Ποιό τοπικό νόμισμα;

7 (επτά) ολόκληρους μήνες μετά την ανάληψη της Δημοτικής Αρχής από τον Κώστα Καΐσερλη, τίποτα ουσιαστικό δεν έχει γίνει. Όλο αυτό το διάστημα και άλλο τόσο προεκλογικά ακούγαμε ότι ο νυν δήμαρχος ήταν ο καταλληλότερος λόγω πείρας να ηγηθεί του ενιαίου καλλικρατικού Δήμου, που εκτείνεται πλέον σε ολόκληρο το νησί. Χρειάστηκαν 7 (επτά) ολόκληροι μήνες, για να ζητήσει τις προτάσεις των δημοτών για τα επόμενα χρόνια της θητείας του ο κατά τα λοιπά «ικανότερος για καλλικρατικός δήμαρχος». Φυσικά, δεν τρέχει και τίποτα το σοβαρό, αφού έχουμε νοιώσει βαθειά μέσα στο πετσί μας τα κατορθώματα, όσων κατά καιρούς είχαν κερδίσει τον τίτλο του «καταλληλότερου για  πρωθυπουργός».

Εμένα με ανησυχεί η επιμονή του Καΐσερλη στις δικής του έμπνευσης «συνεργατικές ομάδες». Κανονικά θα έπρεπε να γελά και η ποικιλόχρους αίξ με αυτό το καϊσέρλειον εφεύρημα, αφού ακόμη κι ο πρωθυπουργός, μόλις άκουσε γι’ αυτές, είπε ότι είναι τα αμαρτωλά stage με άλλο όνομα. Υπενθυμίζω ότι ο πρωθυπουργός δεν είναι γνωστός για την ιδιαίτερα υψηλή νοημοσύνη του ή την ευφράδειά του. Ε, λοιπόν, μέχρι κι αυτός πήρε πρέφα τι φούμαρα πουλάει ο Δήμαρχός μας. Ωστόσο αφενός ο ίδιος ο δήμαρχος εμφανίζεται αποφασισμένος να κάνει του κεφαλιού του και αφετέρου οι φανατικοί οπαδοί του αποφασισμένοι να επικροτήσουν ο.τιδήποτε κάνει ο ηγέτης τους, ακόμη κι αν κατακεραύνωναν τον προηγούμενο δήμαρχο για τις ίδιες ακριβώς πράξεις ή δηλώσεις (βλέπε τις διαγραμμίσεις από «προμαζέματα» ή τη μετατροπή σε πάρκινγκ των σχολικών προαυλίων).

Περισσότερο απ’ όλα με ανησυχεί η εισέτι μη ανακοινωθείσα συνεργατική ομάδα για το νέο νόμισμα, που είχε εξαγγείλει προεκλογικά ο Καΐσερλης. Ανησυχώ μήπως έχει συσταθεί εν κρυπτώ και εργάζεται σιωπηρά. Υπενθυμίζω ότι ήδη έχω κάνει μία πρόταση κι έχω και άλλες σχετικές ιδέες. Το υπενθυμίζω προς αποφυγήν επιπλοκών σε περίπτωση, που κάποιος Οραματιστής σφετεριστεί τις ιδέες μου © ® ™.


Θεωρώ ότι είναι η καταλληλη στιγμή να κάνω αυτήν την υπενθύμιση, καθώς άρχισαν οι παιάνες για την εισαγωγή προς ψήφιση νομοσχεδίου για την «κοινωνική οικονομία». Παιανίζουν οι εύπιστοι (και ασφαλώς από κοντά και τα λαμόγια) ξεχνώντας πόσα νομοσχέδια (για την επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, για την πάταξη της φοροδιαφυγής, για την υγεία, για την παιδεία κλπ κλπ κλπ) έχουν ψηφιστεί κι έχουν γίνει νόμοι του κράτους, χωρίς να αλλάξει τίποτα.

Όμως ο Καΐσερλης δεν είναι ο ξεμωραμένος γέρος, όπως αφελώς τον χλευάζουν οι αντίπαλοί του, και ξέρει ποιές μεγαλόστομες μπαρούφες (από εκείνες που κατά τα φαινόμενα τόσο πολύ έχουν ανάγκη να πιστέψουν οι οπαδοί του) είναι για ψηφοσυλλογή μεν για τα σκουπίδια δε. Και, πώς γίνεται ρε παιδάκι μου, κανείς να μη θυμάται τις εξαγγελίες, που τις τρώει η μαύρη νυξ! Δεν τις θυμούνται ούτε οι οπαδοί του, ούτε οι πολιτικοί αντίπαλοί του, ούτε οι … δημοσιογράφοι (ναι, κι απ’ αυτούς έχουμε). Συμπέρασμα: έχω την ισχυρότερη μνήμη σε όλο το νησί!

Advertisements

Το επίμονο ράμμα

Σχετικά πρόσφατο περιστατικό σε κρατικό νοσοκομείο, περιγραφέν από άκρως αξιόπιστο παθόντα:

Ο παθών έκανε μια κύστη κι επειδή ήταν επιδερμικό πράμα, είπε να πάει στο ΕΣΥ.  Πάει λοιπόν στο νοσοκομείο, τον εξετάζουν και του κλείνουν ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία. Έρχεται η μέρα του ραντεβο,  στήνεται στο διάδρομο και όσο περίμενε, έβλεπε διάφορους γιατρούς να τρέχουνε πάνω-κάτω, δεξιά-αριστερά. Σχεδόν μια ώρα μετά το ραντεβού έρχεται τρέχοντας και ψιλοϊδρωμένος ένας από τους γιατρούς, που έβλεπε προηγουμένως να τρέχουν, και λίγο αργότερα τον κάλεσαν να μπει στην αίθουσα. Μπαίνει, τον ξαπλώνουν και αρχίζει το πρώτο επεισόδιο!

