζοντες σήμερα Ρωμιοί δεν εννοούσαν να ξυπνήσουν. Επί τέσσερις ολόκληρες δεκαετίες!

Έχουμε, λοιπόν, και λέμε: Το 1974 έπεσε η χούντα και «αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία» (λες και ήταν καμιά άπορος κορασίς του μεσοπολέμου). Δυστυχώς για όλους μας η χούντα είχε αφήσει μια ικανοποιητική οικονομία. Άφησε, βέβαια, και πολλά αγγούρια στα ελληνοτουρκικά και έπρεπε να κάνουμε κάποιους εξοπλισμούς. Τότε κανείς δεν ρώτησε πόσο κόστισαν και πώς θα ξοφλούσαμε τα δανικά, που πήραμε για να τα κάνουμε όπλα.

Το 1981 ο πρωθυπουργός μίλησε ανοιχτά για λιτότητα, μείωση των εισαγωγών και οι παλαιότεροι εξ ημών καλό είναι να μην καμώνονται ότι ξέχασαν πόσο αυξήθηκαν οι τιμές.

Λίγα χρόνια αργότερα, έγιναν οι «Αγορές του Αιώνα». Πάλι εξοπλισμοί, διότι είπαμε ότι η χούντα μας άφησε πολλά αγγούρια σε Αιγαίο και Κύπρο. Και πάλι κανείς δεν αναρωτήθηκε πόσο κόστισαν και κυρίως αν είχαμε ξοφλήσει τους προηγούμενους εξοπλισμούς. Περιοριστήκαμε συλλογικά να καμαρώνουμε για τις «ισχυρές ένοπλες δυνάμεις», την «αιχμή του δόρατος» κλπ πατριωτικά.

Στην «οικουμενική» συν-κυβέρνηση το 1989-90 οι προερχόμενοι από το κόμμα Α έλεγαν «δεν έχουμε να πληρώσουμε το Δώρο Πάσχα» και οι προερχόμενοι από το κόμμα Β τους αντέκρουαν λέγοντας … «έχουμε λεφτά μέχρι τον Ιούνιο»!!!

Το 1997-8 ήρθε το Χρηματιστήριο και οι εξυπνάκηδες Ρωμιοί άρχισαν να πουλάνε ακίνητα και να παίρνουν δάνεια, για να τζογάρουν σε μετοχές. Φυσικά, ακολούθησε ό,τι είχε προηγηθεί στην Αλβανία του Μπερίσα. Οι μάγκες έσπασαν τη φούσκα, πήραν τα φράγκα και οι εξυπνάκηδες έμειναν με τα χρέη. Όμως οι Ρωμιοί είναι πολιτισμένη φάρα και σε αντίθεση προς τους απολίτιστους βρωμο-Αλβανούς δεν πήραν τα όπλα να σφάξουν τους μπάγκες, που τους κλέψανε. Όμορφα και πολιτισμένα λουστήκανε την ατιμωρησία εκείνων, που έκλεψαν και τους κόπους μιας ολόκληρης γενιάς και (μέσω της ζημιάς στα ασφαλιστικά ταμεία) τις μελλοντικές τους συντάξεις και την υγειονομική περίθαλψη δύο γενεών, της δικής τους και των παιδιών τους.

Το 2002 ξεφορτωθήκαμε τη δραχμή και πιάσαμε το Ευρώ. Οι Ρωμιοί πίστεψαν τόσο πολύ ότι είχαν γίνει κονομημένοι Ευρωπαίοι, ώστε ακόμη και σήμερα δεν πολυκαταλαβαίνουν τι ακριβώς σημαίνει αυτή η αλλαγή. Όντας πια φραγγάτοι -σαν τους Γερμανούς και τους Ολλανδούς ένα πράμα- κάναμε τους ακριβότερους Ολυμπιακούς Αγώνες, που έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί άρχισαν να αναρωτιούνται πώς θα τους ξεχρεώσουμε, αλλά ήρθε η τελετή έναρξης, φουσκώσαμε σαν τις γαλοπούλες από υπερηφάνεια και ξεχάσαμε την αριθμητική. Άλλωστε και τον πρωθυπουργό, όταν ήθελαν να τον προσβάλουν, λογιστή τον αποκαλούσαν.

Εκεί, πάνω στην τούρλα των Ολυμπιακών, έγινε και η διαβόητη Απογραφή. Η κυβέρνησή μας ήθελε να μάθει ακριβώς πόσα χρωστάμε σε ποιούς, διότι το δοβλέτι δεν τηρεί ακριβή κιτάπια! Τέλος πάντων την έκανε, έμαθε-λέει- πόσα ήταν τα χρωστούμενα και έβαλε σε εφαρμογή την «ήπια προσαρμογή». Υποτίθεται ότι σιγά-σιγά θα μαζευόμασταν στα κυβικά μας, γιατί πολύ έξω το είχαμε ρίξει.

Το 2008 έγινε το παγκόσμιο οικονομικό πατατράκ, ακούσαμε τις παραδοσιακές καθησυχαστικές δηλώσεις, και δείξαμε συγκρατημένη ψυχραιμία μέχρι που οι υπουργοί μας ενημέρωσαν ότι «δεν υπάρχει σάλιο».

