Μπορντελιστάν

Μέχρι το καλοκαίρι που μας πέρασε λέγαμε χαριτολογώντας ότι ο σοφός λαός επέλεξε να κάνει κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή δεν βίωσε τα δεινά  του σοσιαλιστικού παραδείσου. Συμπληρώναμε μάλιστα ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί της ΕΕ μας παρέχουν ασφάλεια έναντι τέτοιων κινδύνων. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ και φαίνεται πλέον πιθανό ο σοφός ελληνικός λαός να βιώσει τελικά μια Αλβανία του Χότζα ή Ρουμανία του Τσαουσέσκου.

Το πανηγύρι άρχισε να παίρνει άκρως επικίνδυνη τροπή πέρυσι, όταν η Άνγκελα με μια ανακοίνωση ακύρωσε μια συνθήκη της ΕΕ (Δουβλίνο ΙΙ) και άνοιξε σε πρόσφυγες και λαθρομετανάστες τα σύνορα της χώρας της και όλων των χωρών μέχρι τη δική της. Ακολούθησε ο Ζαν Κλωντ που μας είπε «Ανοίξτε τα σύνορα, είναι η χειρότερη εφεύρεση» και κάποιοι θεώρησαν ότι πλησίαζε η εν ανθρώποις ευδοκία (κάποιοι άλλοι, βέβαια, ξέραμε ότι αυτά άνοιγαν στους επιτήδειους την πόρτα σε μια χοντρή μπίζνα, ανάλογη μόνο με την πώληση σωτηρίας στη μετά θάνατον ζωή).

Προφανώς τα ροζ συννεφάκια και τα κοπάδια των ροζ μονόκερων εμπόδιζαν τους χρήσιμους ηλίθιους να δουν ότι η AfD έφτανε σε απίστευτα εκλογικά ύψη (σε κάποια κρατίδια στο 24% και αξιωματική αντιπολίτευση), ότι για να ανακοπεί η επέλαση της Λεπέν χρειάστηκε να αποσυρθούν οι σοσιαλιστές υπέρ των συντηρητικών στον δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών κι ότι ανάλογη άνοδο παρουσίαζε η ακροδεξιά σε όλη την Ευρώπη. Στις ΗΠΑ εξελέγη ο Τραμπ, ο οποίος για την απανταχού προοδευτικάντζα (αλλά και για τους φοβικούς έναντι των αριστερών ιδεολογημάτων κεντρώους) είναι ό,τι ο Αντίχριστος για τους χριστιανοβαρεμένους.

Όλα αυτά συνέβησαν διότι οι ψυχοπονιάρηδες δεν εννοούν να καταλάβουν ότι ο «ανθρωπισμός» έχει οικονομικό κόστος, ότι λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν κι ότι τόσο αιφνίδιες, βίαιες και εκτεταμένες πληθυσμιακές αλλοιώσεις ούτε η κοινωνία τις αντέχει ούτε και η οικονομία. Ειδικά όταν η παγκόσμια οικονομία πέρασε μια κρίση, απ’ την οποία εδώ και 8 χρόνια ανακάμπτει (όπου ανακάμπτει) ανησυχητικά αργά, και στο άμεσο μέλλον καραδοκούν κίνδυνοι για νέες παγκόσμιες κρίσεις. Αυτά φέρνουν σε τερματικό στάδιο τη χρόνια ασθένεια του Μπορντελιστάν, το οθωμανοσοβιέτ, δηλαδή τον συνδυασμό κρατισμού με τη βαθύτερη δυνατή διαφθορά, που αποτελεί την οικονομικοκοινωνική πεποίθηση όλου του πολιτικού φάσματος από τη ΧΑ μέχρι τουλάχιστον τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η συνειδητή καταστροφή του ιδιωτικού τομέα και συνεπώς της οικονομίας από την κυβέρνηση δείχνει ότι δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε βελτίωση της οικονομικής κατάστασης την επόμενη δεκαετία. Αντίθετα πανθομολογείται πλέον ότι επιβάλλεται διαγραφή μέρους του δημοσίου χρέους. Δηλαδή, οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών της Ευρωζώνης καλούνται να δεχτούν ότι μέρος απ’ τα δανεικά μας είναι αγύριστα. Η κυβέρνηση το ζητάει από όλους και σε όλους τους τόνους, σε μια φάση που όλοι οι λαοί αφενός πιέζονται, τόσο κοινωνικά απ’ το προσφυγο-λαθρομεταναστευτικό όσο και οικονομικά, κι αφετέρου δεν βλέπουν προοπτική βελτίωσης στο άμεσο μέλλον.

Εφόσον ήδη έχουν ακουστεί προτάσεις να γίνει η Ελλάδα hotspot για να σωθεί η Σένγκεν κι έχουν αρχίσει να ακούγονται όλο και συχνότερα, όλο κι εντονότερα προτάσεις για μεταφορά «προσφύγων» απ’ την Ευρώπη σε ελληνικά νησιά και συμψηφισμό του κόστους διαμονής τους με το χρέος ή στην Αφρική (πού να τρέχουμε για τόσες διακρατικές συμφωνίες και παζάρια, όταν η Ελλάδα είναι δίπλα μας και ήδη ζητάει χάρες!), η ανταλλαγή χρέους με υποδοχή προσφύγων και «προσφύγων» είναι ουσιαστικά υπό διαπραγμάτευση. Και ξέρουμε πώς καταλήγουν οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης, πολλώ δε μάλλον όταν ο Ταγίπ απειλεί να στείλει 3.000.000 «πρόσφυγες». Μια τέτοια εξέλιξη προφανώς θα καταστήσει άνευ αντικειμένου τις συζητήσεις για ανάκαμψη, την παραμονή ή όχι στην Ευρωζώνη και τα ελληνοτουρκικά, διότι απλώς θα αφανίσει την Ελλάδα απ’ τον χάρτη.