Αφού γιατροί και νοσοκόμες άρχισαν να εφαρμόζουν το πρωτόκολλο («αποστείρωσα»,«αποστείρωσες», «αποστειρώθηκα», «αποστειρώθηκες», «αποστειρώθηκε», «είναι αποστειρωμένο»), κάνουν τοπική αναισθησία στον παθόντα, που χάζευε τη μύγα. Προφανώς αποστειρωμένη κι αυτή! Της πλάκας η επέμβαση, σκέφτηκε ο παθών, αφού δεν κράτησε πάνω από 6-7 λεπτά. Μόνο, που η πλάκα δεν είχε αρχίσει ακόμη και επρόκειτο να ακολουθήσει ημίωρη κωμωδία με άλλα δύο μελλοντικά επεισόδια.

Γιατρός: προϊσταμένη, δώσε μου ράμμα Νο ΧΧΧΧ και μια ίσα βελόνα.

Προϊσταμένη: δεν έχουμε ίσιες βελόνες και ράμματα έχουμε ΨΨΨΨ, ΖΖΖΖ και ΩΩΩΩ.

Γιατρός: τι λέτε, ρε παιδιά, πλάκα μου κάνετε;

Προϊσταμένη: ορίστε, δείτε και μόνος σας! Σε μια βδομάδα να δείτε τι θα έχει μείνει…

Γιατρός: τέλος πάντων, δώσε μου Νο ????

Αγκομαχάει να ράψει τον παθόντα, ιδρώνει-ξεϊδρώνει, φυσάει-ξεφυσάει και στο τέλος ξεσπάει.

Γιατρός: έ, όχι δεν είναι δυνατόν! Αυτή η βελόνα δεν τρυπάει. Προϊσταμένη, δώσε μου άλλη.

Ξανά-μανά, πεδεύεται να ράψει τον παθόντα, ξανα-ιδρώνει, ξανα-ξεϊδρώνει, ξανα-φυσάει, ξανα-ξεφυσάει.

Γιατρός: (στο βοηθό του) βλέπεις, στο χέρι θα μας μείνουνε. Η προηγούμενη βελόνα τρυπούσε καλύτερα!

Παθών: είμαι χοντρόπετσος, γιατρέ.

Γιατρός: αυτό μας έλειπε, να τα φορτώνουμε στους αρρώστους.

Τέλος πάντων, το ράψιμο μιας επιφανειακής τομής τελείωσε μετά από μισή ώρα και αφού είχαν εκνευριστεί όλοι. Μέχρι και η μύγα είχε εκνευριστεί και φύγει από ώρα!

Επεισόδιο 2

Δυό βδομάδες αργότερα ο παθών συνέχισε να πηγαίνει γυρεύοντας και ξανα-εμφανίσθηκε στα εξωτερικά ιατρεία. Αυτή τη φορά για να του κόψουν το ράμμα. Η προϊσταμένη ρωτάει τη νοσοκόμα, αν μπορεί να το βγάλει, κι εκείνη απαντάει καταφατικά. Μόλις σκύβει πανω από το ράμμα, ρωτάει αυστηρά τον παθόντα:

Νοσοκόμα: το ράμμα έπρεπε να έχει δύο κόμπους, ένα σε κάθε άκρη της τομής. Πού είναι ο δεύτερος κόμπος;

Παθών: κι εγώ αυτό ακριβώς αναρωτιόμουν.

Η προϊσταμένη -απασχολημένη στο διπλανό δωμάτιο με άλλο περιστατικό- της προτείνει να λύσει τον κόμπο και να το τραβήξει. Η νοσοκόμα διστακτικά αρχίζει να το τραβάει, το ράμμα αρχίζει να βγαίνει και πάνω που παθών και νοσοκόμα αρχίζουν να αναθαρούν, τονκ! Σκαλώνει το ράμμα!

Νοσοκόμα: α, εγώ δεν το πειράζω άλλο! Περιμένετε να έρθει ο γιατρός.

Μετά από κάνα τέταρτο τελείωσε το περιστατικό στο διπλανό δωμάτιο κι έρχεται ένας γιατρός. Η νοσοκόμα τον ενημερώνει, ο γιατρός της ρίχνει μια υποτιμητική ματιά, σαν να της έλεγε «Άει, μωρή βλαμμένη, ούτε ένα ράμμα δεν μπορείς να βγάλεις», και πλησιάζει τον παθόντα, για να τελειώνει με τις σαχλαμάρες.  Μόλις βλέπει το ράμμα, γουρλώνει τα μάτια και γυρνάει αγριεμένος στη νοσοκόμα.

Γιατρός: τι έκανες; πού είναι η άλλη άκρη;

Παθών: Δεν υπήρχε άλλη άκρη.

Γιατρός (με αυστηρότητα στον άσχετο παθόντα): όλα τα ράμματα έχουν δύο άκρες.

Παθών: εγώ πάντως, ποτέ δεν είδα άλλη άκρη σ’ αυτό το ράμμα.

Ο γιατρός ζητάει να του φέρουν κάτι και μόλις ο παθών βλέπει ότι είναι ένα κάτι ανάμεσα σε στραβό ψαλίδι και λαβίδα λέει «Γιατρέ, αν είναι να σκαλίσεις την τομή, για να βρεις την άλλη άκρη, δεν μου κάνεις πρώτα μια ξυλοκαîνη;»

Γιατρός (επιτιμητικά προς τον χέστη παθόντα): σαχλαμάρες!

Χώνει την ψαλιδο-λαβίδα στην άκρη της τομής και αρχίζει να σκαλίζει για την άλλη άκρη του ράμματος, ενώ ο παθών μουγκρίζει και ιδρώνει.

Γιατρός (θριαμβευτικά): ορίστε, αυτό ήταν!