Το 2010 η δημοκρατικώς εκλεγμένη κυβέρνηση έφερε τον τριμερή οικονομικό έλεγχο με καινούργια δανεικά, για να πληρώσουμε τα παλιά και να μη ψοφήσουμε της πείνας. Άρχισαν οι περικοπές δαπανών, οι μειώσεις μισθών, οι αυξήσεις φόρων, οι απολύσεις. Άρχισαν και τα χλευαστικά δημοσιεύματα από όλους όσους οι πορδόμαγκες Ρωμιοί αποκαλούσαν τόσες δεκαετίες «κουτόφραγκους», «κουρδισμένα ρομποτάκια» κλπ.

Τότε οι Ρωμιοί τσαντίστηκαν. Διότι οι χλευάζοντες πήραν ένα δάνειο στην Κατοχή και δεν το επέστρεψαν ποτέ. Διότι η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Ελλαδιστάν είχε πει ψέματα στους συγκροτημένους πολίτες. Διότι δεν μπορούν πλέον να ξεχρεώσουν το Α4. Όμως τα μεγαλύτερα ψέματα τα λένε οι ίδιοι οι Ρωμιοί.

Λένε ψέματα, διότι αυτοί ψηφίζουν συστηματικά επί 4 δεκαετίες τα ίδια και τα ίδια λαμόγια στη διακυβέρνηση της χώρας.

Λένε ψέματα, διότι το κατοχικό δάνειο ποτέ και κανείς πολιτικός εκλεγμένος από τους Ρωμιούς δεν θέλησε να το ζητήσει. Και οι γαλαντόμοι Ρωμιοί το ξέχασαν.

Λένε ψέματα, διότι όλες οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις αρνήθηκαν να εκτελέσουν τις δικαστικές αποφάσεις για αποζημιώσεις των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας. Και οι Ρωμιοί δεν νιάστηκαν.

Λένε ψέματα, διότι αυτές τις αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης ανέλαβε να τις εκτελέσει η … Ιταλία!!!!

Λένε ψέματα, διότι ελληνικά προϊόντα αγοράζουν μόνο εξ ανάγκης και τα λεφτά τους τα στέλνουν συνειδητά στο εξωτερικό, άρα από το εξωτερικό, ως δανεικά, θα έρθουν οι δικές τους αμοιβές. Αλλά παριστάνουν ότι δεν το καταλαβαίνουν αυτό.

Λένε ψέματα, διότι δεκαετίες τώρα χειροτέρευε η οικονομία και περιοχές ολόκληρες είχαν βουλιάξει στην ανεργία. Αλλά οι Ρωμιοί, συλλογικά ως έθνος, ξύπνησαν μόλις η ανεργία χτύπησε την πόρτα των «ευγενών» επαγγελμάτων.

Λένε ψέματα, διότι ενώ στις δημοσκοπήσεις πάντοτε έλεγαν ότι δεν εμπιστεύονται κόμματα και κυβερνήσεις, στην πραγματικότητα πάντοτε άφηναν τα λαμόγια να κυβερνούν ανεξέλεγκτα.

Λένε ψέματα, διότι πολλές φορές τα ψηφισμένα λαμόγια έφεραν τη χώρα στο χείλος της καταστροφής, χωρίς ποτέ να τιμωρηθούν.

Λένε ψέματα, διότι σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση επέλεξαν συνειδητά να αντικαταστήσουν το δίδυμο Χοντρός-Λιγνός με το δίδυμο Ηλίθιος-Πανηλίθιος.

Λένε ψέματα, διότι ξέρουν πολύ καλά ότι ως χώρα δεν παράγουμε τίποτα, συνεπώς όλη η σαραντάχρονη καλοπέραση χρηματοδοτήθηκε με δανεικά, που ως γνωστόν ούτε τσάμπα είναι ούτε αγύριστα.

Λένε ψέματα, διότι δεν έχουν καμία διάθεση να ξεβολευτούν από τη μίζερη ρουτίνα τους και την κλάψα της καφετέριας, π.χ. σαν τους Ισπανούς, που ξενυχτάνε στις πλατείες και διαμαρτύρονται ακόμη και στο εξωτερικό, ενώ η χώρα τους είναι παράδεισος συγκρινόμενη με τη δική μας.

Λένε ψέματα, διότι ξέρουν ότι αυτή είναι η «ελληνική πραγματικότητα» και όλα τα άλλα είναι λόγια του αέρα.

Advertisements

One thought on “Οι ψεύτες

  1. Σωστή αναδρομή. Μην ξεχάσουμε ότι με την εισαγωγή στο Ευρώ ότι έκανε 50 δραχμές πήγε 50 λεπτά. Ότι έκανε 100 δραχμές πήγε 1 ευρώ δηλαδή 340 δρχ περίπου. Υπερτριπλασιάστηκαν οι τιμές. Οι μισθοί όχι.
    Ω γέγονε, γέγονε επί 40 χρόνια.
    Τώρα τι μένει να κάνουμε;
    Μόνο ένας δρόμος μένει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s