Τουλάχιστον ενώπιον αυτού του κινδύνου θα περίμενε κανείς η «φιλοευρωπαϊκή» αντιπολίτευση να ξεσηκωθεί και να πειθαναγκάσει την κυβέρνηση ή να σοβαρευτεί ή να φύγει. Αντ’ αυτού βλέπουμε το ΠΑΣΟΚ να ενεργεί ως εξωκομματική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, Το Ποτάμι να παραμένει άχρωμο, άοσμο και άγευστο και τη ΝΔ, την αξιωματική αντιπολίτευση, να κάνει το ένα τακτικό λάθος μετά το άλλο. Ή μάλλον, αναρωτιόμουν «Μα, τι κάνουν οι άνθρωποι;» μέχρι που για τον αντισυνταγματικό νόμο Παππά δήλωσαν το αλήστου μνήμης «Δεχόμαστε τα δικά σας λεγόμενα ως ισχυρότερα του νόμου που ψήφισε και δεν ακύρωσε η ολομέλεια της Βουλής»!!!!!

Αυτό με έκανε να επανεξετάσω όλη την προηγούμενη αντιπολιτευτική τακτική της και οδηγήθηκα στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δρα με αποκλειστικό μέλημα τα στενά κομματικά οφέλη, δηλαδή συμπεριφέρεται περίπου ως παρασιτικός οργανισμός, που αδιαφορεί για την τύχη του ξενιστή του, αφού μπορεί να βρει άλλον ξενιστή. Έχοντας λοιπόν διαπιστώσει ότι τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης τοις πράγμασιν αντιστρατεύονται όσα πρεσβεύω, υποχρεούμαι να τα αποκηρύξω και εφεξής να καταγγέλλω σε κάθε ευκαιρία την εν τέλει συνειδητή υποστήριξη της ψευδεπίγραφης φιλοευρωπαϊκής αντιπολίτευσης στο κυβερνών σταλινοφασιστικό μόρφωμα.

Advertisements

Καραπουτσαριό!

Όλη η χώρα είναι γεμάτη παράνομες χωματερές, αλλά όποτε γίνει προσπάθεια να χωροθετηθεί ένας ΧΥΤΑ, ξεσηκώνονται οι τοπικές κοινωνίες και ακυρώνουν τον σχεδιασμό. Χωρίς να ενοχλούνται από την ανεξέλεγκτη απόθεση απορριμμάτων δεξιά κι αριστερά! Επειδή, σε αντίθεση προς αυτή τη χώρα, οι λοιπές ευρωπαϊκές χώρες είναι σοβαρές και οργανωμένες, μας υποχρέωσαν να οργανώσουμε ειδικούς χώρους και να σταματήσουμε να θεωρούμε χωματερή όλη την επικράτεια. Κι, επειδή στην Εσπερία έχουν κι άλλες δουλειές από το συζητάνε ατέρμονα για κάθε θέμα, μας έθεσαν χρονικά όρια για συμμόρφωση, πέραν των οποίων θα μας ξεσκίσουν στα πρόστιμα. Ο καιρός, λοιπόν, πέρασε και ένα δεκαπενθήμερο πριν την εκπνοή της προθεσμίας οι περήφανοι Ελληναράδες «υπεύθυνοι» δεν έχουν κάνει τίποτα. Επικίνδυνα νοσοκομειακά απόβλητα, ακόμη και ακρωτηριασμένα μέλη αντί να αποτεφρώνονται καταλήγουν σε ΧΥΤΑ (Τα Νέα 01.04.10) και προχτές η Κομισιόν παρέπεμψε τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας για «εσφαλμένη εφαρμογή των οδηγιών που αφορούν τα απόβλητα και την υγειονομική ταφή τους» (Καθημερινή 25.06.10) καθώς και για τον απαράδεκτο τρόπο διαχείρισης των ιατρικών αποβλήτων (Καθημερινή 25.06.10). Οσονούπω μας έρχεται το πρόστιμο, που θα πληρωθεί από τα λεφτά που χρωστάμε και ζητιανεύουμε να μας δανείσουν όσο-όσο. Επιπλέον αυτών των προστίμων, το ετήσιο κόστος από τις ανεξέλεγκτες χωματερές εκτιμάται από την αρμόδια υπουργό (Θέμα 03.05.10) σε 4 δισεκατομμύρια Ευρώ, όσα δηλαδή εξοικονομήθηκαν από τα πρώτα μέτρα, εναντίον των οποίων έγινε μεγάλος ξεσηκωμός με τρεις νεκρούς.

Κάποιοι συνδικαλιστές αποφάσισαν απεργία, οι πλοιοκτήτες προσέφυγαν στη δικαιοσύνη και το πρωτοδικείο Πειραιά την έκρινε παράνομη. Αντί απεργίας τότε έγινε κατάληψη των πλοίων από άλλη συνδικαλιστική οργάνωση και οι αρμόδιες Αρχές έμειναν με σταυρωμένα χέρια (Το Βήμα 23.06.10). Ο κόσμος, που είχε προγραμματίσει να ταξιδέψει, κατέβηκε στο τριτοκοσμικό λιμάνι μέσα στο λιοπύρι περιμένοντας μάταια να ταξιδέψει. Την ίδια ώρα, στην Κόρινθο παραμένουν ακινητοποιημένα τα δύο πλοία ιταλικής ιδιοκτησίας και αγγλικού νηολογίου, που εκτελούν τη γραμμή Κόρινθος-Ραβέννα και επιδοτούνται με 4 εκατομμύρια Ευρώ από το κοινοτικό πρόγραμμα Μάρκο Πόλο (Καθημερινή 18.06.10). Η απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Πειραιά, με την οποία διατάσσονται οι συνδικαλιστές της ΠΝΟ να σταματήσουν την κατάληψη αυτών των πλοίων, παραμένει κενό γράμμα. Τη δικαστική απόφαση την γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τόσο οι συνδικαλιστές όσο και το ίδιο το Υπουργείο (υποτιθέμενης) Ανάπτυξης, που καλεί σε  … διαπραγματεύσεις την πλοιοκτήτρια εταιρία. Τι ακριβώς πρέπει να διαπραγματευτούν οι πλοιοκτήτες και υπουργείο; Τη δικαστική απόφαση; Και αν το δικαστήριο έκανε λάθος στην απόφασή του, δεν μπορούν οι συνδικαλιστές και το υπουργείο να την προσβάλουν; Αν υπάρχει κάποια παρανομία στα πλοία, αυτή η ρημαδοχώρα δεν διαθέτει Αρχές θεσμικά εξουσιοδοτημένες να επιβάλουν ποινές και κυρώσεις; Με περιφρόνηση των δικαστικών αποφάσεων, καταλήψεις και διαπραγματεύσεις θα λύνουμε τις διαφορές; Κι εν πάσει περιπτώσει πότε ακριβώς αναλαμβάνει δράση το κράτος; Διότι εξ όσων εγώ γνωρίζω, όταν διαδηλώνουν συνταξιούχοι, ορμάνε τα ΜΑΤ ανοίγουν κεφάλια. Όταν πολίτες διαμαρτύρονται έξω από τη Βουλή για τη λεηλασία του κράτους από τους βουλευτές, πάλι ορμάνε τα ΜΑΤ με γκλομπς και χημικά. Όταν συγκεντρώνονται πολίτες, σφαίρες «εξοστρακίζονται» και σκοτώνουν δεκαπεντάχρονους μαθητές. Βέβαια, ειδοποιός διαφορά αυτών των περιπτώσεων είναι ότι δεν μπορεί να προκύψει άμεσο οικονομικό όφελος (μίζα ή χορηγία), όπως μπορεί να προκύψει από τη δρομολόγηση πλοίων της ακτοπλοΐας.