Πιάνει το ανασκαφικό εύρημα και αρχίζει να τραβάει. Ο παθών μουγκρίζει και ιδρώνει, αλλά το ράμμα δεν κουνιέται. Πιάνει την άλλη άκρη, τραβάει, πάλι τίποτα. Πιάνει και τις δύο άκρες ταυτόχρονα, τραβάει προς τη μια μεριά, τραβάει προς την άλλη πλευρά, τίποτα και πάλι τίποτα. Το ράμμα δεν εννοεί να εγκαταλείψει τον πολυαγαπημένο του παθόντα.

Γιατρός (πολύ εκνευρισμένος): ποιός έκανε το ράμμα;

Προϊσταμένη: ο Τάδε.

Γιατρός: Betadine, γάζα και φωνάχτε τον Τάδε να το βγάλει!

Προϊσταμένη: λείπει σε άδεια, θα έρθει την άλλη βδομάδα.

Επεισόδιο 3

Ξανά στον ίδιο χώρο ο παθών πηγαίνει στον γιατρό, που τον έρραψε, να του βγάλει το ανυπάκουο ράμμα.

Γιατρός: α, πολύ ωραία έκλεισε η τομή!!!

Παθών: το ράμμα θα το βγάλουμε ή θα κυκλοφοράω μονίμως με τις πετονιές να κρέμονται;

Γιατρός: τώρα, θα το βγάλουμε αμέσως.

Παθών: καλού-κακού, γιατρέ, δεν μου τραβάς και μια ξυλοκαîνη;

Γιατρός: βρε, δεν θα καταλάβεις τίποτα!

Αρχίζει να τραβάει από δω, τίποτα. Τραβάει από την άλλη, τίποτα. Ζητάει ένα κάτι και, μόλις το ακούει ο παθών ξαναζητάει τοπική αναισθησία, αλλά και πάλι αρνείται ο γιατρός (εγώ πιστεύω ότι τους είχε τελειώσει η τοπική αναισθησία και απλώς δεν θέλανε να το πουν ανοιχτά).  Χώνει την ψαλιδο-λαβίδα στη μέση της τομής, ανασκάπτει άλλο ένα κομμάτι του ράμματος και αρχίζει να τραβάει πότε έτσι-πότε αλλιώς, πότε από δω,-πότε από κει. Ο παθών μουγκρίζει και ιδρώνει, αλλά το ράμμα ακλόνητο. Ούτε μπρος ούτε πίσω.

Γιατρός: αν πρόκειται να κάνουμε μεγαλύτερη ζημιά, για να το βγάλουμε, καλύτερα να το αφήσουμε. Άλλωστε δεν πρόκειται να σου δημιουργήσει πρόβλημα.

Κι έτσι έκοψε όποια πετονιά κρεμόταν και άφησε τις άλλες να κρατάνε υποδόρια συντροφιά στον παθόντα, που ελπίζει να μην υπάρξει άλλο επεισόδιο σ’ αυτό το έργο.

Αλλά και στο δικό μας νοσοκομείο, του Ιπποκράτη (όνομα που βρήκαν οι θεομπαίχτες!), συμβαίνουν τέτοιες κωμωδίες. Σύμφωνα με την Aegeannews εντελώς τυχαία γλύτωσε κάποιος συμπολίτης μας εγχείρηση σε λάθος μέρος. Ευτυχώς κι αυτή ήταν επιδερμική και μπορεί να ταξινομηθεί στις κωμωδίες.

Το ξεμάτιασμα

Ήρθε πάλι η εαρινή ισημερία, η αισθητή αρχή της άνοιξης, της αναγέννησης της φύσης και της προσμονής για γονιμότητα της γης και των παραγωγικών ζώων, όπως έχουν μασκαρευτεί εδώ και 21 αιώνες από την ενταύθα επικρατούσα χριστιανική θρησκεία. Μια θρησκεία τόσο σοβαρή, που προωθεί την πίστη σε δαίμονες και βασκανίες. Αφού λοιπόν «τη βασκανία την παραδέχεται και η εκκλησία», η οποία έχει και σχετικό τροπάριο (ή όπως αλλιώς το λένε), δεν είναι καθόλου ανεξήγητη η πίστη στο «κακό μάτι»  πολλών, ακόμη και μορφωμένων και κατά τα λοιπά σοβαρών ανθρώπων.

Πάντοτε ήθελα να μάθω τι ακριβώς λένε οι ξεματιάστρες, αλλά η πλησιέστερη γνώση που είχα ήταν «Η κυρά μας η μαμή», η κωμωδία με τη Γεωργία Βασιλειάδου όπου η μαμή-ξεματιάστρα έλεγε διάφορα σκόρπια ξόρκια. Φυσικά, κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να σχηματίσει άποψη βασιζόμενος στο σενάριο μιας παλιάς ασπρόμαυρης ταινίας κι έτσι επί πολλά έτη έμενα με την απορία. Ώσπου, χτες, οι οδηγίες για τον μικρό δαιμονοδιώχτη, ήρθαν στην πόρτα μου! Συγκεκριμένα ένα συγγενικό πρόσωπο (τόσο στενά συγγενικό, που ντρέπομαι να δώσω περισσότερα στοιχεία) κάλεσε τη γυναίκα μου, για να της διδάξει τα μυστικά, τα οποία και δημοσιοποιώ πάραυτα:

ΥΛΙΚΑ

1 μπολ ή βαθύ πιάτο με νερό

3 σταγόνες λάδι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Βήμα 1ο Λέτε

«Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος για τον/την (το όνομα του/της ματιασμένου/ης)»

και ταυτόχρονα σταυρώνετε τρεις φορές το μπολ/πιάτο με το νερό.

Βήμα 2ο Λέτε

Ιησούς Χριστός νικά

κι αν είναι μάτι το σκορπά

η Κυρά η Παναγιά

και ρίχνετε μία σταγόνα λάδι στο μπολ/πιάτο με το νερό.

