Η ανέξοδη εξυπηρέτηση του χρέους

Σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο εμφανίζεται ένας Γερμανός τουρίστας και ζητάει από τον ξενοδόχο να περιηγηθεί τις εγκαταστάσεις, για να αποφασίσει, αν θα μείνει εκεί. Ο ξενοδόχος του ζητάει να αφήσει για εγγύηση 100 Ευρώ στη ρεσεψιόν, ο Γερμανός δέχεται και ξεκινάει με το bell boy την περιήγηση.

Ο ξενοδόχος βέβαιος ότι ο τουρίστας θα διαλέξει το ξενοδοχείο του, αρπάζει το κατοστάρικο, τρέχει στον απέναντι κρεοπώλη και του το δίνει έναντι οφειλομένων από αγορές για το ξενοδοχείο.

Ο κρεοπώλης τρέχει αμέσως στο διπλανό κτηνοτρόφο και του δίνει το κατοστάρικο έναντι οφειλομένων από αγορές σφαγίων.

Ο κτηνοτρόφος τρέχει αμέσως στον παραδίπλα φαρμακοποιό και του δίνει το κατοστάρικο έναντι οφειλομένων από αγορές φαρμάκων.

Ο φαρμακοποιός τρέχει αμέσως στην πουτάνα της γειτονιάς και της δίνει το κατοστάρικο έναντι οφειλομένων από παρασχεθείσες υπηρεσίες.

Η πουτάνα τρέχει αμέσως στον ξενοδόχο μας και του δίνει το κατοστάρικο έναντι οφειλομένων από χρήση των δωματίων.

Στο μεταξύ επιστρέφει ο Γερμανός τουρίστας στη ρεσεψιόν και ενημερώνει τον ξενοδόχο μας ότι τελικά δεν θα μείνει στο ξενοδοχείο του.  Άνετος ο δικός μας,  του επιστρέφει το κατοστάρικο της εγγυοδοσίας.

Advertisements

Άλλαξε ο Μανωλιός

κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Προφανώς η κυβέρνηση πιστεύει ότι οι Έλληνες συμφωνούν με τα οικονομικά μέτρα και ότι οι αντιδράσεις τους οφείλονται στη αντίθεσή τους στην τοποθέτηση του Γ. Παπακωνσταντίνου στη θέση του υπουργού οικονομικών. Έτσι τον έβγαλε από κει, έβαλε κάποιον άλλο στη θέση του, κράτησε την οικονομική πολιτική ως είχε και … όλα καλά! Ο Πανηλίθιος μπορεί όντως να το πιστεύει αυτό, μπορεί και να πιστεύει ότι σώζει την Ελλάδα, αλλά η πραγματικότητα είναι τραγικά διαφορετική.

Πρώτα απ’ όλα, να μην ξεχνάμε ότι ο πρωθυπουργός ζητούσε να τον ψηφίσουμε, επειδή «λεφτά υπάρχουν», μόλις άρπαξε την ψήφο των μονίμως βολεψάκηδων Ρωμιών, άρχισε να φωνάζει εντός κι εκτός της χώρας ότι λεφτά δεν υπάρχουν, ότι είμαστε Τιτανικός, ότι βουλιάζουμε και άλλα υπεύθυνα πρωθυπουργικά. Αμέσως, όλοι όσοι καμώνονταν ότι δεν τα ήξεραν και μας δάνειζαν σαν να ήμασταν Γερμανία ή Ελβετία, άκουσαν το σωτήρα πρωθυπουργό να φωνάζει «Ξεπούλημα! Τρέξτε να προλάβετε!». Και έτρεξαν. Η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση τους υποδέχτηκε, υπέγραψε ό,τι της δώσανε και άρχισε η «διάσωση της ελληνικής οικονομίας».

Έπειτα οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι πολλά από τα μέτρα του διαβόητου Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, είναι μέτρα που έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί από τον Ιούλιο του 1974, δηλαδή από την πρώτη μέρα της Μεταπολίτευσης. Αυτά τα μέτρα, αναγκαία για οποιαδήποτε χώρα με σωστή οργάνωση και αυτονόητα για χώρα μέλος της Ε.Ε., σ’ αυτήν εδώ τη χώρα χρειάστηκε να επιβληθούν δια της βίας από τους ξένους δανειστές μας! Και μόνο αυτό αρκεί, για να αντιληφθεί και ο πιο αφελής το βόθρο, στον οποίο επιμένει να μας κρατάει χωμένους το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Ωστόσο, τα προσώπατα, που ΚΑΙ βιοπορίζονται πλουσιοπάροχα με τα δικά μας λεφτά ΚΑΙ διαρκώς μας φορτώνουν χρέη, διαρρηγνύουν με περισσή θρασύτητα τα ιμάτιά τους, όταν οι πολίτες απαυδησμένοι από τη φεουδαρχική συμπεριφορά τους ξεσπάνε εναντίον τους.

Εκείνο, που δεν περιλαμβάνεται στο Μεσοπρόθεσμο είναι η είσπραξη των 30-40 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ Ευρώ, που έχουν βεβαιωθεί από τις εφορίες αλλά καμία κυβέρνηση την τελευταία 10ετία δεν θέλησε να εισπράξει. Δεν περιλαμβάνεται ούτε 1 Ευρώ έσοδο από πάταξη της φοροδιαφυγής, την οποία άλλοι υπολογίζουν στο 25% του ΑΕΠ και άλλοι σε πάνω από 50%. Ας υποθέσουμε ότι είναι μόνο 25%, ήτοι κάπου 100 δις Ευρώ και, αφού ξεχάσουμε πρόστιμα και λοιπές συνέπειες, ας μείνουμε στα ελαφριά: έστω ότι καταφέρναμε να φορολογηθούν με συντελεστή 20%.  Τότε θα εισπράτταμε 20 δις Ευρώ + τα 30 δις των βεβαιωμένων = 50 δις. Να θυμηθούμε, έτσι για τη σύγκριση, ότι από την Τρόικα δανειζόμαστε 110 δισεκατομμύρια και ότι πρέπει να πουλήσουμε δημόσια περιουσία 50 δις! Αυτά τα ποσά (βεβαιωμένα και φοροδιαφυγή) δήλωνε και η παρούσα κυβέρνηση στην Τρόικα ότι ΘΑ τα εισπράξει, ώσπου οι Κουτόφραγκοι πήραν είδηση ότι οι δυό Γιωργάκηδες τους δουλεύουν και τους έκοψαν το βήχα. Απαίτησαν μέτρα «ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος» και οι Γιωργάκηδες βατέψανε μισθούς και συντάξεις. Εν προκειμένω πρέπει να τονίσουμε ότι η Τρόικα από την πρώτη στιγμή ζητούσε σύλληψη της φοροδιαφυγής και φυλάκιση των φοροφυγάδων.

Δηλαδή, ενώ οι κακοί ξένοι ζητούσαν να γίνουμε κράτος με ομαλή λειτουργία και χωρίς φοροδιαφυγή, η σοσιαλιστική (!!!!!) κυβέρνηση αρνήθηκε κατηγορηματικά να πιάσει τους φοροφυγάδες και πήδηξε τους μισθωτούς. Το Δ.Ν.Τ. φταίει; Δεν Νομίζω Τάκη!