Τουρκική φρεγάτα ζήτησε από ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη να της δηλώσουν την πρόθεση και την ταυτότητά τους. Κι ενώ οι Τούρκοι έκαναν ακόμη ένα βήμα στη διεκδίκηση του ελέγχου στο Αιγαίο, η ηγεσία του ΓΕΕΘΑ (οποία έκπληξις!) επέλεξε να κρατήσει χαμηλούς τόνους, μην τυχόν και στενοχωρηθεί ο Ερντογάν εφέντης, που αναμενόταν εις τας Αθήνας λίγες μέρες αργότερα (Έθνος 13.05.10). Με τόσους χαμηλούς τόνους, που κρατάνε διαχρονικά και διακομματικά οι κυβερνήσεις της υπερηφάνου Ελλάδος, τη βλέπω καθαρά την κατάληξη: σε μερικές δεκαετίες, όποιος θέλει να μείνει στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, θα πρέπει να έχει διπλή (ελληνική και τουρκική) υπηκοότητα, οι εκ της λοιπής Ελλάδος επισκέπτες θα πρέπει να έχουν άδεια παραμονής και εργασίας από τις αρμόδιες τουρκικές αρχές, οι φορολογικοί έλεγχοι θα γίνονται από μικτά ελληνοτουρκικά κλιμάκια κλπ κλπ. Εκτός κι αν οι κυβερνήσεις μας κάποια στιγμή, συνεκτιμώντας το κόστος της στρατιωτικής επιτήρησης των νησιών και τον φόρτο στις διπλωματικές υπηρεσίες, πάρουν τη γενναία απόφαση να κλείσουν οριστικά το θέμα με την Τουρκία και της παραδώσουν τα νησιά. Άλλωστε, όσοι κάνουμε μπίζνες με τους Τούρκους ξέρουμε ότι είναι πολύ γενναιόδωροι, όσο κερδίζουν. Δεν μπορεί, λοιπόν, μια Ζήμενς να είχε βουλώσει τα στόματα όλων των πολιτικών επί δεκαετίες, σήμερα να μην μπορούμε να βρούμε την άκρη, να περιοριζόμαστε στη σύλληψη αθερίνας σαν τον Μαντέλη και οι Τούρκοι να συνεχίσουν ες αεί να χρυσοπληρώνουν δεξαμενές σκέψης και διαμορφωτές γνώμης σε Αμερική, Αγγλία, Γερμανία κλπ, αντί να εξαγοράσουν μια και καλή και με πολύ λιγότερο χρήμα τους πρόθυμους Ρωμιούς πολιτικούς.

Προχτές ένας φάκελος παγιδευμένος με εκρηκτικό μηχανισμό εξερράγη δίπλα στο γραφείο του Υπουργού Δημόσιας Τάξης ή (ΠροΠο) και μέσα στο «καλύτερα φυλασσόμενο κτήριο της επικράτειας». Σκοτώθηκε ένας στενός συνεργάτης του υπουργού και άρχισε το παραδοσιακό γαϊτανάκι μαραθώνιων ενημερωτικών εκπομπών με τους ΜΜΕτζήδες έτοιμους να ξεσπάσουν σε λυγμούς από στιγμή σε στιγμή, ενώ βλέπαμε πεντακάθαρα να κουνάνε την ουρά τους τρελοί από χαρά. Τέλος πάντων, εκείνο που μάθαμε είναι ότι ο μεν συνεργάτης του Υπουργού πήγε σαν το σκυλί στ’ αμπέλι το δε «καλύτερα φυλασσόμενο κτήριο της επικράτειας» αποδείχτηκε ακόμη ένα από τα πολλά θλιβερά ανέκδοτα της Νέας Ρωμανίας, διότι στο κτίριο που στεγάζεται ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, κρίσιμες υπηρεσίες της ΕΛΑΣ και η ΕΥΠ, δεν γίνεται έλεγχος στην αλληλογραφία μέσω των ΕΛΤΑ!!!!!!! Αυτό είναι, λοιπόν, το «καλύτερα φυλασσόμενο κτήριο της επικράτειας» …

Τώρα, που το ξανασκέφτομαι και παρ’ ότι η παρούσα σταχυολόγηση είναι περιορισμένη, θα ήταν ευχής έργο, αν η κατάσταση της σημερινής δημόσιας διοίκησης ήταν απλώς ίδια με τις καταστάσεις, τις οποίες προ 20+ ετών στο στρατό αποκαλούσαμε «καραπουτσαριό». Δεν είχαμε δει ακόμη τα χειρότερα και ασφαλέστατα δεν τα έχουμε δει ακόμη. Μέχρι πριν ένα-ενάμιση χρόνο οι περισσότεροι με θεωρούσαν τουλάχιστον βαρεμένο, επειδή επεσήμαινα το γενικό χάλι αυτής της χώρας, το οποίο εκείνοι απλώς δεν ήθελαν να δουν. Ένα χρόνο τώρα, που η ελεεινή εικόνα της Νέας Ρωμανίας έρχεται κι επανέρχεται μπροστά τους σαν αλλεπάλληλες εκρήξεις παγιδευμένων επιστολών, αναρωτιέμαι αν πράγματι συνειδητοποιούν το μέγεθος της γελοιότητάς τους, όταν μηρύκαζαν μπουρδολογίες του τύπου «Γουστάρω, που είμαι Έλληνας». Περισσότερο βέβαια αναρωτιέμαι, αν έχουν σκοπό να αποκτήσουν επαφή με την πραγματικότητα ή αν μόλις περάσει το σοκ των αλλεπάλληλων αποκαλύψεων, συμβιβαστούν και πάλι, σπεύσουν να ξεχάσουν την πραγματικότητα και με την ισχύ της πλειοψηφίας βυθίσουν άλλη μια φορά τη χώρα στον παλαιο-οθωμανικό βόθρο της Νέας Ρωμανίας, για να συνεχίσουν να «γουστάρουν που είναι Έλληνες».