Επαναλαμβάνετε άλλες δύο φορές (συνολικά τρεις φορές) το 2ο βήμα.

Αν το αντικείμενο του ξεματιάσματος ήταν ματιασμένο, οι σταγόνες του λαδιού διαλύονται στο νερό. Αν δεν ήταν ματιασμένο, οι σταγόνες του λαδιού δεν διαλύονται, όπως είναι και το φυσιολογικό να συμβεί. Οι οδηγίες δεν διευκρινίζουν τι συμπεραίνουμε, αν άλλες σταγόνες λαδιού διαλυθούν και άλλες όχι. Για να ‘χετε το κεφάλι σας ήσυχο επαναλαμβάνετε τη διαδικασία, μέχρις ότου πετύχετε να μη διαλυθούν και οι τρεις σταγόνες. Ή μέχρις ότου βαρεθείτε.

ΠΡΟΣΟΧΗ:

  1. Αυτή είναι η εγκεκριμένη (άρα με εγγυημένο αποτέλεσμα) διαδικασία ξεματιάσματος και όχι άλλες διαδικασίες, όπου λέγονται διάφορα περί αγρίων ορέων, απηγάνου κλπ
  2. Η διαδικασία του ξεματιάσματος δεν γίνεται για ζώα (εκτός κι αν προσφέρεται καλή αμοιβή), γίνεται μόνο για ανθρώπους (κι ας τους θεωρείτε ζώα)
  3. Δεν είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του/της ματιασμένου/ης, άρα μπορείτε κατά τηλεφωνική παραγγελία της θείας σας από την Άνω Φαρκαδώνα να ξεματιάσετε τον ξάδερφό σας στην Αυστραλία
  4. Η διδασκαλία του ξεματιάσματος γίνεται από άντρα σε γυναίκα και από γυναίκα σε άντρα (ω, ναι, υπάρχουν και ξεματιαστές!). Δεν πιάνει (= που να χτυπιέστε δεν φέρει αποτέλεσμα) αν δάσκαλος και μαθητής είναι του ιδίου φύλου
  5. Η διδασκαλία του ξεματιάσματος γίνεται από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου, γι’ αυτό αποφύγετε να το μάθετε/διδάξετε στο ημίωρο μετά την ανατολή ή πριν τη δύση. Εναλλακτικά, συμβουλευτείτε ένα επιτραπέζιο ημεροδείκτη με τις ακριβείς ώρες ανατολής και δύσης του ηλίου.
  6. Ο μαθητής δεν πρέπει να ευχαριστήσει το δάσκαλο

Αν δεν τηρηθούν τα παραπάνω, οπωσδήποτε πάει στράφι το μάθημα κι ενδεχομένως ο δάσκαλος να χάσει τις δυνάμεις του. Ως γνωστόν, δεν παίζουν με τα όπλα. Είδατε τι πάθαμε με τον Γιώργο, που έπαιζε με το δικό του.

Υ.Γ: Η διαδικασία προφανώς ισχύει μεταξύ χριστιανών. Οι οδηγίες δεν λένε τίποτα για την περίπτωση, που αντικείμενο του ξεματιάσματος είναι κάποιος αλλόθρησκος (και οι μουσουλμάνοι φοβούνται το κακό μάτι, αλλά δεν νομίζω να χρησιμοποιούν το παραπάνω αντίμετρο). Αν πάλι είστε άθεος και δεν φοβάστε το ξεφτιλίκι του πράγματος, μπορείτε να πειραματιστείτε με την ευπιστία των «ματιασμένων» και τη συμπεριφορά του λαδιού, όταν πέφτει σε νερό.

Ωραίοι είμαστε!

Μεγάλη φασαρία για το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού Focus, που έχει την Αφροδίτη της Μήλου photoshopαρισμένη να τείνει τον μέσο δάκτυλο σε μία κίνηση, που ελληνιστί αποδίδεται ως «Άγαμοι θύται». Ακούστηκαν κάτι ωραία σχόλια σχετικά με την ιεροσυλία, που συνιστά η τεχνική παρέμβαση στο εξαίρετο γλυπτό… άλλα κι άλλα, διότι αν ο Τεύτων που έβαλε στο photoshop την Αφροδίτη, την είχε τυλίξει στη γαλανόλευκη, της είχε βάλει κάνα Ευαγγέλιο στο χέρι και έγραφε καμιά παπαριά περί ελληνοχριστιανισμού, τότε όλοι οι Ρωμιοί θα φουσκώνανε σαν παγώνια και θα γουργούριζαν σαν γατούλες. Ούτε ιεροσυλίες, ούτε βλασφημίες ούτε προσβολές. Αλλά οι συνήθεις υστερίες προκλήθηκαν από τον κύριο τίτλο του εξώφυλλου: «Απατεώνες στην Ευρωοικογένεια». Από την ιερή αγανάχτησή τους οι Ρωμιοί ανάψανε και δεύτερο τσιγάρο και κόντεψαν να χύσουν τον καφέ! Μερικοί συχίστηκαν τόσο πολύ, που θυμήθηκαν την Κατοχή και τις οφειλόμενες πολεμικές αποζημιώσεις. Κάποιοι άλλοι πιο ιντελλεκτουέλ τύποι άρχισαν να ψάχνουν ποιες χώρες έχουν έλλειμμα (άρα κάποιοι έκλεψαν τα λεφτά τους) και ποιες έχουν πλεόνασμα (άρα από κάποιους κλέψανε λεφτά). Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Πρώτα απ’ όλα τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό τον ανακάλυψαν οι Δυτικοί την εποχή, που την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα την λυμαίνονταν οι παπάδες και οι απεσταλμένοι τους κήρυσσαν την εθελοδουλεία στους Τούρκους, δαιμονοποιούσαν τους δυτικούς και τον Πάπα, και διαχώριζαν τους κακούς Έλληνες από τους καλούς χριστιανούς: «Έμαθα πως με τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Θεού δεν είσθενε Έλληνες, δεν είσθενε ασεβείς αιρετικοί, άθεοι, αλλ’ είσθενε βαπτισμένοι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και είσθενε τέκνα και θυγατέρες του Χριστού μας» έλεγε ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Εκτός από τις βλασφημίες εναντίον των Ελλήνων, τις οποίες έχουν ενσωματώσει στα λειτουργικά τους κείμενα οι Πατέρες της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, οι πνευματικοί των καλών ελληνορθοδόξων χριστιανών θα διαβεβαιώσουν ότι η Αφροδίτη είναι γνωστή μοιχαλίδα, καραπουτάνα και προστάτιδα των πουταναριών. Σιγά, λοιπόν, που νοιαστήκανε για τη photoshopιά! Όσο για το άγαλμα καθαυτό ως έργο τέχνης, ας τόβρισκε η μπουλντόζα, όταν κάνας υπερήφανος Έλλην έσκαβε για τα θεμέλια του σπιτιού ή του μαγαζιού τους και σούλεγα ‘γω, ημερολογιάκι μου!

