Μποκχάλ Κιοΐ κατί

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε η μακριά από μας χώρα του Μπορντελληστάν, που συνόρευε κατά 36,8% με την Ευρώπη, κατά 52,7% με τη Μέση Ανατολή και κατά  38,64% με την Αφρική. Τα ποσοστά αυτά δεν είναι λάθος, απλώς η χώρα αυτή είχε δική της αριθμητική. Είχε και δικό της πολιτικό σύστημα. Ήτανε, λέει, δημοκρατία (μέχρι κάλπες στήνανε κάθε τόσο), αλλά πάντοτε οι ίδιοι και οι ίδιοι εκλέγονταν. Υπήρχε λοιπόν μια δημοκρατικά εκλεγμένη κάστα οικογενειών, που έκανε κουμάντο επί δεκαετίες. Οι ιθαγενείς ονόμαζαν περιφρονητικά τις οικογένειες και τους παρατρεχάμενούς τους κοτσαμπασλάρ, αλλά όλο τους ψήφιζαν και όλο διαμαρτύρονταν. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά καμιά δουλειά δεν γινόταν, αν οι κοτσαμπασλάρ δεν είχαν πάρει κάποιο μπαχσίς ή δεν είχαν άλλου είδους όφελος. Οι ιθαγενείς, πάλι, ήταν πάντοτε πρόθυμοι να δώσουν οποιοδήποτε αντάλλαγμα, φτάνει να γίνει η δουλειά τους, διότι ήξεραν ότι μόνο έτσι δούλευαν τα πράγματα εκεί.

Σ’ αυτή τη μακριά από μας χώρα βρισκόταν κι ένα παραθαλάσσιο μέρος, το Μποκχάλ Κιοΐ, που ήταν ωραίο και κάποια στιγμή έγινε αγαπημένος προορισμός πολλών καφίρ τουρίστ και βρήκαν δουλειά πολλοί ιθαγενείς, άλλοι ντόπιοι και άλλοι από άλλα μέρη της χώρας καθώς και μετανάστες από άλλες χώρες. Για τη μεταφορά των καφίρ τουρίστ από το Χαβά Λιμάν χρησιμοποιούσαν μικρά και μεγάλα οχήματα (κιουτσούκ αραμπά και μπουγιούκ αραμπά αντίστοιχα) και για να μην τσακώνονται οι αραμπατζί για το μεροκάματο, οι κοτσαμπασλάρ είχαν χωρίσει τα τσανάκ των αραμπατζί.

Μόνο που οι μπουγιούκ αραμπατζί δεν ήταν δικτυωμένοι μόνο με τοπικούς κοτσαμπασλάρ, αλλά και με Αγάδες, που ήταν δικτυωμένοι με Πασάδες, που με τη σειρά τους ήταν δικτυωμένοι με Βεζύρηδες στην Αυλή του Τζουμχουριέτ Σουλτάν. Έτσι, μετά από πολύχρονες και επίμονες πιέσεις κατάφεραν κι απέσπασαν φιρμάνι, που τους εξασφάλιζε ένα μικρό διάδρομο πρόσβασης στο Χαβά Λιμάν.

Μόλις πήραν το φιρμάνι, οι μπουγιούκ αραμπατζί χώθηκαν για τα καλά στα χωράφια των κιουτσούκ αραμπατζί. Αγνόησαν τους περιορισμούς του φιρμανιού, μπαινόβγαιναν στο Χαβά Λιμάν οπότε ήθελαν, όπως ήθελαν, όσοι ήθελαν με αποτέλεσμα να τα πάρουν στο κρανίο οι κιουτσούκ αραμπατζί και να γίνει του καραγωγέως! Και οι δύο συμπαθείς τάξεις των αραμπατζί έγραψαν τους καφίρ τουρίστ εκεί που δεν πιάνει μελάνι, άρχισαν την ανταλλαγή φιλοφρονήσεων στα γαλλικά και κατέληξαν στον κιουτσούκ κατί (κάτι σαν το δικό μας πρωτοδίκη).

Ο κιουτσούκ κατί έπρεπε να εξετάσει τα πράγματα και να βγάλει μια προσωρινή απόφαση μέχρι να επιληφθεί της υποθέσεως ο καθ’ ύλην αρμόδιος δικαστής, ο σεκιούρ μεζούρ. Διότι παρέλειψα να σας πω ότι σ’ αυτήν τη μακριά από μας χώρα υπήρχαν πολλών λογιών κατιλάρ (δικαστές), που θεωρητικά είχαν διαφορετικές αρμοδιότητες και ανεξαρτησία στην άσκηση του λειτουργήματός τους, όπως και στο δικό μας σύστημα δικαιοσύνης.

