Μπορντελιστάν

Μέχρι το καλοκαίρι που μας πέρασε λέγαμε χαριτολογώντας ότι ο σοφός λαός επέλεξε να κάνει κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή δεν βίωσε τα δεινά  του σοσιαλιστικού παραδείσου. Συμπληρώναμε μάλιστα ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί της ΕΕ μας παρέχουν ασφάλεια έναντι τέτοιων κινδύνων. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ και φαίνεται πλέον πιθανό ο σοφός ελληνικός λαός να βιώσει τελικά μια Αλβανία του Χότζα ή Ρουμανία του Τσαουσέσκου.

Το πανηγύρι άρχισε να παίρνει άκρως επικίνδυνη τροπή πέρυσι, όταν η Άνγκελα με μια ανακοίνωση ακύρωσε μια συνθήκη της ΕΕ (Δουβλίνο ΙΙ) και άνοιξε σε πρόσφυγες και λαθρομετανάστες τα σύνορα της χώρας της και όλων των χωρών μέχρι τη δική της. Ακολούθησε ο Ζαν Κλωντ που μας είπε «Ανοίξτε τα σύνορα, είναι η χειρότερη εφεύρεση» και κάποιοι θεώρησαν ότι πλησίαζε η εν ανθρώποις ευδοκία (κάποιοι άλλοι, βέβαια, ξέραμε ότι αυτά άνοιγαν στους επιτήδειους την πόρτα σε μια χοντρή μπίζνα, ανάλογη μόνο με την πώληση σωτηρίας στη μετά θάνατον ζωή).

Προφανώς τα ροζ συννεφάκια και τα κοπάδια των ροζ μονόκερων εμπόδιζαν τους χρήσιμους ηλίθιους να δουν ότι η AfD έφτανε σε απίστευτα εκλογικά ύψη (σε κάποια κρατίδια στο 24% και αξιωματική αντιπολίτευση), ότι για να ανακοπεί η επέλαση της Λεπέν χρειάστηκε να αποσυρθούν οι σοσιαλιστές υπέρ των συντηρητικών στον δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών κι ότι ανάλογη άνοδο παρουσίαζε η ακροδεξιά σε όλη την Ευρώπη. Στις ΗΠΑ εξελέγη ο Τραμπ, ο οποίος για την απανταχού προοδευτικάντζα (αλλά και για τους φοβικούς έναντι των αριστερών ιδεολογημάτων κεντρώους) είναι ό,τι ο Αντίχριστος για τους χριστιανοβαρεμένους.

Όλα αυτά συνέβησαν διότι οι ψυχοπονιάρηδες δεν εννοούν να καταλάβουν ότι ο «ανθρωπισμός» έχει οικονομικό κόστος, ότι λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν κι ότι τόσο αιφνίδιες, βίαιες και εκτεταμένες πληθυσμιακές αλλοιώσεις ούτε η κοινωνία τις αντέχει ούτε και η οικονομία. Ειδικά όταν η παγκόσμια οικονομία πέρασε μια κρίση, απ’ την οποία εδώ και 8 χρόνια ανακάμπτει (όπου ανακάμπτει) ανησυχητικά αργά, και στο άμεσο μέλλον καραδοκούν κίνδυνοι για νέες παγκόσμιες κρίσεις. Αυτά φέρνουν σε τερματικό στάδιο τη χρόνια ασθένεια του Μπορντελιστάν, το οθωμανοσοβιέτ, δηλαδή τον συνδυασμό κρατισμού με τη βαθύτερη δυνατή διαφθορά, που αποτελεί την οικονομικοκοινωνική πεποίθηση όλου του πολιτικού φάσματος από τη ΧΑ μέχρι τουλάχιστον τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η συνειδητή καταστροφή του ιδιωτικού τομέα και συνεπώς της οικονομίας από την κυβέρνηση δείχνει ότι δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε βελτίωση της οικονομικής κατάστασης την επόμενη δεκαετία. Αντίθετα πανθομολογείται πλέον ότι επιβάλλεται διαγραφή μέρους του δημοσίου χρέους. Δηλαδή, οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών της Ευρωζώνης καλούνται να δεχτούν ότι μέρος απ’ τα δανεικά μας είναι αγύριστα. Η κυβέρνηση το ζητάει από όλους και σε όλους τους τόνους, σε μια φάση που όλοι οι λαοί αφενός πιέζονται, τόσο κοινωνικά απ’ το προσφυγο-λαθρομεταναστευτικό όσο και οικονομικά, κι αφετέρου δεν βλέπουν προοπτική βελτίωσης στο άμεσο μέλλον.