Είναι προσβλητικός, λέει, ο τίτλος του εξώφυλλου. Δεν μπορεί, λέει, ο κάθε Γκεγμανός να μας αποκαλεί απατεώνες! Ε, δεν πάνε καλά τα άτομα!!!! Γερμανός ήτανε ο Καραμανλής jr, που είχε φαγωθεί να πει την αλήθεια στους εταίρους και ανήγαγε την «απογραφή» σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα της προεκλογικής του εκστρατείας το 2004; Όλοι εκείνοι, που τον ψήφισαν και του έδωσαν 7% προβάδισμα έναντι του αντιπάλου του, δεν πήρανε χαμπάρι ότι τον εξουσιοδότησαν να κάνει την «απογραφή»; Και όταν την έκανε τελικά την «απογραφή», δεν πήρανε χαμπάρι ότι έδειχναν στους Ευρωπαίους τις λαμογιές της Ελλαδάρας; Και πώς περιμένανε αυτοί οι λεβέντες να αντιδράσουν οι Ευρωπαίοι, όταν εμείς αμέτι-μουχαμέτι τους δείξαμε πώς τους είχαμε εξαπατήσει, για να μας βάλουνε στην Ευρωζώνη; Κι εκεί που κάποιοι πολιτικάντηδες πήγαν να αρχίσουν μια ακόμη ρωμέικη διελκυστίνδα σχετικά με το ποια κυβέρνηση είπε ψέματα στους Ευρωπαίους, μάθαμε (οποία έκπληξις!) ότι έξι χρόνια μετά την «απογραφή», που έγινε για να μάθουν-λέει- όλοι την αλήθεια, οι ταγοί μας εξακολουθούσαν να μην καταγράφουν την αλήθεια. Γιατί; Διότι απλούστατα χέστηκαν για την αλήθεια! Μόνο το παραμύθιασμα (Καθημερινή 26.02.10) τους ενδιαφέρει και η εξαπάτηση ψηφοφόρων, πιστωτών και εταίρων, προκειμένου να βγάλουν άλλη μια τετραετία με την κουτάλα στο χέρι. Πρόκειται, λοιπόν, για ξεκάθαρη, συστηματική και επιστημονικά στημένη απάτη. Ο Ρωμιός ψηφοφόρος προφανώς δεν θέλει να αποδεχθεί την απάτη, διότι δεν θέλει να αποδεχθεί την συνενοχή του, εφόσον τα διαπράξαντα την απάτη κόμματα χαίρουν από κοινού της εμπιστοσύνης του 80% του εκλογικού σώματος. Δικαίωμα του Ρωμιού να σκέφτεται έτσι. Δεν είναι δικαίωμά του να απαιτεί κάτι ανάλογο από τους πιστωτές και τους εταίρους.

«Το ζήτημα των αποζημιώσεων δεν έχει τύχει διακανονισμού στις διμερείς μας σχέσεις. Δεν έχουμε παραιτηθεί. Το θέμα υφίσταται» δήλωσε (Έθνος 26.02.10) ο πρωθυπουργός. Λοιπόν, ημερολόγιο, αφού 60+ χρόνια μετά την κατοχή δεν έχουμε ζητήσει τα δικαιώματά μας, τηρουμένων των αναλογιών 60+ χρόνια από σήμερα ακόμα δεν θα ‘χουμε επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 νμ, ούτε θα ‘χουμε ξεκαθαρίσει την ΑΟΖ (ξέρεις, εθνική κυριαρχία, εθνική υπερηφάνεια, τα πετρέλαια του Αιγαίου κλπ κλπ). Αλλά ας μείνουμε στις πολεμικές αποζημιώσεις. Η καραμέλα «Ας μας δώσουν πρώτα τις αποζημιώσεις και μετά να μας κριτικάρουν» είναι απλώς του κώλου τα εννιάμερα. Κανείς –και πρώτοι αυτοί που το τσαμπουνάνε- δεν δίνει τίποτα σε κανέναν, αν δεν υποχρεωθεί. Συνεπώς δεν φταίνε οι Γερμανοί, που δεν πλήρωσαν ακόμη, αλλά οι Ρωμιοί, που δεν το ζήτησαν. Ας πάρει το ποτάμι την περίοδο μέχρι το 1974, αφού είχαμε τον ξενόφερτο βασιλιά, τη χούντα και άλλα κακά στη μοίρα μας. Μετά το 1974 και τη μεταπολίτευση, οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις της τι κάνανε; Γιατί δεν διεκδίκησαν τα δικαιώματά μας; Και αν οι Γερμανοί είχαν ήδη πληρώσει, τι ωφέλεια θα είχε η εθνική οικονομία; Όλοι αυτοί, που καταβρόχθισαν τόσους κρατικούς προϋπολογισμούς και μας φόρτωσαν τόσα χρέη, απλώς θα είχαν καταβροχθίσει και τις γερμανικές αποζημιώσεις. Εδώ υπάρχει κάτι ακόμη πιο ακατανόητο. Ακόμη και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης (Έθνος 26.02.10) έθεσαν το θέμα γερμανικών αποζημιώσεων, το οποίο και διακρατικό και πολύπλοκο είναι και σοβαρότατους και προσεκτικότατους διπλωματικούς χειρισμούς απαιτεί. Αντίθετα υπάρχει άλλο θέμα, εσωτερικό, που μια χαρά μπορεί να διευθετηθεί αύριο το πρωί με την ψήφιση ενός και μόνο νόμου από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτό το θέμα είναι το ξεκαθάρισμα και η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Γι’ αυτό το πολύ απλούστερο των γερμανικών αποζημιώσεων θέμα όλοι οι Ελληναράδες, που ξεθάψανε την κατοχή, κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο…