Μπράβο μας!

Χτες έγινε η πιο ογκώδης και πιο δικαιολογημένη απεργιακή πορεία της μεταπολίτευσης. Ο στόχος της, να διαμαρτυρηθούν οι εργαζόμενοι για τα πρωτοφανώς σκληρά οικονομικά μέτρα, που συνεπάγεται η προσφυγή μας στο μηχανισμό στήριξης, δεν επιτεύχθηκε. Επισκιάστηκε από το θάνατο τριών εργαζομένων, που οδήγησε σε μακρόσυρτες εκπομπές ενημέρωσης και βαρύγδουπες αναλύσεις.

Τριανταέξι χρόνια τώρα, από την ίδρυση της Ελληνικής Δημοκρατίας, σε ΚΑΘΕ διαδήλωση παρεισφρύουν «ξένα στοιχεία», που εκτοξεύουν μολότωφ, καταστρέφουν αυτοκίνητα και καταστήματα και θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.  Τριανταέξι χρόνια τώρα οι δράστες αυτοί αναφέρονται και ως «γνωστοί άγνωστοι», χωρίς ποτέ να έχουν γίνει απλώς γνωστοί. Τριανταέξι χρόνια τώρα, ούτε ο ελληνικός λαός λαός απαίτησε να γίνουν γνωστοί ούτε οι κυβερνήσεις, που ο ίδιος εξέλεγε, σκοτίστηκαν να τους κάνουν γνωστούς. Τριανταέξι χρόνια τώρα βλέπαμε τις ίδιες σκηνές να επαναλαμβάνονται σε κάθε διαδήλωση ή πορεία, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο έντονα. Τριανταέξι χρόνια τώρα περιοριζόμασταν να εκδηλώνουμε κάποια συναισθήματα και να κάνουμε φορτισμένες συζητήσεις. 

Χτες κάποιοι επέλεξαν να μην ακολουθήσουν μέχρι τέλους την πεπατημένη. Προτίμησαν να βγουν από την επί 36ετία επαναλαμβανόμενη ρουτίνα. Πρωτοτύπησαν επιλέγοντας δραστικότερα πυρομαχικά, τα οποία σε μία και μόνη περίπτωση προκάλεσαν τρεις θανάτους και πλήθος τραυματισμών. Έκπληξη; Φυσικά όχι, και όποιος ισχυρίζεται ότι εξεπλάγη, είναι απλώς ψεύτης! Πρώτα απ’ όλα, τόσες μολότωφ, επί τόσες πορείες, επί 36 χρόνια, στατιστικά και μόνο έπρεπε να έχουν ανθρώπινα θύματα. Δεν μπορεί να υπάρχει κανείς τόσο πολύ κρετίνος, ώστε να πιστεύει ότι όσοι πετάνε μολότωφ δεν θα παρεκλίνουν ποτέ από τα ειωθότα και ότι δεν θα χάσουν ποτέ ούτε την ψυχραιμία τους ούτε το στόχο. Συνέβη, λοιπόν, το αναμενόμενο!

Και ακολούθησαν και όλα τα άλλα αναμενόμενα, ένα εκ των οποίων με έκανε υπερήφανο. Ακούγοντας τις δηλώσεις των αρχηγών των κοινοβουλευτικών μας κομμάτων στη Βουλή αισθάνθηκα σαν να βρισκόμουν σε κάποια γιορτούλα του νηπιαγωγείου. Ένας αρχηγός μου θύμισε τον καλό μαθητή, που λέει το ποιηματάκι του φαρσί και με την πρέπουσα έκφραση. Άλλος μου θύμισε τον μαθητή, που ιδρώνει να κάνει μια αξιοπρεπή εμφάνιση, και άλλος τον ταλαίπωρο μαθητή, που στα μπουρδουκλωμένα λόγια και στο ύφος του βλέπεις την αγωνία του να ξεμπερδεύει με την αγγαρία, που πήγε και φορτώθηκε. Αισθάνθηκα περήφανος, που ο γιός μου στο νηπιαγωγείο έχει την ίδια σκηνική παρουσία με αρχηγό κοινοβουλευτικού κόμματος στη Βουλή. Αλλά πόσο ασφαλής μπορεί να αισθάνεται κανείς, όταν οι κοινοβουλευτικές ομιλίες των αρχηγών των κομμάτων θυμίζουν γιορτή νηπιαγωγείου;

Εμείς δεν θα γίνουμε ποτέ πολίτες δημοκρατίας και η Ελλάδα θα παραμείνει ευρωπαϊκό κράτος μόνο λόγω γεωγραφίας. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε τα ίδια και τα ίδια, που ως λαός έχουμε μάθει στη ζωή μας. Δεν θα κατανοήσουμε ποτέ τι πραγματικά συνέβη χτες, θα συνεχίσουμε να συμβιώνουμε με τους «γνωστούς άγνωστους» πομφολυγολογώντας πότε-πότε, θα συνεχίσουμε να στέλνουμε λαμόγια στη Βουλή και ταυτόχρονα να κρώζουμε «φέρτε πίσω τα κλεμένα», θα συνεχίσουμε να τσαμπουνάμε μαλακίες του τύπου «γιατί γουστάρουμε που είμαστε Έλληνες!» και παράλληλα να μουρμουράμε «δεν είναι κράτος αυτό». Όλοι, εκτός από τις οικογένειες των τριών θυμάτων, για τις οποίες ό,τι και να λέμε είναι αδιάφορο.

Μόνο τον Τέλη, Αντωνάκη;!