Εφόσον ήδη έχουν ακουστεί προτάσεις να γίνει η Ελλάδα hotspot για να σωθεί η Σένγκεν κι έχουν αρχίσει να ακούγονται όλο και συχνότερα, όλο κι εντονότερα προτάσεις για μεταφορά «προσφύγων» απ’ την Ευρώπη σε ελληνικά νησιά και συμψηφισμό του κόστους διαμονής τους με το χρέος ή στην Αφρική (πού να τρέχουμε για τόσες διακρατικές συμφωνίες και παζάρια, όταν η Ελλάδα είναι δίπλα μας και ήδη ζητάει χάρες!), η ανταλλαγή χρέους με υποδοχή προσφύγων και «προσφύγων» είναι ουσιαστικά υπό διαπραγμάτευση. Και ξέρουμε πώς καταλήγουν οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης, πολλώ δε μάλλον όταν ο Ταγίπ απειλεί να στείλει 3.000.000 «πρόσφυγες». Μια τέτοια εξέλιξη προφανώς θα καταστήσει άνευ αντικειμένου τις συζητήσεις για ανάκαμψη, την παραμονή ή όχι στην Ευρωζώνη και τα ελληνοτουρκικά, διότι απλώς θα αφανίσει την Ελλάδα απ’ τον χάρτη.

Τουλάχιστον ενώπιον αυτού του κινδύνου θα περίμενε κανείς η «φιλοευρωπαϊκή» αντιπολίτευση να ξεσηκωθεί και να πειθαναγκάσει την κυβέρνηση ή να σοβαρευτεί ή να φύγει. Αντ’ αυτού βλέπουμε το ΠΑΣΟΚ να ενεργεί ως εξωκομματική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, Το Ποτάμι να παραμένει άχρωμο, άοσμο και άγευστο και τη ΝΔ, την αξιωματική αντιπολίτευση, να κάνει το ένα τακτικό λάθος μετά το άλλο. Ή μάλλον, αναρωτιόμουν «Μα, τι κάνουν οι άνθρωποι;» μέχρι που για τον αντισυνταγματικό νόμο Παππά δήλωσαν το αλήστου μνήμης «Δεχόμαστε τα δικά σας λεγόμενα ως ισχυρότερα του νόμου που ψήφισε και δεν ακύρωσε η ολομέλεια της Βουλής»!!!!!

Αυτό με έκανε να επανεξετάσω όλη την προηγούμενη αντιπολιτευτική τακτική της και οδηγήθηκα στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δρα με αποκλειστικό μέλημα τα στενά κομματικά οφέλη, δηλαδή συμπεριφέρεται περίπου ως παρασιτικός οργανισμός, που αδιαφορεί για την τύχη του ξενιστή του, αφού μπορεί να βρει άλλον ξενιστή. Έχοντας λοιπόν διαπιστώσει ότι τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης τοις πράγμασιν αντιστρατεύονται όσα πρεσβεύω, υποχρεούμαι να τα αποκηρύξω και εφεξής να καταγγέλλω σε κάθε ευκαιρία την εν τέλει συνειδητή υποστήριξη της ψευδεπίγραφης φιλοευρωπαϊκής αντιπολίτευσης στο κυβερνών σταλινοφασιστικό μόρφωμα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s