Βγήκε ένας Γερμανός οικονομολόγος και είπε (Τα Νέα 16.01.10) κάτι για το έλλειμμα της Ελλάδας και το πλεόνασμα της Γερμανίας μαζί με κάποια άλλα εξαιρετικά σημαντικά πράγματα. Το άρπαξαν οι Ελληναράδες και, επειδή δεν είναι οικονομολόγοι με εξειδικευμένες γνώσεις, ούτε φυσικά τους νοιάζει η ουσία όσων είπε ο Γερμανός οικονομολόγος, άρχισαν τις ρωμέικες παπαριές. Βοηθάμε, λέει, τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία αγοράζοντας Mercedes, BMW και Audi, άρα μας χρωστάνε οι Γερμανοί. Ε, οι Γερμανοί μια χαρά μπορούν να πουλήσουν τα αυτοκίνητά τους αλλού, αν δεν τα θέλουν οι Ρωμιοί. Έλα όμως, που οι Ρωμιοί θέλουν τα συγκεκριμένα γερμανικά και όχι κάποια γαλλικά ή ιταλικά αυτοκίνητα! Χώρια που οι Ρωμιοί δεν έχουν αυτοκινητοβιομηχανία, άρα ούτως ή άλλως στο εξωτερικό θα κατέληγαν τα λεφτά τους. Βοηθάμε, λέει, τη γερμανική βιομηχανία αγοράζοντας συσκευές Bosch, Miele και Neff, άρα μας χρωστάνε οι Γερμανοί. Ε, οι Γερμανοί μια χαρά μπορούν να πουλήσουν τις ηλεκτρικές συσκευές τους αλλού, αν δεν τις θέλουν οι Ρωμιοί. Έλα όμως, που οι Ρωμιοί θέλουν τις συγκεκριμένες γερμανικές και όχι κάποιες γαλλικές ή ιταλικές συσκευές! Χώρια που οι Ρωμιοί δεν έχουν βιομηχανία ηλεκτρικών συσκευών, άρα ούτως ή άλλως στο εξωτερικό θα κατέληγαν τα λεφτά τους. Μας κλέβουν, λέει ο Καρατζαφέρης (Έθνος 26.02.10), οι γερμανικές εταιρείες, διότι στην Ελλάδα πουλάνε τα προϊόντα τους με τιμοκαταλόγους ακριβότερους απ’ ότι στην άλλη Ευρώπη. Στον εν λόγω ηγέτη πολιτικής παράταξης και σε άλλους Ρωμιούς μη ανήκοντες στην παράταξή του, που ωστόσο συμμερίζονται αυτήν την άποψη, κάποιος πρέπει να τους θυμίσει την αγοραία φράση «Μάθαν ότι γ@*#όμαστε, πλάκωσαν κι οι Γύφτοι». Όταν στο Ελλαδιστάν δεν λειτουργεί κανένας ελεγκτικός μηχανισμός, κανείς δεν λογοδοτεί για τίποτα κι όποιος θέλει κάνει ό,τι θέλει, γιατί οι Γερμανοί και οι λοιποί αλλοδαποί (που μόνο Γύφτοι δεν είναι) θα πρέπει να φέρονται σαν να βρίσκονται σε ευνομούμενη χώρα;

Αποχωρούμε από την Ευρωζώνη!

Οι Financial Times γράφουν: «Η Αθήνα πρέπει να εγκαταλείψει την ευρωζώνη το συντομότερο δυνατό». Συντάκτες έκθεσης της Deutsche Bank πιστεύουν ότι ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας «θα ερωτηθεί κατά πόσον και υπό ποιες προϋποθέσεις η Ελλάδα μπορεί να τεθεί υπό πίεση ώστε να επιλέξει οικειοθελώς το δρόμο της εξόδου από την ευρωζώνη». Αυτά και όλα τα συναφή δημοσιεύματα του ξένου τύπου θεωρούνται προκλητικά και προσβλητικά από όλους τους Έλληνες. Όλους; Όχι! Ένας πολιτικός στο μικρό νησί της Κω έχει το όραμα να αντισταθεί στη λαίλαπα του Ευρώ και να εισαγάγει τοπικό νόμισμα στον υπό δημιουργία ενιαίο δήμο του νησιού.

Στο μπλογκ «όραμα για την Κω», που φέρεται να ανήκει στον Κώστα Καΐσερλη, πρώην δήμαρχο (πόλεως) Κω, πρώην βουλευτή ΠΑΣΟΚ, πρώην σύμβουλο του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη και νυν υποψήφιο δήμαρχο του υπό δημιουργία ενιαίου δήμου (νήσου) Κω, στην ανάρτηση ΜΕ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΩ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ. ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ και στην παράγραφο ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ γράφει: «Εκδίδουμε νόμισμα τοπικών συναλλαγών, παροχών και ευκαιριών».