Σύμφωνα με τις εφημερίδες (Βήμα, Ελευθεροτυπία, 28.04.10), ο συμπατριώτης μου πρώην υπουργός και πρώην βουλευτής, Αριστοτέλης Παυλίδης, διεγράφη οριστικά το βράδυ της Τρίτης 27.04.10 μετά από ερώτημα (=με εντολή) του προέδρου της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά. Ο λόγος της διαγραφής του ήταν, κατά πως γράφεται, η επιμονή του Τέλη να μη μείνει μακρυά από τις κομματικές συνάξεις, αλλά να εμφανίζεται δίπλα στην ηγεσία του κόμματος, παρά τις συστάσεις και προειδοποιήσεις για το αντίθετο. Το ξαδερφάκι μου, λοιπόν, τόφαγε το κεφάλι του κι όλα καλά ως εδώ.

Το ερώτημά μου είναι γιατί διέγραψαν ΜΟΝΟ τον Τέλη. Για τις λαβές, που έδωσε, ώστε να ακούγεται το όνομά του κάθε βράδυ επί μήνες από τα βραδυνά δελτία ειδήσεων, έχω γράψει εδώ κι εδώ και φυσικά ΔΕΝ ήταν αυτός, που οδήγησε στην εκλογική συντριβή το κόμμα τους. Γιατί, λοιπόν, ο κύριος Σαμαράς, ενώ για τις ευθύνες του κόμματός του μέχρι και συγγνώμη ζήτησε από τον ελληνικό λαό, που θα φάει στα οπίσθια το ΔΝΤ, διέγραψε μόνο τον Παυλίδη;

Γιατί δεν διέγραψε οριστικά τον Μπασιάκο, τον Μπέζα, τον Δούκα και τους λοιπούς, που αν δεν οργάνωσαν, οπωσδήποτε συντόνισαν τη λεηλασία της κρατικής ιδιοκτησίας μέσω Βατοπαιδίου;

Γιατί δεν διέγραψε οριστικά τον Αλογοσκούφη, που ενώ έκανε τη διαβόητη απογραφή, δηλώνοντας στην Ε.Ε. ότι ως κράτος είμαστε απατεώνες, στη συνέχεια δεν έκανε τίποτα για τη βελτίωση του κρατικού μπάχαλου (επανίδρυση του κράτους ευαγγελίζονταν τότε).

Γιατί δεν διέγραψε οριστικά τον Παπαθανασίου, που μας έλεγε ψέματα για την κατάσταση της οικονομίας, δήλωνε ψευδή στοιχεία στην Ε.Ε. και καταχώνιαζε δεξιά κι αριστερά τις αποδείξεις, ώστε οι ελεγκτές της Γιούροστατ να ανεβάσουν το έλλειμμα σε 13,6%, χωρίς να έχουν ξετρυπώσει ακόμα όλους τους τζερεμέδες;

Γιατί δεν διέγραψε οριστικά τον Μαγγίνα, που όταν συνελήφθη να έχει χτίσει παράνομα και να απασχολεί ανασφάλιστους μετανάστες δήλωσε θρασύτατα «έτσι κάνουν όλοι»;

Γιατί δεν διέγραψε οριστικά τον Βουλγαράκη, που όταν συνελήφθη να έχει αναγάγει σε κύρια απασχόληση την φοροαποφυγή μέσω off shore εταιρειών δήλωσε ότι «το νόμιμο είναι και ηθικό»;

Γιατί δεν διέγραψε οριστικά τον Μεϊμαράκη, που έβλεπε τα Οράιον ένα-ένα και μέχρι το τελευταίο να πηγαίνουν για παλιοσίδερα λόγω προκεχωρημένου γήρατος και δεν μερίμνησε για την αγορά (έστω για την παραγγελία) νέων ανθυποβρυχιακών αεροσκαφών στο Αιγαίο;

Γιατί δεν διέγραψε οριστικά την Μπακογιάννη, που έβαλε τους διπλωμάτες του Υπ.Εξ να δουλεύουν για τον κουμπάρο της στην Aegean, που πήρε τη γραμμή Αθήνα-Κωνσταντινούπολη επιτρέποντας εν τη αμοιβαιότητι σε τουρκική εταιρεία να πατάει ΚΑΙ σε αεροδρόμιο της Ε.Ε. ΚΑΙ σε αεροδρόμιο των κατεχομένων, ενώ τόσα χρόνια Ελλάδα και Κύπρος κινούσαν γη και ουρανό και κατάφερναν να μην το επιτρέψουν οι άλλοι Ευρωπαίοι;

Γιατί δεν διέγραψε οριστικά τον Καραμανλή, που ως πρωθυπουργός επί πεντέμιση χρόνια δεν έκανε απολύτως τίποτα και εκ των υστέρων κάνει τον Σημίτη να φαίνεται σχεδόν εθνοσωτήρας;

Γιατί δεν διέγραψε κανέναν από όλους αυτούς ο αλλεργικός στο Δ.Ν.Τ. και σούπερ-υπερ-ευαίσθητος στα εθνικά θέματα, κύριος Σαμαράς;

Διότι όσο μεγάλη ζημιά κι αν έχει προξενήσει κάποιο πολιτικό στέλεχος στην οικονομία, στην άμυνα ή στη διπλωματική θέση της χώρας, η ΝΔ δεν ενοχλείται. Αρκεί το στέλεχος αυτό να αποσυρθεί διακριτικά ή εναλλακτικά να διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος. Αν όμως το στέλεχος δεν επιδιώξει να αναλάβει την ηγεσία του κόμματος (και εν δυνάμει της χώρας) κι εν τούτοις επιμένει να εμφανίζεται στο γυαλί και να διεκδικεί συμμετοχή στις κομματικές δράσεις, όσο μικρή ή ακόμη και ανύπαρκτη να είναι η ζημιά που προκάλεσε στη χώρα, τότε η ΝΔ αποδεικνύεται άτεγκτη.  Κι ένα σημαντικότατο μερίδιο πολιτών δεν προσβάλλεται! Θεωρεί αποδεκτή αυτή τη συμπεριφορά και ξανα-ψηφίζει τη ΝΔ ή άλλο κόμμα με τέτοια συμπεριφορά. Και αυτοί οι πολίτες καμώνονται τους λογικούς, τους ηθικούς και τους ανησυχούντες για το μέλλον της χώρας …

Τι έχουν και ψοφάν’ τα έρμα (τα δημόσια έσοδα);

Οι συντεχνίες αμφισβητούν στην πράξη το νόμο Ραγκούση

Επέλαση «κολλητών» στις εφορίες

Έκτακτο υπηρεσιακό συμβούλιο για να προλάβουν τις αλλαγές και το αντικειμενικό σύστημα, που προβλέπει ο νέος νόμος Ραγκούση για τις θέσεις των διευθυντών στο δημόσιο πραγματοποιείται σήμερα το πρωί στο υπουργείο Οικονομικών. Η αιφνιδιαστική συνεδρίαση είναι αμφίβολο εάν γίνεται σε γνώση του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ενώ έχει προκαλέσει την ενόχληση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Δημήτρη Γεωργακόπουλου, ο οποίος το πληροφορήθηκε περίπου κατά τύχη.