Όμως ο κιουτσούκ κατί είχε σιχαθεί τα επί πολλά έτη επεισόδια του αραμπατζί καβγκά (σαν τον τρωικό πόλεμο, ένα πράμα) κι έβγαλε μια πολύ προχωρημένη απόφαση: μέχρι να κρίνει οριστικά την υπόθεση ο σεκιούρ μεζούρ, οι μπουγιούκ αραμπατζί δεν μπορούσαν να πλησιάζουν καθόλου στο Χαβά Λιμάν. Μόλις διάβασαν την απόφαση οι μπουγιούκ αραμπατζί, έτρεξαν στον προστατεύοντα το σωματείο τους κοτσαμπάς για βοήθεια.

Αυτός, ο Αμρίτ Αγάς, δεν ήταν όποιος κι όποιος. Είχε βοηθήσει τον διοικητή της περιοχής, τον Τιανερλί Πασά, να κερδίσει τις προηγούμενες εκλογές. Τον Τιανερλί είχε βοηθήσει κι ο Ζαφερλί Πασάς, που στο μεταξύ είχε γίνει Βεζύρης στην Αυλή του Τζουμχουριέτ Σουλτάν. Όλοι μαζί αυτοί είπανε στον μπουγιούκ κατί ότι το καλό που του θέλουν να βάλει μυαλό στον ασεβή υφιστάμενό του.

Ίδρωσε ο μπουγιούκ κατί με το ξαφνικό κακό, που τον βρήκε, κι επειδή δεν ήθελε ντράβαλα με τους ιδιοκτήτες της χώρας, έπιασε τον κιουτσούκ κατί και του είπε:

Μ.Κ: Μπρε, κακό σκυλί, τόλμησες και έβγαλες απόφαση χωρίς να ρωτήσεις ποιος μπορεί να θύμωνε;

Κ.Κ: Μα, εφέντη μ’, κατί είμαι, ελεύθερα αποφασίζω!

Μ.Κ: Τι λες, ρε χαϊβάνι; Ελεύθερα αποφασίζουν οι δικαστές στην Ελλάδα, εσύ είσαι ένα απλός κατί στο Μπορντελληστάν και δεν αποφασίζεις τίποτα, αν προηγουμένως δεν ρωτήσεις εσύ εμένα κι εγώ τους κοτσαμπασλάρ! Άμε τώρα να αλλάξεις την απόφαση και να απορρίψεις το αίτημα των κιουτσούκ αραμπατζί!

Κ.Κ: Εφέντη μ’, δεν γίνεται αυτό. Η απόφασή μου ήδη κυκλοφόρησε στις εφημερίδες.

Μ.Κ: Ε, και;!

Κ.Κ: …τι θα πουν οι δημοσιογράφοι και οι κάτοικοι του Μποκχάλ Κιοΐ;

Μ.Κ: Τους δημοσιογράφους θα τους αναλάβουν οι κοτσαμπασλάρ και τους κατοίκους ποιος τους αφοδεύει; Αυτοί είναι πιο χαϊβάνια κι από σένα!

Κ.Κ: Εφέντη μ’, οι μπουγιούκ αραμπατζί έχουν άδικο. Δεν μπορώ να τους δώσω δίκιο! Το πολύ-πολύ να σβήσω ένα «δεν» και να αποφασίσω ότι τα πράγματα παραμένουν στην προτέρα κατάσταση.

Μ.Κ: Καλάάάάά! Αλλά να ξέρεις ότι αυτό δεν θα αρέσει καθόλου στον πολυχρονεμένο Ζαφερλί Βεζύρη και θα το θυμάται, όταν ζητήσεις προαγωγή ή μετάθεση.

Μόλις ο Αμρίτ Αγάς, ο Τιανερλί Πασάς και ο Ζαφερλί Βεζύρης έμαθαν τα καθέκαστα, βγήκαν από τα ρούχα τους, που κοτζαμάν μπουγιούκ κατί δεν μπορούσε να κάνει ζάφτι έναν υφιστάμενό του. Ο μπουγιούκ κατί ήξερε ότι, αν τον θεωρούσαν ανίκανο να τους ωφελήσει, είτε δεν θα τον ωφελούσαν είτε θα τον έβλαπταν, έτσι τους θύμισε ότι αυτή η «επαναφορά στην προτέρα κατάσταση» μια χαρά ωφέλησε τους Τούρκους στα Ίμια κι επιπλέον τους πρότεινε ως αντάλλαγμα να φέρει πιο κοντά την ημερομηνία εκδίκασης από τον σεκιούρ μεζούρ και να κάνουν όλοι μαζί ό,τι περνούσε από το χέρι τους, για να μην έχουν άλλες δυσάρεστες εκπλήξεις.

Το ηθικό δίδαγμα της παραπάνω ιστορίας είναι ότι υπάρχουν και χειρότερα από την τωρινή κατάσταση της Ελλάδας. Βέβαια, αν χτες δεν είχαμε «σωθεί» από τη χρεοκοπία, σήμερα θα έγραφα άλλο παραμύθι.

Advertisements

3 thoughts on “Μποκχάλ Κιοΐ κατί

  1. Είδατε; ένας εγώ κι άλλος ένα ο Λουκιανός (όχι ο Κηλαηδόνης, ο άλλος, ο αρχαίος)!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s