Σε μία ειδησεογραφική ιστοσελίδα διάβασα ότι «η ομάδα του βρίσκεται σε στάδιο επεξεργασίας της μορφής που θα έχει και των παραστάσεων που θα απεικονίζει» και αποφάσισα να συνδράμω την ομάδα Καΐσερλη με τη δική μου πρόταση για τη μορφή, το όνομα, τις απεικονίσεις (το Δημάρχου Μέλαθρον και τον Ιπποκράτη, που όπως και η κοκακόλα, πάει με όλα), την ισοδυναμία του εκκολαπτόμενου δημοτικού νομίσματος καθώς και μία αρχαιοπρεπώς κώτικη χρονολόγηση:

Φυσικά δεν ήμουν ο μόνος, που διάβασε ή άκουσε την αλλόκοτη δήλωση Καΐσερλη,  και ακόμη φυσικότερα άρχισε μια αναπόφευκτη μάχη. Άλλοι θεωρούν ότι ο παλαίμαχος (και μέχρι προ τινος απόμαχος) πολιτικός απλώς «λάλησε», ενώ άλλοι θεωρούν ότι αυτό είναι ένα από τα πολλά μεσσιανικά οράματα του δημοσωτήρα, που αποφάσισε τη Δευτέρα Παρουσία του στην ενεργό πολιτική, για να σώσει τους αναξιοπαθούντες Κώους δημότες από την πολιτική ορφάνια και την έλλειψη οραμάτων.

Στη χλεύη των σκεπτικιστών και στην ανεπαρκή απολογία των υποστηρικτών του Καΐσερλη βοήθησαν, είναι η αλήθεια, και άλλα πράγματα, όπως το παρακάτω απόσπασμα της ίδιας ανάρτησης: «Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι τίποτα δεν θα χαρίσει κανένας στο λαό μας. Μας έχει δείξει όμως και ότι αυτός ο λαός γνωρίζει να αγωνίζεται και να κερδίζει. Στην σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας έχουμε πολλά παραδείγματα. Αγωνιστήκαμε ενάντια στη Βασιλεία και ο Βασιλιάς έφυγε. Αγωνιστήκαμε ενάντια στη δικτατορία και η Χούντα έπεσε. Αγωνιστήκαμε με πίστη για την πρόοδο του λαού μας και κερδίσαμε. Φτιάξαμε λιμάνια και στάδια, μαρίνα και λατομείο, νοσοκομείο και σχολεία, εγκαταστάσεις καυσίμων, συγκοινωνία και δρόμους, βιολογικό και σχέδια πόλης, δημόσια κτίρια και υπηρεσίες. Τα κατακτήσαμε γιατί πιστέψαμε στη δύναμη του λαού μας. Δημιουργήσαμε γιατί αγωνιστήκαμε μαζί με το λαό».

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ – ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ, αναφωνώ εγώ ο κακεντρεχής αναγνώστης! Και ψάχνω να βρω, που φτιάξαμε λιμάνια, διότι η κατασκευή σύγχρονου και ασφαλούς λιμανιού είναι από τα μεγαλύτερα ζητούμενα του νησιού. Αναρωτιέμαι γιατί πέφτει τόσο ξύλο μεταξύ των αυτοδιοικητικών για το κλειστό πλέον λατομείο και γιατί δεν χωροθετούνται από τις αρμόδιες κρατικές αρχές νέοι χώροι λατόμησης (διότι απλώς δεν υπάρχουν κατάλληλοι, λένε μερικοί). Αναρωτιέμαι, αφού φτιάξαμε νοσοκομείο, γιατί όλο το νησί πιέζει την κεντρική κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει την ανέγερση νέου. Αναρωτιέμαι επίσης, αν όλα τα υπόλοιπα ωραία τα φτιάξαμε με τους τοπικούς πόρους (που μόνο αυτοί μπορούν να στηρίξουν τοπικό νόμισμα) ή με πόρους του κρατικού προϋπολογισμού, με λεφτά των Κουτόφραγκων και με δανεικά από τις τράπεζες, που ακόμα τα πληρώνουμε.

Για να βοηθήσει, λοιπόν, τους υποστηρικτές του και να κάμψει τους σκεπτικιστές, ο υποψήφιος ενιαίος δήμαρχος έστειλε επιστολή στον εκδότη του Βήματος της Κω της 2 Ιανουαρίου, όπου δίνει κάποιες διευκρινίσεις σχετικά με διαβόητο τοπικό νόμισμα. Ας δούμε τα κρίσιμα σημεία τους λίγο προσεκτικά.

Τι θα είναι το τοπικό νόμισμα; Κάτι σαν εκπτωτικό κουπόνι; Κάτι σαν προπληρωμένη πιστωτική κάρτα; Όχι! Το τοπικό νόμισμα «θα είναι στην ουσία η έκδοση μιας πιστωτικής κάρτας, ενός χρεογράφου, το οποίο θα εγγυάται την πιστοληπτική ικανότητα του συναλλασσόμενου». Δηλαδή; Ο ενιαίος Δήμος της Κω θα στήσει τράπεζα; Ή καλύτερα παρατράπεζα, αφού η ίδρυση τράπεζας πέραν των άλλων προϋποθέτει και αυστηρούς ελέγχους, τους οποίους οι δημοτικές αρχές μας έχουν δείξει ότι απεχθάνονται όπως ο διάβολος το λιβάνι. Κι αν με εγγυημένη την πιστοληπτική ικανότητά τους κάποιοι συναλλασσόμενοι με τοπική πιστωτική κάρτα γεμίσουν την αγορά φέσια, ποιος θα αναλάβει να τα πληρώσει; Ο ενιαίος Δήμος; Με ποια, λοιπόν, εχέγγυα και ποιες διαδικασίες θα εγγυηθεί ο ενιαίος δήμος την πιστοληπτική ικανότητα της Σάρας και της Μάρας;