Το αξιοπερίεργο της υπόθεσης, αλλά και το αποκαλυπτικό των πραγματικών προθέσεων, όσων αποφάσισαν την έκτακτη σύγκληση του υπηρεσιακού συμβουλίου, είναι το γεγονός ότι επί τετράμηνο πολλές εφορίες έμεναν ακέφαλες ακριβώς γιατί υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών επικαλούνταν ότι υπάρχει καθυστέρηση της νομοθετικής ρύθμισης, στην οποία έπρεπε να προχωρήσει το υπουργείο Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης. Και ενώ το νομοσχέδιο όχι μόνο κατατέθηκε και άρχισε να συζητείται στη Βουλή, αλλά και ψηφίζεται την επόμενη εβδομάδα, ξαφνικά οι αρμόδιοι παράγοντες «ανακάλυψαν» ότι μπορούσαν να καλύψουν τα κενά, χωρίς να απαιτείται νομοθετική ρύθμιση. Μάλιστα αυτά τα κενά θεωρήθηκαν υπεύθυνα σε μεγάλο βαθμό για τη δυσλειτουργία των εφοριών και τη συνεπακόλουθη υστέρηση των εσόδων του κράτους.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις παραγόντων, που γνωρίζουν τα πράγματα, οι ρυθμίσεις που προβλέπει το νομοσχέδιο του Γιάννη Ραγκούση, με την αντικειμενική επιλογή των διευθυντών και χωρίς την παρέμβαση των κομματικών κυκλωμάτων, προκάλεσε τη δυσφορία σε όσους ήλπιζαν ότι θα ήλεγχαν το δίκτυο των εφοριών και όλο τον εισπρακτικό μηχανισμό. Για να προλάβουν λοιπόν ενοχλητικές και μη αρεστές προαγωγές στελεχών σπεύδουν τώρα να συμπληρώσουν, έστω και την ύστατη ώρα τα κενά με «εκλεκτούς», αδιαφορώντας ακόμη και για την ουσία της πρωτοβουλίας, που ανέλαβε η κυβέρνηση με στόχο τη δημιουργία ενός αντικειμενικού συστήματος διάρθρωσης των υπηρεσιών, κόντρα στις όποιες συντεχνιακές λογικές των «κολλητών».

Την πρόσκληση απηύθυνε μόλις την περασμένη Τετάρτη (10.03.10) προς τα μέλη του υπηρεσιακού συμβουλίου (Ζωή Λεπενιώτη, Κωνσταντίνο Κάρμα, Χαράλαμπο Νικολακόπουλο, Σωτήρη Αθανασούλη) ο πρόεδρός του Γιώργος Χατζάκης. Η συνεδρίαση έχει προγραμματιστεί για τις 9.30 το πρωί της Παρασκευής (12.03.10) στο κτίριο της Καραγεώργη Σερβίας.

(Πρώτο Θέμα Web only12/03/2010 06:13)

Μπά! Ώστε αυτονομήθηκαν οι συντεχνίες του δημοσίου από τους πολιτκούς τους προϊσταμένους! Βρε τι γίνεται σ’ αυτή τη χώρα …

Λογαριασμός αλληλεγγύης για την απόσβεση δημοσίου χρέους

Ο Πρόεδρος της Βουλής πρότεινε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τέθηκε επικεφαλής πρωτοβουλίας για ένα ταμείο στήριξης της Ελλάδας. Η Τράπεζα της Ελλάδος άνοιξε σχετικό λογαριασμό και ο γενναιόδωρος διοικητής της αποφάσισε ότι οι καταθέτες δεν χρειάζεται να πληρώνουν προμήθεια, για να … βοηθήσουν τα οικονομικά της χώρας. Επιπλέον αποφασίσθηκε ότι η ΤτΕ σε τακτά χρονικά διαστήματα θα ενημερώνει τους Βουλευτές (οι οποίοι αδυνατούν να δεχθούν περικοπές των αμοιβών τους) για τα συγκεντρωνόμενα ποσά και θα μεριμνά για τη μεταφορά τους «στον κωδικό που αφορά αποκλειστικά στην απόσβεση του δημοσίου χρέους» (Το Βήμα 08.03.10). Το τελευταίο υποτίθεται ότι θα καθησυχάσει τους πολίτες, που είδαν τις ανθρωπιστικές προσφορές τους (περί τα 200 εκατομμύρια Ευρώ) μετά τις πυρκαγιές του 2007 να παραμένουν δυόμισι χρόνια αργότερα ανεκμετάλλευτες σε ποσοστό 66%, ενώ οι πυρόπληκτοι είναι εγκαταλελειμένοι στην τύχη τους (Έθνος 31.01.10). Έστω ότι οι καταθέσεις των ευγενώς προσφερθησομένων ούτε σε τσέπες επιτηδείων θα καταλήξουν ούτε άλλες υποχρεώσεις θα καλύψουν. Ποια είναι η σκοπιμότητα ενός τέτοιου λογαριασμού;

Μας εμπαίζουν απροκάλυπτα, όσοι ισχυρίζονται ότι σκοπός του «λογαριασμού αλληλεγγύης» είναι να περάσουμε τον επικίνδυνο κάβο όσο γίνεται γρηγορότερα, με όσο γίνεται λιγότερη χλεύη από εταίρους και συμμάχους και με όσο γίνεται λιγότερες εισοδηματικές απώλειες για τους Έλληνες πολίτες. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξαρχής ζήτησε την πάταξη της φοροδιαφυγής (Έθνος 14.01.10) και όχι το αίμα των φορολογουμένων. Ο εκπρόσωπος του Όλι Ρεν μας ξεκαθάρισε ότι ο Επίτροπος απλώς ζήτησε τη μείωση του ελλείμματος και όχι συγκεκριμένα την περικοπή ή την κατάργηση του 14ου μισθού (Ελευθεροτυπία 03.03.10). Συνεπώς η κυβέρνησή μας αποφάσισε τη ελευθέρα αυτής βουλήσει να μην ασχοληθεί με τη φοροδιαφυγή, που εκτιμάται στο 40% του ΑΕΠ και προέρχεται από:

  • διεφθαρμένους πολιτικούς και παρατρεχάμενους, που τσεπώνουν μίζες εις βάρος, όσων καλούνται τώρα να δείξουν «αλληλεγγύη»
  • διεφθαρμένους δημοσίους υπαλλήλους, που αν δεν τους λαδώσεις, απαξιούν να ασχοληθούν μαζί σου – κι αν είναι γιατροί σ’ αφήνουν να ψοφήσεις στο ράντσο
  • επαγγελματίες πολυτελώς διαβιούντες μεν, πενιχρά εισοδήματα δηλούντες δε
  • δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, που κάνουν δεύτερη, «μαύρη» δουλειά δυσκολεύοντας την απασχόληση ανέργων, καθώς και ελεύθερους επαγγελματίες, διότι όλοι τους πρέπει να έχουν στην άκρη μια καβάντζα για την αντιμετώπιση κάποιου προβλήματος υγείας ή παιδείας, που δεν τους παρέχεται, όσα και αν πληρώσουν σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές
  • εγκληματίες πάσης φύσεως και κατηγορίας, που απολαμβάνουν ανενόχλητοι το προϊόν της ποινικά κολάσιμης δράσης τους.

Μήπως η κυβέρνηση σκοπεύει μεν να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, άρπαξε δε τους υπαλλήλους (τους δημοσίους σήμερα και τους ιδιωτικούς μεθαύριο) για να πετύχει άμεσα αποτελέσματα προκειμένου να ηρεμήσει τις αγορές και να αποκλιμακωθούν τα σπρέντ; Θα μπορούσε να είναι έτσι, αν ο πρωθυπουργός δεν είχε δηλώσει ότι τα μέτρα είναι μόνιμου χαρακτήρα ή αν υπήρχε κάποια ένδειξη προθέσεως για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Άρα και αυτή η κυβέρνηση θα δείξει στη φοροδιαφυγή την ίδια φραστική σκληρότητα και την ίδια πρακτική ανοχή, όπως και όλες οι προηγούμενες.

Εκτός από όσα είδαμε εδώ κι εδώ υπάρχουν κι άλλα εξοργιστικά παραδείγματα κακοδιοίκησης από τους πολιτικούς μας: στο διάστημα από 2006-2008 μια σπείρα επιθεωρητών ΔΟΥ «έσβησε» με το αζημίωτο πρόστιμα σε μεγάλες επιχειρήσεις συνολικού ύψους 10 δισεκατομμυρίων Ευρώ (Ελευθεροτυπία 07.03.10), όταν τα τελευταία μέτρα μας κόστισαν μόλις κάτι παραπάνω από 4 δις. Στον ΕΛΓΑ «ανακαλύφθηκαν» υπάλληλοι, που αμείβονται με … 95.000 Ευρώ ετησίως (Το Βήμα 26.02.10), λες και είναι βουλευτές ή υπουργοί!!!! Ξηλωνόμαστε δεκαετίες τώρα για αμυντικούς εξοπλισμούς, τελευταία οι εταίροι φέρονται να μας ζητάνε εξοπλιστικά συμβόλαια έναντι της στήριξής τους και γι’ αυτό θα περίμενε κανείς μια κάποια σοβαρότητα από την ΕΑΒ. Αντίθετα, η  ελεγχόμενη από τους πολιτικούς μας επιχείρηση έχει συσσωρεύσει χρέη περί τα 800 εκατομμύρια Ευρώ, όταν από το πάγωμα των συντάξεων το δημόσιο εξοικονομεί μόλις 300 εκατομμύρια. Με δεδομένα δε τα ελληνοτουρκικά προβλήματα η Πολεμική Αεροπορία εκλιπαρεί να της επιστρέψει η ΕΑΒ αεροσκάφη, των οποίων καθυστερεί τη συντήρηση επί μήνες (Ελευθεροτυπία 21.02.10)!!

Και σε ποιους απευθύνονται οι έχοντες την ιδέα του ερανικού; Τάχα στους έχοντες; Σ’ αυτούς που χρησιμοποιούν όλα τα νομικά μέσα, για να μην πληρώσουν αναδρομικούς φόρους, ώστε να βελτιωθεί λίγο το χάλι μας; Γιατί, λοιπόν, να συνεισφέρει ο μικρομεσαίος στον «λογαριασμό αλληλεγγύης»; Για να ξηλωθεί διπλά, ώστε να ξεμπερδέψουμε όλοι μαζί μια ώρα γρηγορότερα με τους παλιο-Ευρωπαίους και οι αμετανόητοι πολιτικοί μας να αφήσουν ανενόχλητους αφενός τους χρηματοδότες τους έχοντες και αφετέρου τους συνενόχους τους στη διαφθορά δημοσίους υπαλλήλους;

Καμία διευκόλυνση στους πολιτικούς μας! Εμείς έτσι κι αλλιώς θα πληρώσουμε τον λογαριασμό στο ακέραιο, τουλάχιστον ας εξαναγκάσουμε τους πολιτικούς, που εμείς επιμένουμε να ψηφίζουμε, να διορθώσουν αυτό το χάρβαλο, μήπως και αρχίσει κάποτε να μοιάζει με κράτος.