«Η συναλλαγή του δημοτικού τοπικού νομίσματος θα γίνεται μόνο με ντόπιες επιχειρήσεις και υπηρεσίες με σκοπό την ανάπτυξη τοπικής καταναλωτικής συνείδησης» και «προκύπτει η ανάγκη συγκράτησης περισσότερου χρήματος εντός των ορίων της Κω, να ανακυκλώνεται μέσα σ’ αυτήν, να διατίθεται για την στήριξη και την ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας». Δηλαδή ο καταναλωτής μόλις πιάσει στα χέρια του το δημοτικό τοπικό νόμισμα, αντί να αγοράσει ιρλανδικό ρεγγάττο, θα τρέξει ν’ αγοράσει κώτικο τυρί της πππόσας; Αντί να αγοράσει το ΝΟΥΝΟΥ kid από τον Μαρινόπουλο, θα πάει να το αγοράσει από κάποιο τοπικό Σούπερ/Μίνι Μάρκετ €0,30-€0,60 ακριβότερα; Αντί να παραγγείλει αλουμινένια κουφώματα μεγάλης εταιρείας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, θα αποφασίσει να περιοριστεί στα όποια χαρακτηριστικά μπορεί να του προσφέρει κάποια τοπική βιοτεχνία;

«Είναι γνωστό ότι η Κως έχει χαρακτηριστικά κλειστής οικονομίας»!!! Εγώ ήξερα ότι η Κως είναι η πέμπτη πύλη εισόδου τουριστικού συναλλάγματος στην Ελλάδα. Ο πληθυσμός της αυξάνει στις τελευταίες απογραφές πληθυσμού με Έλληνες που εγκαθίστανται διαρκώς από άλλες, οικονομικά χειμαζόμενες περιοχές, καθώς και με αλλοδαπούς από την Ε.Ε. ή αλλού. Όλοι παραπονούνται ότι ο τουρισμός έχει καταντήσει μονοκαλλιέργεια, ότι έχει εγκαταλειφθεί ο αγροτικός τομέας, ότι η τοπική παραγωγή είναι αμελητέα και ότι μας έχουν κατακλύσει οι πάσης φύσεως εισαγωγές, για να καλύψουν τις ανεπάρκειες της τοπικής παραγωγής. Οι κάτοικοι μπορούν και κάνουν διακοπές σε όλα τα μοδάτα μέρη της υφηλίου, χτίζουν ανακτορικού τύπου σπίτια, διαθέτουν 2 καινούργια αυτοκίνητα ανά οικογένεια κι εν τούτοις «η Κως έχει χαρακτηριστικά κλειστής οικονομίας»;! Δηλαδή η Κως είναι ίσια κι όμοια με τη Νίσυρο, την Τήλο και την Αστυπαλιά;! Και επιπλέον είναι και γνωστό;! Ζω περιτριγυρισμένος από τέτοια δυστυχία και δεν το ήξερα;! Τι να πω …  γηράσκω αεί διδασκόμενος!!!!

«Το δημοτικό νόμισμα της Κω δεν θα αντικαταστήσει το εθνικό νόμισμα, αλλά θα το συμπληρώσει». Ωπα! Αυτό μου θυμίζει αντιγραφή του «Ουκ ήλθον καταλύσαι τον Νόμον, αλλά πληρώσαι αυτόν». Να δεις που ο Καΐσερλης το αντιγράφει, διότι κι αυτός το ίδιο επιδιώκει: να τον θεωρήσουν Μεσσία και να τον σταυρώσουν!

ΥΓ: αν τα περί δημοτικού τοπικού νομίσματος υποκρύπτουν το στήσιμο καμιάς πυραμίδας και αν μπορέσω να κάνω κάνα καλό κονέ και να βρεθώ στην από μέσα στο δηλώνω ευθέως: και την παρούσα ανάρτηση θα διαγράψω και θα αρνηθώ ότι τη δημοσίευσα ποτέ και θερμός υποστηρικτής θα σου προκύψω! Είναι πολλά τα λεφτά, ημερολογιάκι μου.

Ολυμπιακό Ρεζίλι

Στις 16 Αυγούστου 2008 η Φανή Χαλκιά είχε συλληφθεί ντοπαρισμένη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και είχε τιμωρηθεί με ποινή διετούς αποκλεισμού από αθλητικές διοργανώσεις. Αίφνης, στις 28 Οκτωβρίου 2009 (προχτές) η εν λόγω αθλήτρια έτρεξε ως λαμπαδηδρόμος για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010 του Βανκούβερ στο τμήμα της διαδρομής κάτω από το βράχο της Ακρόπολης. Όπως ήταν απόλυτα φυσικό, έγινε παγκοσμίως γνωστό από τα διεθνή ΜΜΕ, ότι η ντοπαρισμένη αθλήτρια μετέφερε την ιερή Ολυμπιακή Φλόγα σε ένα από  τα πιο προβεβλημένα τμήματα της διαδρομής της.

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή χαρακτήρισε το περιστατικό «αδικαιολόγητο και ασυγχώρητο λάθος» και «αποδοκίμασε την απόφαση των Ελλήνων αξιωματούχων» να αποδεχθούν ως λαμπαδηδρόμο μία τιμωρημένη για ντόπινγκ αθλήτρια. Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή δήλωσε ότι «έκανε λάθος που αποδέχτηκε την πρόταση του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών να τη συμπεριλάβει στη Λαμπαδηδρομία», θυμίζοντας τη βιβλική ρήση «ο όφις με εξηπάτησεν, Κύριε!».

Κατά τα λοιπά, θέλουμε να πουλάμε μονοπωλιακώς και φουσκωμένοι από εθνική υπερηφάνεια τα σχετικά επώνυμα προϊόντα, όπως Ολυμπία, Ολυμπιακά Ιδεώδη, Ιερή Φλόγα.

Το Βήμα 30.10.09