Σχετικοί και απόλυτοι αριθμοί

Τη Δευτέρα 01 Μαρτίου 2010 μας επισκέφθηκε ο Όλι Ρεν, επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών, συνοδευόμενος από υψηλόβαθμα στελέχη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Μας ξεκαθάρισε ότι η Ε. Ε. περιμένει πρόσθετα μέτρα το συντομότερο δυνατόν. Τα μέτρα αυτά σκοπό έχουν τη μείωση του ελλείμματος στο 8,7%, ώστε να πεισθεί η Ε.Ε και οι αγορές ότι η Ελλάδα όντως έχει πάρει απόφαση να συμμαζέψει το χυμαρίο και να αρχίσει να μοιάζει κάπως με ευρωπαϊκό κράτος. Αυτό το βήμα (από τα πολλά, που αναποδράστως θα ακολουθήσουν) θα μειώσει κάποιες δαπάνες και θα αυξήσει κάποια έσοδα, ώστε το δημόσιο να έχει συνολική ωφέλεια κάτι περισσότερο από 4 δισεκατομμύρια Ευρώ (Έθνος 02.03.10). Αναλυτικότερα:

  1. κατάργηση του 14ου μισθού στο δημόσιο (εκτιμώμενο όφελος 1,2 δις)
  2. πάγωμα των συντάξεων (εκτιμώμενο όφελος 0,3 δις)
  3. αύξηση συντελεστών ΦΠΑ (εκτιμώμενο όφελος άνω του 1,2 δις)
  4. αύξηση Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης σε καύσιμα, τσιγάρα και ποτά (εκτιμώμενο όφελος 1,2 δις)
  5. αύξηση κατά 25% στα τέλη ταξινόμησης των Ι.Χ. άνω των 1.600 κ.εκ. (εκτιμώμενο όφελος ανάλογα με την πορεία των πωλήσεων)

Πέραν αυτών και για να αιφνιδιάσει ευχάριστα (;) τις αγορές ο πρωθυπουργός σχεδιάζει να ανακοινώσει επιπλέον την περιστολή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων κατά 500 εκατ. Ευρώ (Καθημερινή 02.03.10). Έτσι, το συνολικό όφελος του δημοσίου ταμείου θα ξεπεράσει τα 4,5 δις Ευρώ. Ταυτόχρονα η αύξηση του ΦΠΑ και η μείωση των δημοσίων επενδύσεων θα μειώσουν τη ζήτηση και την απασχόληση αυξάνοντας την ύφεση και την ανεργία.

Επειδή, καλό μου ημερολόγιο, υποψιάζομαι ότι διαβάζοντας τους παραπάνω αριθμούς καταλαβαίνεις όσα και από τις αποστάσεις πλανητών σε έτη φωτός, θα σου δώσω μερικά παραδείγματα, ώστε οι ακατανόητοι απόλυτοι αριθμοί να αποκτήσουν μια κατανοητή σχετικότητα.

Ο ΟΣΕ έχει 2,2 εκατομμύρια Ευρώ ζημιά ημερησίως Χ 360 ημέρες = 792 εκατομμύρια Ευρώ ετησίως. Οι συσσωρευμένες ζημίες του μέχρι τέλους 2009 είναι 10,5 δισεκατομμύρια Ευρώ, δηλαδή 2,5 φορές όσο μας κοστίζει το συγκεκριμένο πακέτο μέτρων. Τα δε τελευταία 15 χρόνια ο ΟΣΕ απέτυχε να απορροφήσει από το Γ’ ΚΠΣ κοινοτικούς πόρους ύψους 1 δισεκατομμυρίου Ευρώ (Ελευθεροτυπία 28.02.10), για έργα που προφανώς θα κληθούμε να πληρώσουμε από την τσέπη μας στο μέλλον.

Στο τέλος του 2007* τα βεβαιωμένα αλλά ανείσπρακτα έσοδα του δημοσίου ανέρχονταν σε 31,4 δισεκατομμύρια Ευρώ, δηλαδή όσα περίπου πρέπει να δανειστούμε φέτος από τις διαβόητες αγορές, για να πληρώσει το δημόσιο μισθούς και συντάξεις. Προφανώς η τότε εκλεγμένη κυβέρνηση δια των προς τούτο εντεταλμένων οργάνων είχε σοβαρότερες δουλειές από το να εισπράξει τα χρωστούμενα από τους μπαταξήδες.  Επιπλέον δε, το 2007 διαγράφηκε από τις ανείσπρακτες απαιτήσεις του δημοσίου ποσό περίπου 3,5 δισεκατομμυρίων Ευρώ, ενώ τώρα τρέχουμε και δεν φτάνουμε για 4,5 δις! Και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά κάθε χρόνο έχουμε διαγραφές ανάλογων ποσών (Καθημερινή 27.01.10).

Εσχάτως διάβασα ότι 26.165 φορολογούμενοι απειλούνται με κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων, πλειστηριασμούς ακινήτων και ποινικές διώξεις, διότι δεν έχουν καταβάλει συνολικά 519,7 εκατομμύρια Ευρώ βεβαιωμένες οφειλές. Το ενδιαφέρον με αυτούς τους 26.165 μπαταξήδες είναι ότι διαθέτουν συνολικά 103.290 ακίνητα αξίας περί τα 5,2 δισεκατομμύρια Ευρώ (Καθημερινή 26.02.10). Αν δεν βρισκόμασταν με αγορές να μας πατάνε στο λαιμό και την Ε.Ε. να σφυρίζει αδιάφορη, πιστεύω ότι αυτά τα 519,7 εκατομμύρια και ποιος ξέρει πόσα ακόμη θα όδευαν προς διαγραφή. Κάποια στιγμή, αφού θα έχει λήξει η θητεία της παρούσας κυβέρνησης ίσως μάθω τι ποσόν από τις βεβαιωμένες οφειλές διαγράφηκε ως ανεπίδεκτο είσπραξης. Το γιατί είναι ανεπίδεκτο είσπραξης είναι γνωστό και δεν χρήζει σχολιασμού εδώ.

Τώρα, που είδες από κοντά ένα κλαδί, θα σου δείξω και μια φωτογραφία του δάσους: στις 30.09.09 η Ελλάδα (δημόσιος και ιδιωτικός τομέας) είχε συνολικό εξωτερικό χρέος 403,2  δισεκατομμύρια Ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 168% του ΑΕΠ (Καθημερινή 06.01.10). Με τις υγείες μας!

*: είμαστε στο Μάρτη του 2010 και η Στατιστική Υπηρεσία, όπως φαίνεται και από την ιστοθέση της, ζει στο 2007. Έχουν άδικο να ωρύονται οι «τεχνοκράτες των Βρυξελλών»;